Իվետա Գիլբեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իվետա Գիլբեր
ֆր.՝ Yvette Guilbert
Yvette Guillbert 01.jpg
Ծնվել էհունվարի 20, 1865(1865-01-20)[1][2][3][4][5][6][7]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[1]
Մահացել էփետրվարի 2, 1944(1944-02-02)[1][2] (79 տարեկանում)
Մահվան վայրԷքս-ան-Պրովանս[1]
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
Մասնագիտությունդերասանուհի, երգչուհի, բնորդ, թատրոնի դերասանուհի, կինոդերասանուհի, կոմպոզիտոր և հեղինակ-կոմպոզիտոր
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
Ստորագրություն
Yvette Guilbert Signature.jpg
Yvette Guilbert Վիքիպահեստում

Իվետա Գիլբեր (ֆր.՝ Yvette Guilbert, իսկական անունը՝ Emma Laure Esther Guilbert, հունվարի 20, 1865(1865-01-20)[1][2][3][4][5][6][7], Փարիզ, Ֆրանսիա[1] - փետրվարի 2, 1944(1944-02-02)[1][2], Էքս-ան-Պրովանս[1]), Հիասքանչ դարաշրջանի կաբարեի ֆրանսիացի երգչուհի, դերասան և մոդել:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իվետա Գիլբերը ծնվել է 1865 թվականին Փարիզում: Հայրը եղել է հնավաճառ, մայրը՝ գլխարկ կարող: 16 տարեկանից աշխատել է կարի արվեստանոցում և Օսմանի զբոսայգու Printemps հանրախանութում վաճառողուհի: Ավարտել է դրամատիկական արվեստի դասընթացները (1885): Առաջին ելույթն ունեցել է Théâtre des Bouffes du Nord-ում, այնուհետև խաղացել է Théâtre de Cluny, Théâtre des Nouveautés, Théâtre des Variétés երաժշտական սրահներում: Չբավարարվելով երրորդական դերերով, սկսել է երգել մյուզիք-հոլլերում և կաբարեներում: Նրա երգացանկում ընդգրկված էին Պոլ Շառլ դը Կոկյի, Ժան Լորենի, Ժան Ռիշպենի և այլոց բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգեր:

Էլդորադո երաժշտական սրահում նրան նկատում է Զիգմունդ Ֆրոյդը, նրանք ծանոթանում են և աշխույժ նամակագրություն սկսում: Հետագայում Ֆրոյդը նրա լուսանկարը կախում է իր կաբինետում՝ Լու Անտրեաս-Սալոմեի նկարի կողքին[8]:

Շարլ Զիդլերի օժանդակությամբ, որի հետ ծանոթացել էր 1885 թվականին, վարձահրավեր է ստանում Մուլեն Ռուժից 1891 թվականին: Մարսել Պրուստը նրա առաջնելույթին նվիրված ակնարկ է տպագրում Mensuel ամսագրում: Այստեղ երգչուհուն տեսնում է Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը: 1906 թվականին Գիլբերը ելույթ է ունենում Քարնեգի հոլում, 1913 թվականին Նիսի խաղատանը, երգում է Գերմանիայում և Մեծ Բրիտանիայում:

Այդ տարիներին նրա խաղացանկը դարձավ ավելի գրական և համալրվեց միջնադարյան երգերով: Ավելի ուշ զբաղվել է թատերական մասնավոր գործունեությամբ, վարել է լրագրային և ամսագրային ժամանակագրություն, ելույթներ է ունեցել ռադիոյով, զբաղվել է դասավանդմամբ և ռեժիսուրայով, գրել է մի քանի գրքեր, նկարահանվել է Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաուի (Ֆաուստ, 1926), Լ’Էրբեի (Փողեր, 1928), Մորիս Թուրնյորի (Երկու որբեր, 1933), Սաշա Գիտրիի (Երազենք, 1936) և այլ ֆիլմերում: Շուրջ քառասուն տարի երգեր է ձայնագրել, շատ ձայնագրություններ պահպանվել են:

Մահացել է 1944 թվականին Էքս ան Պրովանսում: Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում:

Հուշեր և այլ գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան]], 1894).
  • Comment on devient une étoile (1893)
  • La vedette (1902)
  • La Chanson de ma vie (1927)
  • L’art de chanter une chanson (1928)
  • La Passante émerveillée (1929)
  • Mes lettres d’amour (1933)
  • Autres temps, autres chants (1946)

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի ասպետ (1932)

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Liebowitz Knapp B., Chipman M. That was Yvette; the biography of Yvette Guilbert, the great diseuse. New York: Holt, Rinehart and Winston, 1964.
  • Geffroy G. Yvette Guilbert. New York: Walker, 1968.
  • Hanke H. Yvette Guilbert. Berlin: Henschelverl., 1974.
  • Brécourt-Villars C. Yvette Guilbert l’irrespectueuse. Paris: Plon, 1997.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]