Լադիսլավ Մնյաչկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լադիսլավ Մնյաչկո
սլովակ.՝ Ladislav Mňačko
Ծնվել էհունվարի 29, 1919(1919-01-29)[1] կամ հունվարի 28, 1919(1919-01-28)
ԾննդավայրՎալաշսկե Կլոբոուկի, Զլինիի շրջան
Վախճանվել էփետրվարի 24, 1994(1994-02-24)[1][2] (75 տարեկանում)
Վախճանի վայրԲրատիսլավա, Սլովակիա[1]
Մասնագիտությունգրող, դրամատուրգ և լրագրող
Լեզուսլովակերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Slovakia.svg Սլովակիա
Ժանրերարձակ
Ուշագրավ աշխատանքներThe Taste of Power?
ԿուսակցությունՉեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցություն

Լադիսլավ Մնյաչկո (սլովակ.՝ Ladislav Mňačko, 29 հունվարի, 1919, Վալաշսկե Կլոբոուկի – 24 փետրվարի, 1994, Բրատիսլավա), սլովակ լրագրող և գրող:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լադիսլավ Մնյաչկոն ծնվել է 1919 թվականի հունվարի 29-ին Մորավիայի Վալաշսկե Կլոբոուկի քաղաքում (չեխ․՝ Valašské Klobouky, ներկայում՝ Չեխիայի Զլինի երկրամասում): Մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է Սլովակիայի Մարտին քաղաքում, որտեղ դեղատանն աշխատել է որպես վաճառող, ապա եղել է բանվոր շինարարությունում:

1939 թվականին Լադիսլավ Մնյաչկոն փորձել է փախչել ԽՍՀՄ, սակայն դա նրան չի հաջողվել: 1940 թվականին փորձել է անցնել գերմանա-հոլանդական սահմանը, ինչի համար ուղարկվել է համակենտրոնացման ճամբար և հարկադիր աշխատանքի Գերմանիայում: 1944 թվականին նրան հաջողվել է փախչել: Պայքարել է պարտիզանների շարքում:

1945 թվականին Լադիսլավ Մնյաչկոն դարձել է Չեխոսլովակիայի Կոմունիստական կուսակցության անդամ: 1950-ական թվականների սկզբին եղել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կառույցի հայտնի լրագրողների շարքում: 1945-1953 թվականներին որպես խմբագիր աշխատել է չեխական «Rudé právo» («Կարմիր իրավունք») և սլովակյան «Պրավդա» թերթերում: 1954-1966 թվականներին եղել է թղթակից եվրոպական ու ասիական երկրներում: 1956 թվականին դարձել է սլովակյան «Մշակույթի կյանքը» ամսագրի գլխավոր խմբագիր:

Ժամանակի ընթացքում Լադիսլավ Մնյաչկոն հիասթափվել է կոմունիզմի գաղափարներից և 1967 թվականի աշնանը մեկնել Իսրայել՝ բողոքելով արաբա-իսրայելական պատերազմի նկատմամբ Չեխոսլովակիայի վերաբերմունքի դեմ: Մի քանի ամիս անց նա վերադարձել է, սակայն զրկվել է Չեխոսլովակիայի քաղաքացիությունից[3]:

1968 թվականի աշնանը Վարշավայի պայմանագրի զորքերի ներխուժումից հետո երկար ժամանակով արտագաղթել է Ավստրիա: Լադիսլավ Մնյաչկոն հեռացվել է Սլովակ գրողների միությունից, նրա ստեղծագործություններն արգելվել են և հանվել դասագրքերից[3]: 1989 թվականին Լադիսլավ Մնյաչկոն վերադարձել է Չեխոսլովակիա: Հանդես է եկել Սլովակիայի առանձնացման դեմ նաև միասնական պետության անկումից հետո: 1993 թվականին բնակություն է հաստատել Պրահայում[4]:

Լադիսլավ Մնյաչկոն մահացել է 1994 թվականի փետրվարի 24-ին՝ Բրատիսլավա այցելության ժամանակ:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Smrt si říká Engelchen (Պրահա, 1963)[5]
  • Oneskorené reportáže, 1963
  • Ako chutí moc (Հզորության համը), 1967
  • Siedma noc (Յոթերորդ գիշերը), 1968

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118863924 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. filmportal.de — 2005.
  3. 3,0 3,1 «Ладислав Мнячко»։ Заметки по еврейской истории։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-17-ին։ Վերցված է 2013-05-07 
  4. Михал Лаштовичка. (2004-09-17)։ «Ладислав Мнячко — коллега из соседней комнаты»։ Radio Praha։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-17-ին։ Վերցված է 2013-05-07 
  5. Ладислав Мнячко, Смерть зовётся Энгельхен. Роман. Пер. со словацкого Е.Аронович., М., Роман-газета, 1963, №11(287).

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]