Իսահակ Մանասյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Մանասյան (այլ կիրառումներ)
Իսահակ Մանասյան
հայ․՝ Իսահակ Մարկոսի Մանասյան
Ծնվել է հոկտեմբերի 10, 1917(1917-10-10)
Ծննդավայր Խերխան, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական հանրապետություն
Մահացել է սեպտեմբերի 15, 1974(1974-09-15) (56 տարեկանում)
Մահվան վայր Բաքու, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Կրթություն Vystrel course
Քաղաքական կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան և Խորհրդային Միության հերոս

Իսահակ Մանասյան (ծնվել է 1917, գ. Խերխան (այժմ՝ ԼՂԻՄ Մարտունու շրջանում)), Խորհրդային Միության հերոս (7.4.1940)։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1933 թվականին Իսակ Մանասյանը ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը: Ընատանիքին օգնելու համար նա 1934 թվականին մեկնում է Բաքու, աշխատանքի է անցնում որպես ատաղձագործի աշակերտ և շուտով դարձավ հմուտ աշխատող: 1935 թվականին, նա զորակոչվել է բանակ, որպես հրազենային դասակի սպա: Ապա վաշտի հրամանատար էր և 1939-1940-ական թվականներին, նա մասնակցել է Արևմտյան Բելառուսի և Արևմտյան Ուկրաինայի ազատագրմանը: Նույն թվականի վերջին մասնակցել է ֆիննական պատերազմին: Մարտերը դժվար էին, թշնամին կատաղի դիմադրություն էր ցույց տալիս: Մարտերից մեկի ժամանակ հերոսաբար զոհվել է գնդացրորդ, հրետաձիգ Շաևը: Փոխելով իր մարտական ընկերոջը, Մանասյանը ոչնչացրել է թշնամու երկու դիպուկահարների, իսկ մեկ զինվորի գերի վերցրել [1]:

Սունատո-Յարվ լճի ճակատամարտում թշնամին ամբողջական պարտություն է կրել: Գունդը նոր խնդիր է ստանում՝ զբաղեցնելԿիրկի բարձրությունը՝ մի փոքր բլուր ծածկված խիտ անտառով: Առջևում երկաթուղի էր անցնում: Բարձրությունից քիչ հեռու գտնվում էր գնդի շտաբը: Պահակախմբի մեր գնդացրորդը պատասխան կրակ բացեց թշնամու վրա: Դժվար իրավիճակ ստեղծվեց: Անհրաժեշտ էր շտապ վերացնել առաջացող սպառնալիքը: Ինքնաձգային վաշտի հրամանատար Մանասյանը թշնամու կրակակետերը ոչնչացնելու խնդիր է ստանում: Համարձակ հրամանատարը առանց վարանելու սողեսող մոտենում է գնդացրին, կարգավորում այն և հզոր հրդեհի միջոցով ոչնչացնում է թշնամու կրակետերը:

Համառ պայքարի միջով գունդը դանդաղ շարժվում է բարձրության ուղղությամբ: Հրետանային պատրաստությունից հետո նրա միավորումը անցնում է հարձակման: Գրոհայինների մեջ էր նաև Իսահակ Մանասյանը իր հրեզենային վաշտի հետ: Մյուս ստորաբաժանումների հետ ջոկատը ամրացել է բարձրության վրա: Միևնույն ժամանակ դահուկորդների կամավորական ջոկատը ստանալով հատուկ հանձնարարություն, անցնում է ճակատային գիծը, որպեսզի ներթափանցեն թշնամու թիկունքը [2]:

Հետևելով դահուկորդների ընթացքին և զգալով վերահաս վտանգը, Մանասյանի վաշտը շարունակական կրակ է բացում թշնամու վրա և դահուկորդներին վտանգ չի սպառնում: Կիրկ բարձունքի գրավման և այնտեղ հաստատվելու ժամանակ մարտական առաքելության կատարման ունակության շնորհիվ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով 1940 թվականի ապրիլի 7-ին Իսահակ Մանասյանը պարգևատրվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման:

Ֆիննական պատերազմի հաղթական ավարտից հետո, նա ուղարկվեց Գորկի Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմաքաղաքական դպրոցը: Ուսումնարանը ավարտելուց հետո նրան նշանակել են 105-րդ հետևակային գնդի մարտկոցի հանձնակատար, որտեղ նա ծառայել է մինչև 1942 թվականի փետրվար:

1942 թվականի մայիսին և նոյեմբերին Մանասյանը Բաքվի N 12-88 հոսպիտալում աշխատել է որպես ղեկավար, իսկ 1943 թվականի հունիսին՝ Երևանի թիվ 372 հոսպիտալի քաղաքական գործերի պետի տեղակալ: 1943 թվականի հուլիսին Մանասյանը ուղարկվել է Թբիլիսի ուսումնասիրելու «Կրակոց» դասընթացներ:

1944 թվականին ավարտելուց հետո նա նշանակվել է 986-րդ գնդի 26-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, որտեղ նա ծառայել է մինչև 1946 թվականը:

1947 թվականին զորացրվել է, 1949-1962-ական թվականներին զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ: Ավարտել է Գորկու Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմաքաղաքական ուսումնարանը (1942), Թբիլիսիի «Վիստրել» դասընթացները (1944)։ Որպես գնդացրային դասակի, ապա վաշտի հրամանատար, 1939-1940 թվականներին մասնակցել է Արևմտյան Բելառուսիայի, Արևմտյան Ուկրաինայի ազատագրմանը, սովետա-ֆիննական պատերազմին։ Հերոսի կոչմանն արժանացել է սովետա-ֆիննական ռազմաճակատում իր վաշտով Կիրկ բարձունքը գրավելու և պահելու համար։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ծառայել է թիկունքում։ Զորացրվելուց (1946) հետո աշխատանքի է անցել Բաքվում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Вирабян А.Н., Знаменитые Арцахцы, Арцах (Карабах), Утик, հ. 1, Ереван, «Аполлон», 1995, էջ 119 — 160 էջ. — 5000 հատ, ISBN 5-8079-0671-3։
  2. Вирабян А.Н., Знаменитые Арцахцы, Арцах (Карабах), Утик, հ. 1, Ереван, «Аполлон», 1995, էջ 120 — 160 էջ. — 5000 հատ, ISBN 5-8079-0671-3։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 214 CC-BY-SA-icon-80x15.png