Իսահակ Մանասյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Մանասյան (այլ կիրառումներ)
Իսահակ Մանասյան
հայ․՝ Իսահակ Մարկոսի Մանասյան
Ծնվել էհոկտեմբերի 10, 1917(1917-10-10)
ԾննդավայրԽերխան, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական հանրապետություն
Մահացել էսեպտեմբերի 15, 1974(1974-09-15) (56 տարեկանում)
Մահվան վայրԲաքու, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ԿրթությունԿրակոց
Քաղաքական կուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան և Խորհրդային Միության հերոս

Իսահակ Մանասյան (ծնվել է 1917, գ. Խերխան (այժմ՝ ԼՂԻՄ Մարտունու շրջանում)), Խորհրդային Միության հերոս (7.4.1940)։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1933 թվականին Իսակ Մանասյանը ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը: Ընատանիքին օգնելու համար նա 1934 թվականին մեկնում է Բաքու, աշխատանքի է անցնում որպես ատաղձագործի աշակերտ և շուտով դարձավ հմուտ աշխատող: 1935 թվականին, նա զորակոչվել է բանակ, որպես հրազենային դասակի սպա: Ապա վաշտի հրամանատար էր և 1939-1940-ական թվականներին, նա մասնակցել է Արևմտյան Բելառուսի և Արևմտյան Ուկրաինայի ազատագրմանը: Նույն թվականի վերջին մասնակցել է ֆիննական պատերազմին: Մարտերը դժվար էին, թշնամին կատաղի դիմադրություն էր ցույց տալիս: Մարտերից մեկի ժամանակ հերոսաբար զոհվել է գնդացրորդ, հրետաձիգ Շաևը: Փոխելով իր մարտական ընկերոջը, Մանասյանը ոչնչացրել է թշնամու երկու դիպուկահարների, իսկ մեկ զինվորի գերի վերցրել [1]:

Սունատո-Յարվ լճի ճակատամարտում թշնամին ամբողջական պարտություն է կրել: Գունդը նոր խնդիր է ստանում՝ զբաղեցնելԿիրկի բարձրությունը՝ մի փոքր բլուր ծածկված խիտ անտառով: Առջևում երկաթուղի էր անցնում: Բարձրությունից քիչ հեռու գտնվում էր գնդի շտաբը: Պահակախմբի մեր գնդացրորդը պատասխան կրակ բացեց թշնամու վրա: Դժվար իրավիճակ ստեղծվեց: Անհրաժեշտ էր շտապ վերացնել առաջացող սպառնալիքը: Ինքնաձգային վաշտի հրամանատար Մանասյանը թշնամու կրակակետերը ոչնչացնելու խնդիր է ստանում: Համարձակ հրամանատարը առանց վարանելու սողեսող մոտենում է գնդացրին, կարգավորում այն և հզոր հրդեհի միջոցով ոչնչացնում է թշնամու կրակետերը:

Համառ պայքարի միջով գունդը դանդաղ շարժվում է բարձրության ուղղությամբ: Հրետանային պատրաստությունից հետո նրա միավորումը անցնում է հարձակման: Գրոհայինների մեջ էր նաև Իսահակ Մանասյանը իր հրեզենային վաշտի հետ: Մյուս ստորաբաժանումների հետ ջոկատը ամրացել է բարձրության վրա: Միևնույն ժամանակ դահուկորդների կամավորական ջոկատը ստանալով հատուկ հանձնարարություն, անցնում է ճակատային գիծը, որպեսզի ներթափանցեն թշնամու թիկունքը [2]:

Հետևելով դահուկորդների ընթացքին և զգալով վերահաս վտանգը, Մանասյանի վաշտը շարունակական կրակ է բացում թշնամու վրա և դահուկորդներին վտանգ չի սպառնում: Կիրկ բարձունքի գրավման և այնտեղ հաստատվելու ժամանակ մարտական առաքելության կատարման ունակության շնորհիվ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով 1940 թվականի ապրիլի 7-ին Իսահակ Մանասյանը պարգևատրվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման:

Ֆիննական պատերազմի հաղթական ավարտից հետո, նա ուղարկվեց Գորկի Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմաքաղաքական դպրոցը: Ուսումնարանը ավարտելուց հետո նրան նշանակել են 105-րդ հետևակային գնդի մարտկոցի հանձնակատար, որտեղ նա ծառայել է մինչև 1942 թվականի փետրվար:

1942 թվականի մայիսին և նոյեմբերին Մանասյանը Բաքվի N 12-88 հոսպիտալում աշխատել է որպես ղեկավար, իսկ 1943 թվականի հունիսին՝ Երևանի թիվ 372 հոսպիտալի քաղաքական գործերի պետի տեղակալ: 1943 թվականի հուլիսին Մանասյանը ուղարկվել է Թբիլիսի ուսումնասիրելու «Կրակոց» դասընթացներ:

1944 թվականին ավարտելուց հետո նա նշանակվել է 986-րդ գնդի 26-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, որտեղ նա ծառայել է մինչև 1946 թվականը:

1947 թվականին զորացրվել է, 1949-1962-ական թվականներին զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ: Ավարտել է Գորկու Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմաքաղաքական ուսումնարանը (1942), Թբիլիսիի «Վիստրել» դասընթացները (1944)։ Որպես գնդացրային դասակի, ապա վաշտի հրամանատար, 1939-1940 թվականներին մասնակցել է Արևմտյան Բելառուսիայի, Արևմտյան Ուկրաինայի ազատագրմանը, սովետա-ֆիննական պատերազմին։ Հերոսի կոչմանն արժանացել է սովետա-ֆիննական ռազմաճակատում իր վաշտով Կիրկ բարձունքը գրավելու և պահելու համար։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ծառայել է թիկունքում։ Զորացրվելուց (1946) հետո աշխատանքի է անցել Բաքվում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Вирабян А.Н., Знаменитые Арцахцы, Арцах (Карабах), Утик, հ. 1, Ереван, «Аполлон», 1995, էջ 119 — 160 էջ. — 5000 հատ, ISBN 5-8079-0671-3։
  2. Вирабян А.Н., Знаменитые Арцахцы, Арцах (Карабах), Утик, հ. 1, Ереван, «Аполлон», 1995, էջ 120 — 160 էջ. — 5000 հատ, ISBN 5-8079-0671-3։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 214 CC-BY-SA-icon-80x15.png