Jump to content

Իրինա Բերեզինա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Իրինա Բերեզինա
Պետություն(ներ) Ավստրալիա և  ԽՍՀՄ
Ծննդյան ամսաթիվհուլիսի 7, 1965(1965-07-07) (60 տարեկան)
ԾննդավայրԿիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Կոչումմիջազգային վարպետ[1], կանանց միջազգային վարպետ և Woman Master of Sport of USSR in Chess?
Ներկայիս վարկանիշ2081
ՖԻԴԵ համար3201937
365chessIrina_Berezina
Chesstempo համար20991
ICCF համար20991
Մասնակցել էԿանանց շախմատային օլիմպիադա 1994[2], Կանանց շախմատային օլիմպիադա 1996[2], Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2000[2], Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2002[2], Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2004[2], Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2006[2], Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2014[2], Women's World Chess Championship 2016? և Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2018

Իրինա Բերեզինա, (հուլիսի 7, 1965(1965-07-07), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինական արմատներով ավստրալացի շախմատիստ, միջազգային վարպետ (1999), ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1985)։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1981 թվականին Ուկրաինայի հավաքականի կազմում հաղթել է Վիլնյուսում տեղի ունեցած դպրոցականների սպարտակիադայում[3], իսկ 1982 թվականին հաղթել է Լենինգրադում տեղի ունեցած Համամիութենական Երիտասարդական խաղերում[4]։ Ավարտել է Կիևի ֆիզիկական մշակույթի և սպորտի ինստիտուտի շախմատի բաժինը։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո տեղափոխվել է Ավստրալիա։

1993 թվականին Ջակարտայում տեղի ունեցած տարածաշրջանային մրցաշարում կիսել է առաջին տեղը և ստացել է կանանց միջազգային վարպետի (WIM) կոչում[5]։

1995 թվականին կրկին հաղթել է Ասիայի գոտում և իրավունք ստացել մասնակցելու Կիշնևում տեղի ունեցած Միջզոնային մրցաշարում, որտեղ 13 հնարավորից հավաքել է 5,5 միավոր[6]։

1999 թվականին հաղթել է Ավստրալիայի կանանց շախմատի առաջնությունում[7]։ Նույն տարում հաղթել է Օվկիայի շախմատի առաջնությունում և լրացրել միջազգային վարպետի (IM) նորման՝ հավաքելով 6 միավոր 9-ից։ Պաշտպանել է Օվկիայի կանանց շախմատի առաջնության հինգ կրկնակի տիտղոս (2002, 2005, 2007, 2011, 2013)[8]։

Երկու անգամ մասնակցել է կանանց աշխարհի առաջնություններին։ 2005 թվականին Եկատերինբուրգում պարտվել է առաջին շրջանում[9]։ 2012 թվականին Խանտի-Մանսիյսկում առաջին շրջանում պարտվել է ֆրանսուհի Մարի Սեբագին[10]։

Ութ անգամ (1994, 1996, 2000, 2002, 2004, 2006, 2014, 2018) Ավստրալիայի կանանց հավաքականի կազմում մասնակցել է շախմատի օլիմպիադաների, որոնցից յոթ անգամ խաղացել է առաջին տախտակի վրա։

Ներկայումս աշխատում է շախմատի մարզիչ Սիդնեյում՝ ամուսնու, միջազգային վարպետ Վլադիմիր Ֆելդմանի հետ։ 2005 թվականին ստացել է ՖԻԴԵ-ի մարզչի կոչում[11]։

Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Էլոյի վարկանիշի փոփոխություններ[12][13]
Տարի Հնվ Փտր Մրտ Ապր Մայ Հուն Հուլ Օգս Սեպ Հոկ Նոյ Դեկտ Տարվա
լավագույն
Տարվա
վատագույն
1987 2185 2180 2185 2180
1988 2180 2190 2190 2180
1989 2195 2195 2195 2195
1990 2205 2190 2205 2190
1991 2190 2190 2190 2190
1992 2190 2195 2195 2190
1993 2195 2210 2210 2195
1994 2210 2210 2210 2210
1995 2210 2195 2210 2195
1996 2210 2235 2235 2210
1997 2230 2230 2230 2230
1998 2230 2230 2230 2230
1999 2230 2230 2230 2230
2000 2304 2304 2304 2304 2304
2001 2295 2295 2274 2274 2295 2274
2002 2274 2259 2264 2264 2274 2259
2003 2281 2281 2281 2281 2281 2281
2004 2281 2281 2281 2281 2281 2281
2005 2275 2285 2285 2285 2285 2275
2006 2285 2281 2258 2258 2285 2258
2007 2258 2258 2246 2246 2258 2246
2008 2246 2246 2252 2252 2252 2246
2009 2252 2252 2252 2239 2239 2252 2239
2010 2239 2239 2239 2238 2238 2238 2239 2238
2011 2238 2199 2199 2190 2190 2190 2238 2190
2012 2190 2190 2190 2190 2190 2190 2190 2190 2190 2190 2190
2013 2191 2191 2191 2191 2191 2195 2195 2195 2195 2195 2195 2195 2195 2191
2014 2195 2195 2195 2195 2182 2182 2182 2182 2200 2200 2200 2200 2200 2182
2015 2182 2182 2182 2182 2178 2178 2178 2178 2178 2178 2178 2178 2182 2178
2016 2178 2154 2154 2154 2124 2088 2088 2088 2088 2088 2088 2088 2178 2088
2017 2088 2088 2088 2088 2085 2085 2085 2085 2085 2085 2085 2082 2088 2082
2018 2082 2082 2082 2082 2087 2112 2112 2112 2112 2112 2109 2109 2112 2082
2019 2109 2109 2109 2109 2109 2109 2109 2109 2081 2081 2081 2081 2109 2081
2020 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081 2081
2021 2081 2081 2081 2081 2081


Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. FIDE Ratings and Statistics
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 OlimpBase
  3. «Team Championship of USSR (juniors) — Vilnius 1981». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 1-ին. Վերցված է 2024 թ․ ապրիլի 17-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 36 (օգնություն)
  4. «Team Championship of USSR (juniors) — Leningrad 1982». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 36 (օգնություն)
  5. «FIDE Zonal Women's Chess Tournament, Jakarta 1993». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ օգոստոսի 14-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
  6. «1995 Kishinev Interzonal Tournament». Արխիվացված օրիգինալից 2001 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
  7. Australian Women’s Chess Champions Արխիվացված 2012-07-17 Wayback Machine
  8. «Oceania Chess Zone Champions». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 26-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
  9. «2006 FIDE Knockout Matches». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ հունվարի 29-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
  10. «2012 FIDE Knockout Matches». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 30-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
  11. «Berezina, Irina». ФИДЕ. Արխիվացված օրիգինալից 2024 թ․ դեկտեմբերի 7-ին. Վերցված է 2024 թ․ ապրիլի 18-ին.
  12. Էլոյի վարկանիշը ՖԻԴԵ ցանկերից։ Աղբյուրներ՝ fide.com, benoni.de, olimpbase.org
  13. Տեխնիկական խնդիրների պատճառով աղյուսակը ժամանակավորապես չի աշխատում։

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]