Լեյցիտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լեյցիտ
PseudoleucitaEZ.jpg
Ընդհանուր
Կատեգորիամիներալների տեսակ
Բանաձև
(կրկնվող միավորը)
K(AlSi₂O₆)
Նիկել-Շտրունցի դասակարգում9.GB.05
Դանա դասակարգում76.2.2.1
Բյուրեղային համակարգտետրագոնային համակարգ[1]
Ենթակատեգորիաanalcime framework (ANA)?

Լեյցիտը (հին հունական λευκός - լույս) մագմատիկ ծագում ունեցող ապար կազմող միներալ է, շրջանակային ալյումասիլիկատների ենթադաս, ֆելդսպաթոիդ։ Իր անվանումը ստացել է 1701 թվականին բյուրեղների գույնի համար, չնայած հայտնի էր ավելի վաղ։

Այն բյուրեղանում է խորանարդ համակարգում բարձր ջերմաստիճանում, իսկ հովացման արդյունքում վերափոխվում է տետրագոնալ փոփոխության։ Ձևավորում է բնորոշ բյուրեղներ ՝ տետրագոնտրիոկտահեդրա կամ իկոզահեդրա տեսքով, երբեմն լինում է նաև հատիկավոր ագրեգատների և ներմուծումների տեսքով։

Կազմը (%)։ K2O - 20.59, Al2O3 23.22, SiO2 - 56.10.

Լեյցիտը տիպիկ բարձր ջերմաստիճանի հանքանյութ է, որը առաջացել է միայն էֆուզիվ և ենթալուսանային ապարներում, հարուստ կալիումով, խտանյութով աղքատ լավաների ամրացման ժամանակ։

Լեյցիտը կարելի է շփոթել նռնաքարերի հետ։

Ծննդավայր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայտնաբերվել է Իտալիայի հրաբխային ապարներում (Լացիո - Արիչյա շրջանում, Կամպանիայի շրջանում - Ռոկամոնֆինա, Վեզուվուս, որտեղ հիմնականում հայտնաբերվել են սպիտակ անթափանց բյուրեղներ մինչև մի քանի սանտիմետր տրամագծով), Գերմանիայում (Էյֆելի լեռնազանգվածի լավաներում), ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ուգանդայում, Կոնգոյում , Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Հայաստանում, Ղազախստանում, Ռուսաստանում (Արևելյան Սիբիր), Լեհաստանում (Սուդետներ

Դիմում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հանքանյութն օգտագործվում է պոտաշ պարարտանյութերի արտադրության մեջ։ Կոլեկցիոներների կողմից բարձր գնահատական ​​տրված (հատկապես թանկ են ալբանական լեռների բյուրեղները)։ Այն երբեմն օգտագործվում է ստոմատոլոգիայում որպես հավելանյութ կերամիկայի և ոսկերչական արտադրության մեջ։


Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Шуман В. Мир камня. Драгоценные и поделочные камни. — М.: Мир, 1986. С.196.
  1. mineralienatlas