Իդա Ռուբինշտեյնի դիմանկարը

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox artiste.png
Իդա Ռուբինշտեյնի դիմանկարը
Serov̠ Ida Rubinstein 1910.jpg
տեսակգեղանկար
նկարիչՎալենտին Սերով
տարի1910
բարձրություն1470 Միլիմետր
լայնություն2330 Միլիմետր
ժանրնյու և դիմապատկեր
նյություղաներկ և կտավ
գտնվում էՌուսական թանգարան
հավաքածուՌուսական թանգարան
Ida Rubinstein (1910, Serov) Վիքիպահեստում

«Իդա Ռուբինշտեյնի դիմանկարը», ռուս նկարիչ Վալենտին Սերովի նկարը։ Հեղինակն այն վրձնել է 1910 թվականին Փարիզում:

Հատված

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս դիմանկարում արտացոլվել է «ի ցույց դրված կյանքի» թեման, որը ավելի ուշ ստեղծագործական շրջանում գրավել է նկարչին: Նկարում պատկերված է հայտնի դերասանուհի և պարուհի Իդա Ռուբինշտեյնը, որի կյանքն անցել է հանրության համակ ուշադրության ներքո: Սերովը Ռուբինշտեյնին տեսել է Փարիզի բեմերից մեկում և նրա մեջ գտել է Հին Արևելքի մարմնավորումը: «Նրա յուրաքանչյուր շարժման մեջ հոյակապություն կա, - հիացել է նկարիչը, — ուղղակի կենդանացած հնամենի հարթաքանդակ»[1][2]: Դիմանկարում Սերովն օգտագործել է նոր արտահայտչական միջոցներ, որոնք մոտ էին սիմվոլիզմին:

1910 թվականին Փարիզում Վալենտին Սերովը խնդրել է Իդա Ռուբինշտեյնին դիմանկարի համար կեցվածք ընդունել: Աշխատանքի ստեղծումից հետո այն հեղինակից ձեռք է բերվել և հանձնվել ռուսական թանգարանի հավաքածու, 1911 թվականին ցուցադրվել է մոսկովյան «Արվեստի աշխարհ» և Հռոմի միջազգային ցուցահանդեսներում: Նկարի նկատմամբ վերաբերմունքը միանշանակ չի եղել. Սերովի ուսուցիչը՝ Իլյա Ռեպինը, դիմանկարին հավանություն չի տվել:

Վալենտին Սերովն իր դիմանկարը վրձնել է հիմնապաստառի հետ նույն հարթության վրա՝ դրանով իսկ դիմանկարին տալով եգիպտական որմնանկարի կերպար: Նկարիչը դիմանկարի մասին ասել է, որ իր կերպարը «նայում է դեպի Եգիպտոս»: Նկարչի դուստրը՝ Օլգա Վալենտինովնա Սերովան, իր հիշողություններում գրել է.

Aquote1.png «Իդա Ռուբինշտեյնն այնքան էլ նիհար չէր, ինչպես նրան պատկերել էր հայրս, ենթադրաբար նա գիտակցաբար է նրան ոճավորել» (Օլգա Վալենտինովիչ Սերովա «Հիշողություններ հորս՝ Վալենտին Սերովի մասին», «Կուլտուրա», 1986, էջ 152)[3]։ Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Валентин Серов в воспоминаниях современников. Ида Рубинштейн»։ Валентин Серов в воспоминаниях современников. Ида Рубинштейн։ Վերցված է 2019-03-13 
  2. «Истома страсти. Как Ида Рубинштейн стала богиней «постановочного разврата»»։ Рамблер/женский (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-03-13 
  3. Իդա Ռուբինշտեյնի դիմանկարը

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Համաշխարհային մշակույթ: Ռուսական գեղանկարչություն. — ՍՊԲ: ООО «ՍԶԿԷՕ „Կրիստալ“», 2007. — С. 149. — 192 с. — ISBN 5-9603-0064-8

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բ. Սերովը հիշողություններում, օրագրերում և ժամանակակիցների նամակագրություններում: Տ. 1-2. — Լ., 1971
  • Վ. Ա. Սերով: Նամակագրություն: Լ.; Մ., 1937. Բենուա Ա.Ն: 19-րդ դարի ռուսական մշակույթի պատմությունը / Վ. Մ.Վոլոդարսկի: Հանրապետություն, 1995
  • Վալենտին Ալեքսանդրովիչ Սերով: Հրատ. Հոդված Ա. Ի. Զոտովա: - Մ.: Մշակույթ, 1964
  • Վալենտին Սերով: Ալբոմ / Հրատ. Դ. Վ. Սարաբյանով / Սերիա: Ռուսական գեղանկարչության ոսկե պատկերասրահ: - Մ.: Արտ-Ռոդնիկ:. 2000
  • Գրաբար Ի. Է. Վ. Ա. Սերով. - Մ., 1965
  • Ռաչեևա Ե. Պ. Սերով: Մ. ՕԼՄԱ-ՊՐԵՍ Կրթություն, 2005
  • Սարաբյանով Դ. Վ. Վալենտին Սերով: - Մ: Արտ-Ռոդնիկ, 2000
  • Պիկուլ Վ. Ս. Դիմանկար ռուսական թանգարանից: Հավաքածու «Գաղտնի խորհրդական: Պատմական մանրանկարներ»

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]