Իրակլի Աբաշիձե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իրակլի Աբաշիձե
վրաց.՝ ირაკლი ბესარიონის ძე აბაშიძე
Ծննդյան անուն վրաց.՝ ირაკლი აბაშიძე
Ծնվել է սեպտեմբերի 10, 1909(1909-09-10) կամ նոյեմբերի 23, 1909(1909-11-23)[1]
Ծննդավայր Խոնի, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է հունվարի 14, 1992(1992-01-14) (82 տարեկանում)
Վախճանի վայր Թբիլիսի, Վրաստան
Մասնագիտություն բանաստեղծ
Լեզու վրացերեն
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Flag of Georgia (1918–1921).svg Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Georgia.svg Վրաստան
Կրթություն Թբիլիսիի պետական համալսարան
Անդամակցություն Վրաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիա
Կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ Լենինի շքանշան Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս «Պատվո նշան» շքանշան Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ և Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակ

Իրակլի Վիսարիոնի Աբաշիձե (վրաց.՝ ირაკლი ბესარიონის ძე აბაშიძე, սեպտեմբերի 10, 1909(1909-09-10) կամ նոյեմբերի 23, 1909(1909-11-23)[1], Խոնի, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 14, 1992(1992-01-14), Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի սովետական բանաստեղծ, գրականագետ, քաղաքական գործիչ, ՎԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1960, ՍՄԿԿ անդամ 1939-ից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է նոյեմբերի 10 (23)-ին, Քութայիսի նահանգի Խոնի գյուղում։ Եղել է Վրաստանի գրողների միության վարչության նախագահ (1953-67), Վրացական սովետական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիր, որը տպագրվել է 1928-ից։ «Նոր բանաստեղծություններ» (1938) ժողովածուն, «Ծաղկում է Գուրիան», «Որսորդների գիշերը», «Հնձի երգը» (1950-1951) բանաստեղծությունների շարքերը տոգորված են հայրենասիրությամբ, աշխարհը վերափոխող մարդու հույզերով։ Աբաշիձեի գրականագիտական քննադատական աշխատություններում արծարծվում են վրաց ժամանակակից գրականության զարգացման խնդիրները։ «Պաղեստին, Պաղեստին. Ռուսթավելու հետքերով» շարքի համար արժանացել է Ռուսթավելու անվան մրցանակի (1966)։ «Գանգեսի ափին» բանաստեղծությունների ժողովածուի և հնդկական թեմաներով ստեղծած այլ երկերի համար արժանացել է Ջավահարլալ Ներուի անվան մրցանակի 1970-71-ի դափնեկրի կոչման։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 և 3 այլ շքանշաններով։ Եղել է նաև ՍՍՀՄ IV-VII գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։

Մահացել է 1992 թվականի հունվարի 14-ին Թբիլիսիում։

Իրակլի Աբաշիձեն հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բանաստեղծություն, Ե., Հայպետհրատ, 1958, 152 էջ: Բովանդակությունը՝ Ընկեր Ջու Դե-ին; Մորիս Թերեզը ամբիոնի վրա; Դոլորես Իբարուրի; Խաղաղություն; Դարիալգեսի մոտ; Այսօր դեպի Սամգորի; Ինչ օտար տեղ էլ գնար վրացին; Ստալիգրադ; Երգ բերքին; Երգ մեծ բերքի մասին; Գրեմին հնձի ժամանակ: Ռուս. թարգմ.՝ Պարույր Սևակ, Վաղարշակ Նորենց:
  • Պաղեստին, Պաղեստին; Ռուսթավելու հետքերով (բանաստեղծություններ), Ե., Հայաստան, 1966, 39 էջ: Բովանդակությունը՝ Այստեղ ես դու; Ո՞վ գիտե, ինչպես Վարձիան հիմա սպասում է ինձ; Ձայն խաչի վանքի պատի մոտ; Ձայն Խաչի վանքում; Ձայն Ձիթենու վանքում; Ձայն զանգակատան մոտ; Ձայն սպիտակ խցում; Ձայն խորանի մոտ; Ձայն Խաչի վանքի կիսամութի մեջ; Անծանոթ մակագրություն Պաղեստինի վրացական մագաղաթի վրա: Վրացերենից թարգմ.՝ Հովհաննես Կարայան:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Г. Мерквиладзе Абашидзе Ираклий Виссарионович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 1 : А — Ангоб. — С. 13.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png