Իդա Բաչինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Իդա Բաչինի
Ծնվել էմայիսի 16, 1850(1850-05-16)[1][2]
ԾննդավայրՖլորենցիա, Իտալիա[1][2]
Վախճանվել էփետրվարի 28, 1911(1911-02-28)[3] (60 տարեկան)
Վախճանի վայրՖլորենցիա, Իտալիայի թագավորություն[1][2]
ԳերեզմանCimitero delle Porte Sante
Գրական անունManfredo և Marinella del Rosso[4]
Մասնագիտությունմանկագիր, լրագրող, խմբագիր և գրող
Լեզուիտալերեն
Քաղաքացիություն Իտալիայի թագավորություն[5] և  United Provinces of Central Italy
Ուշագրավ աշխատանքներՃուտիկի հուշերը և Il diamante di Paolino?
ԱշխատավայրCordelia?[6] և Giornale dei bambini?[6]
ԶավակներՄանֆրեդո Բաչինի
Изображение автографа
Իդա Բաչինի Վիքիքաղվածքում
Իդա Բաչինի Վիքիդարանում
 Ida Baccini Վիքիպահեստում

Իդա Բաչինի (իտալ.՝ Ida Baccini, մայիսի 16, 1850(1850-05-16)[1][2], Ֆլորենցիա, Իտալիա[1][2] - փետրվարի 28, 1911(1911-02-28)[3], Ֆլորենցիա, Իտալիայի թագավորություն[1][2]), իտալացի մանկագիր, լրագրող։ Հանդես է եկել նաև Մանֆրեդո կամ Մարինելլա դել Ռոսսո կեղծանուններով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1850 թվականին Ֆլորենցիայում Լեոպոլդո Բաչինիի (երկու հրատարակչությունների աշխատակից) և Էսթեր Ռինալտիի ընտանիքում։ Մայրը Պրատո քաղաքի հարուստ ագարակատիրոջ դուստր էր։ 1857 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Ջենովա, որտեղ հայրը զբաղվել է հրատարակչական գործով, այնուհետև 1960 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Տոսկանա։ Նրանք ապրում են Լիվորնոյում մինչև 1865 թվականը, այնուհետև հոր ձեռնարկության ձախողումից հետո վերադառնում են Ֆլորենցիա և ապրում մեծ քրոջ տանը։

1868 թվականի հոկտեբերին Իդան ամուսնանում է լիվորնոցի քանդակագործ Վինչեցո Չերրի հետ, սակայն երեք տարի անց ամուսնալուծվում է բնավորությունների անհամատեղելիության պատճառով։

1878 թվականին ծնվում է նրա Մանֆրեդո որդին, որին նա տալիս է իր ազգանունը։ 1904 թվականին Իդան ամուսնանում Տիտո Մարիոտինիի հետ։ Մահացել է 1911 թվականին թոքերի լայնացումից։

Ստեղծագործական գործունեությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1872 թվականից հինգ տարի դասավանդել է Ֆլորենցիայի քաղաքպետարանի տարրական դպրոցում։ Այնուհետև ամբողջովին նվիրվել է մանկական գրքերի և պարբերականներում հոդվածների հրապարակմանը։ 1875 թվականին տպագրվում է նրա «Ճուտիկի հուշերը» գիրքը, որը մեծ հաջողություն է ունենում։

Հրապարակել է գրեթե հարյուր հատոր, այդ թվում՝ դպրոցական դասագրքեր և պատմվածքներ։ Աշխատակցել է տարբեր պարբերականների, որոնցից են՝ «La vedetta», «Fanfulla della Domenica», «La Nazione», «The European magazine»։ 1884 թվականին ստանձնում է երիտասարդ աղջիկների համար նախատեսված «Cordelia» ամսագրի ղեկավարումը և այն խմբագրեց մինչև իր մահը։ 1895 թվականին Licinio Cappelli Editore-ի համար ստեղծել է ամսագիր, որի ամբողջ նյութե գրել է գրեթե ինքնուրույն։ Սակայն այն այնքան էլ հաջողություն չունեցավ և ինը տարի անց ձուլվեց կիրակնօրյա թերթի մեջ։

Իդա Բաչինին հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ճուտիկի հուշերը, Ե., Դարակ, 2020, 312 էջ։ Թարգմանիչ` Լուսինե Հակոբյան։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Deutsche Nationalbibliothek Record #128974990 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 WeChangEd
  3. 3,0 3,1 3,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  4. https://it.wikisource.org/wiki/Pagina:Ida_Baccini,_La_mia_vita_ricordi_autobiografici.djvu/203
  5. Իտալերեն Վիքիպեդիա (իտալ.) — 2001.
  6. 6,0 6,1 http://www.enciclopediadelledonne.it/biografie/ida-baccini/