Ժյուլ Սյուպերվիել

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ժյուլ Սյուպերվիել
ֆր.՝ Jules Supervielle
Supervielle Harcourt 1948 2.jpg
Ծննդյան անուն ֆր.՝ Jules Louis Supervielle
Ծնվել է հունվարի 16, 1884(1884-01-16)[1][2][3][4][5][6][7][8]
Ծննդավայր Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ[9]
Վախճանվել է մայիսի 17, 1960(1960-05-17)[9][1][3][4][5][6][7][8] (76 տարեկանում)
Վախճանի վայր Փարիզ, Ֆրանսիա[9]
Մասնագիտություն լեզվաբան, բանաստեղծ, թարգմանիչ, դրամատուրգ, գրող և գիտաֆանստաստիկ գրող
Լեզու ֆրանսերեն[1] և իսպաներեն
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա[10]
Flag of Uruguay.svg Ուրուգվայ
Պարգևներ Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա Ֆրանսիական ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակ և Heredia Prize
Jules Supervielle Վիքիպահեստում

Ժյուլ Լուի Սյուպերվիել (ֆր.՝ Jules Louis Supervielle, հունվարի 16, 1884(1884-01-16)[1][2][3][4][5][6][7][8], Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ[9] - մայիսի 17, 1960(1960-05-17)[9][1][3][4][5][6][7][8], Փարիզ, Ֆրանսիա[9]), ֆրանսիացի գրող։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մանկությունն անցկացրել է Հարավային Ամերիկայում։ Կրթությունն ստացել է Սորբոնի համալսարանում։ «Տխուր հումորեսկներ» (1919 թվական) և «Կառամատույցներ» (1922 թվական) ժողովածուներից հետո հրատարակել է «Հակումներ» (1925 թվական) գիրքը, ապա՝ «Օլորոն Սենտ Մարի» (1927 թվական), «Անմեղ տաժանակիրը» (1930 թվական), «Անծանոթ բարեկամներ» (1934 թվական), «Ասք աշխարհի մասին» (1938 թվական) ժողովածուները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945 թվականներ) ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունը («Բանաստեղծություններ տարաբախտ Ֆրանսիայի մասին», 1941, 1942, 1939-1945 թվականների « Բանաստեղծություններ», ներթափանցված է ցավով ու դառնությամբ, սակայն զերծ չէ լավատեսությունից։ Ետպատերազմյան տարիներին տպագրվել են Սյուպերվիելի «Մոռացկոտ հիշողություն» (1949 թվական), «Ծնունդներ» (1951 թվական), «Սանդուղք» (1956 թվական), «Ողբերգական մարմին» (1959 թվական) ժողովածուները։ Սյուպերվիելի վաղ շրջանի ստեղծագործությանը բնորոշ են բնության թեման, թափառումների ռոմանտիկան, Հարավային Ամերիկայի հնադարյան մշակույթից վերցված կերպաները, հասուն շրջանի գործերին՝ մելամաղձոտությունը, տագնապները, հետաքրքրությունը մահվան թեմայի նկատմամբ, հակումը դեպի դիցաբանական կերպարները և կաթոլիկական կրոնը։ Հրատարակված են Սյուպերվիելի նաև «Մարդը պամպասներից» (1926 թվական) և դրա շարունակությունը կազմող «Ողջ մնացածը» (1928 թվական), «Երիտասարդը կիրակի օրը․․․» (1955 թվական) վեպերը, «Բաց ծովի զավակը» (1931 և 1946 թվականներ), «Նոյի առակը» (1938 թվական) պատմվածքների ժողովածուները, «Անտառի գեղեցկուհին» (1932 թվական), «Բոլիվար» (1936 թվական), «Ռոբինզոն» (1949 թվական), «Շեհերազադե» (1949 թվական) կատակերգությունները։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 Base Léonoreministère de la Culture.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 SNAC — 2010.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 International Music Score Library Project — 2006.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Discogs — 2000.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 NooSFere
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 9,8 Сюпервьель Жюль // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  10. Record #119257592 // Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի ընդհանուր քարտագրացուցակ
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png