Իսիար Բոլյաին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իսիար Բոլյաին
իսպ.՝ Icíar Bollaín
Icíar Bollaín.jpg
Ծնվել էհունիսի 12, 1967(1967-06-12)[1][2] (52 տարեկան)
ԾննդավայրՄադրիդ, Իսպանիա[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Spain.svg Իսպանիա
Մասնագիտությունդերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և կինոդերասանուհի

Իսիար Բոլյաին (իսպ.՝ Icíar Bollaín, հունիսի 12, 1967(1967-06-12)[1][2], Մադրիդ, Իսպանիա[1]), իսպանացի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իսիար Բոլյաինը ծնվել է Մադրիդում 1967 թվականին: 14 տարեկանում նրան դեր տրվեց Վիկտոր Էրիսեի «Հարավ» ֆիլմում: Այդ ժամանակից ի վեր նա նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում: 23 տարեկան հասակում հիմնադրել է La Iguana կինոընկերությունը, որի միջոցով նկարահանվել են երկու կարճամետրաժ ֆիլմեր, Baja Corazón (1992) և Los Amigos del muerto (1994 թ.): Ֆեռնանդո Կոլոմոյի հետ միասին նկարահանել է առաջին լիամետրաժ ֆիլմը, Բարև դու մենակ ես: Նրա երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմը դարձավ Ծաղիկներն այլ աշխարհից , որի սցենարը նա գրել է Խուլիո Լյամասարեսի հետ միասին:

Բոլյաինի «Վերցրու աչքերս» ֆիլմը ստացել է 7 Գոյա մրցանակ, այդ թվում լավագույն ֆիլմի և լավագույն ռեժիսուրայի համար:

2010 թվականին էկրան բարձրացավ «Նրանք վաճառում են նաև անձրևը» ֆիլմը[3], որտեղ պատմվում է Բոլիվիայի Կոչակոմբեում ջրի սեփականաշնորհման դեմ բողոքների մասին: Ֆիլմը իսպանական հայտով ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի, որպես օտարալեզու 2011 թվականի լավագույն ֆիլմ:

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Որպես ռեժիսոր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բարև, դու մենակ ես (1995 թ.)
  • Ծաղիկներ այլ աշխարհից (1999 թ.)
  • Վերցրու աչքերս (2003 թ.)
  • Մատահարիս (2007 թ.)
  • Նրանք վաճառում են նույնիսկ անձրևը (2010 թ.)
  • Կատմանդու, երկնքի հայելին (2011 թ.)
  • Օլիվա (2016 թ.)

Որպես դերասանուհի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • El Sur (Víctor Erice, 1983)
  • Las dos orillas (Juan Sebastián Bollaín, 1986)
  • Al acecho (Gerardo Herrero, 1987)
  • Mientras haya luz (Felipe Vega, 1987)
  • Malaventura (Manuel Gutiérrez Aragón, 1989)
  • Venecias (Pablo Llorca, 1989)
  • El mejor de los tiempos (Felipe Vega, 1990)
  • Doblones de a ocho (Andrés Linares, 1990)
  • Sublet (Chus Gutiérrez, 1991)
  • Un paraguas para tres (Felipe Vega, 1992)
  • Entretiempo (Santiago García de Leániz, 1992)
  • Dime una mentira (Juan Sebastián Bollaín, 1993)
  • Tocando fondo (José Luis Cuerda, 1993)
  • Jardines colgantes (Pablo Llorca, 1993)
  • Land and Freedom (Ken Loach, 1994)
  • El techo del mundo (Felipe Vega, 1995)
  • Menos de cero (Ernesto Tellería, 1996)
  • Niño nadie (José Luis Borau, 1997)
  • Subjudice (Josep María Forn, 1997)
  • Leo (José Luis Borau, 2000)
  • Sara, una estrella (José Briz Méndez, 2002)
  • Nos miran (Norberto Pérez, 2002)
  • La balsa de piedra (George Sluizer, 2003)
  • La noche del hermano (Santiago García de Leániz, 2005)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]