Jump to content

Ժան դ’Օրմեսսոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Ժան Բրունո Վլադիմիր Ֆրանսուա դը Պոլ Լեֆևր դ'Օրմեսոն (հունիսի 16, 1925(1925-06-16)[4][5][6][…], Փարիզի 7-րդ շրջան, Փարիզ, Իլ դը Ֆրանս, Ֆրանսիա[7] - դեկտեմբերի 5, 2017(2017-12-05)[1][2][3][…], Նյոյի սյուր Սեն, Օ դը Սեն, Իլ դը Ֆրանս, Ֆրանսիա[7]), ֆրանսիացի գրող և արձակագիր է։ Նա հեղինակել է քառասուն գիրք, եղել է Le Figaro-ի տնօրենը 1974-ից 1977 թվականներին, ինչպես նաև ֆրանսիական ակադեմիայի դեկանը, որտեղ նա ընտրվել է 1973 թվականին մինչև իր մահը, ի լրումն փիլիսոփայություն և հումանիստական ​​ուսումնասիրություններ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի շրջանակներում (1992–1997 թթ.) Միջազգային խորհրդի նախագահի պաշտոնի։

Վաղ կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժան դ'Օրմեսոնը ծնվել է 1925 թվականի հունիսի 16-ին Փարիզում[8][9]արիստոկրատական ​​ընտանիքում; նա կոմս էր[10] Նրա հայրը՝ Անդրե Լեֆևրը՝ Օրմեսոնի մարկիզը, Բրազիլիայում Ֆրանսիայի դեսպանն էր[11]

Դ'Օրմեսոնը մեծացել է Բավարիայում, Ռումինիայում և Բրազիլիայում[11] Նա նաև ժամանակ է անցկացրել Château de Saint-Fargeau-ում[12] Նա մեծացել է որպես հռոմեական կաթոլիկ, իսկ ավելի ուշ իրեն անվանել է աշխարհիկ կաթոլիկ, բայց ոչ աթեիստ.[13]

Դ'Օրմեսոն ը սովորել է Henri-IV Lycée-ի նախապատրաստական ​​դպրոցում[14] և նա ընդունվել է École normale supérieure; նա հետագայում անցավ փիլիսոփայության ագրեգացիան[8][11]

Կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դ'Օրմեսսոնը ավելի քան քառասուն գրքերի հեղինակ էր[15] այդ թվում՝ վեպեր և պիեսներ[12] Նրա առաջին վեպերը՝ «L'amour est un plaisir», «Un amour pour rien», «Les illusions de la mer», անհաջող էին[12] Այնուամենայնիվ, նրա La gloire de l'Empire-ը 1971 թվականին ֆրանսիական ակադեմիայից շահեց Ռոմանի Գրան պրի[12] Նրա հաջորդ վեպը՝ Au plaisir de Dieu, նկարահանվեց հեռուստատեսային ֆիլմի[12]։ Նրա աշխատանքը հրատարակվել է Bibliothèque de la Pléiade-ում 2015 թվականին[16], երբ դեռ ողջ էր[15]

Դ'Օրմեսոնը դարձավ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Փիլիսոփայության և հումանիստական ​​հետազոտությունների միջազգային խորհրդի գլխավոր քարտուղար[8] և 1974-1979 թվականներին պահպանողական ֆրանսիական Le Figaro թերթի տնօրենը[11][15] Դ'Օրմեսսոնը ինքնորոշվել է որպես պահպանողական[17][18]

1973 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Դ'Օրմեսոնն ընտրվեց ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ՝ զբաղեցնելով 12-րդ տեղը՝ Ժյուլ Ռոմենի մահից հետո, 1973 թվականին[8] 2009 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Կլոդ Լևի-Ստրոսի մահից հետո նա դարձավ Ակադեմիայի դեկանը՝ նրա ամենաերկարակյաց անդամը.[11]

Դ'Օրմեսսոնը Պատվո լեգեոնի մեծ խաչ էր[19] և Արժանավորության ազգային շքանշանի սպա[8] 2010 թվականին նա արժանացել է Օվիդյան մրցանակի, Ռումինիա՝ ի նշան իր աշխատանքի[20]

Անձնական կյանք և մահ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դ՛Օրմեսոնն ամուսնացել է Ֆրանսուազա Բեգինի հետ 1962 թվականին[21] Նրանք ունեին դուստր՝ Հելոիզը, որը խմբագիր էր[21]։

2017 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Դ'Օրմեսոնը մահացավ Նոյ-սյուր-Սենում, 92 տարեկան հասակում[9][22] Ազգային հարգանքի տուրք մատուցվեց 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Les Invalides-ում, որտեղ ելույթ ունեցավ Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը. Նախկին նախագահներ Նիկոլա Սարկոզին և Ֆրանսուա Օլանդը նույնպես ներկա էին։[23]

Մատենագիտություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • L'Amour est un plaisir (1956)[24]
  • Du côté de chez Jean (1959)[25]
  • Un amour pour rien (1960)[26]
  • Au revoir et merci (1966)[27]
  • Les Illusions de la mer (1968)[28]
  • La Gloire de l'Empire (1971)[29] – Grand Prix du roman de l'Académie française
  • Au plaisir de Dieu (1974)[30]
  • Le Vagabond qui passe sous une ombrelle trouée (1978)[31]
  • Dieu, sa vie, son œuvre (1981)[32]
  • Mon dernier rêve sera pour vous (1982)[33]
  • Jean qui grogne et Jean qui rit (1984)[34]
  • Le Vent du soir (1985)[35]
  • Tous les hommes en sont fous (1985)[36]
  • Le Bonheur à San Miniato (1987)[37]
  • Album Chateaubriand (1988)[38] – Bibliothèque de la Pléiade
  • Garçon de quoi écrire (with François Sudreau, 1989)[39]
  • Histoire du juif errant (Wandering Jew story) (1991)[40]
  • Tant que vous penserez à moi (with Emmanuel Berl, 1992)[41]
  • La Douane de mer (1994)[42]
  • Presque rien sur presque tout (1995)[43]
  • Casimir mène la grande vie (1997)[44]
  • Une autre histoire de la littérature française (vol. I, 1997 & vol. II, 1998)[45][46]
  • Le Rapport Gabriel (1999)[47]
  • Voyez comme on danse (2001)[48]
  • C'était bien (2003)[49]
  • Et toi, mon cœur, pourquoi bats-tu? (2003)[50]
  • Une fête en larmes (2005)[51]
  • La Création du monde (2006)[52]
  • Odeur du temps (2007)[53]
  • Qu'ai-je donc fait (2008)[54]
  • L'enfant qui attendait un train (2009)[55]
  • Saveur du temps (2009)[56]
  • C'est une chose étrange à la fin que le monde (2010)[57]
  • Un jour je m'en irai sans en avoir tout dit (2013)[58]
  • Comme un chant d'espérance (2014)
  • Dieu, les affaires et nous (2015)[59]
  • Je dirai malgré tout que cette vie fut belle (2016) – Prix Jean-Jacques-Rousseau
  • Le guide des égarés (2016)
  • Et moi, je vis toujours (2018)
  • Un Hosanna sans fin (2018)

Ֆիլմագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ 1,0 1,1 https://www.lexpress.fr/culture/jean-d-ormesson-est-mort_1966219.html
  2. ↑ 2,0 2,1 Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.) — Grup Enciclopèdia, 1968.
  3. ↑ 3,0 3,1 Roglo — 1997. — ed. size: 10000000
  4. ↑ NooSFere (ֆր.) — 1999.
  5. ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  6. ↑ Discogs — 2000.
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Fichier des personnes décédées mirror
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 «Jean d'ORMESSON». Académie française. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  9. ↑ 9,0 9,1 «Jean d'Ormesson, an 'immortal' of the Académie Française, dies at 92». The Washington Post. 2017 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  10. ↑ Catinchi, Jean-Philippe (2017 թ․ դեկտեմբերի 5). «Jean d'Ormesson, un familier du passé devenu idole du temps présent». Le Monde. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 «Renowned French writer Jean D'Ormesson is dead at 92». France 24. 2017 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  12. ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 «L'écrivain Jean d'Ormesson est mort à l'âge de 92 ans». Le Figaro. 2017 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  13. ↑ de Martinoir, Francine (2017 թ․ դեկտեմբերի 5). «Jean d'Ormesson, " une espèce d'agent secret de Dieu "». La Croix. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  14. ↑ Paya, Frédéric (2009 թ․ սեպտեմբերի 3). «Henri-IV, la fabrique de l'excellence». Valeurs actuelles. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  15. ↑ 15,0 15,1 15,2 «La France pleure Jean d'Ormesson». Valeurs actuelles. 2017 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  16. ↑ «France : mort de l'écrivain et académicien Jean d'Ormesson». Radio Vatican. 2017 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
  17. ↑ Sapin, Charles (2017 թ․ դեկտեմբերի 6). «Jean d'Ormesson, homme de droite aimé par la gauche». Le Figaro. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
  18. ↑ Szafran, Maurice (2012 թ․ դեկտեմբերի 6). «Jean d'Ormesson, ou le raffinement perdu de la droite». Challenges. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
  19. ↑ «Légion d'honneur à Jean d'Ormesson : «Je suis flatté d'être reconnu par mes adversaires»». 2014 թ․ նոյեմբերի 26.
  20. ↑ «"Jean d'Ormesson is conferred "Ovidius" top award of Literature Days and Nights Festival"». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 25-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 3-ին.
  21. ↑ 21,0 21,1 Parant, Paul (2017 թ․ դեկտեմբերի 5). «Jean d'Ormesson : qui est Françoise Béghin, sa femme depuis 55 ans ?». Le Parisien. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 9-ին.
  22. ↑ Aubert, Jean-Marc (2017 թ․ դեկտեմբերի 5). «EXCLUSIF. Jean d'Ormesson est décédé à l'âge de 92 ans». Métropolitain (ֆրանսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.
  23. ↑ «Emmanuel Macron salue en Jean d'Ormesson un "être de clarté"». Le Figaro. 2017 թ․ դեկտեմբերի 8. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
  24. ↑ L'amour est un plaisir (ֆրանսերեն). Éditions Julliard. 1985 [1956]. էջեր 220. ISBN 2266015370.
  25. ↑ Du côté de chez Jean (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1978 [1959]. էջ 214. ISBN 0785941061.
  26. ↑ Un amour pour rien (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1978 [1960]. էջ 216. ISBN 9782070370344.
  27. ↑ Au revoir et merci (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1976 [1966]. էջ 255. ISBN 9782070292721.
  28. ↑ Les Illusions de la mer (ֆրանսերեն). Le Livre de poche. 1977 [1968]. էջ 349. ISBN 9782253007302.
  29. ↑ La Gloire de l'Empire (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1994 [1971]. էջ 692. ISBN 9782070389414.
  30. ↑ Au plaisir de Dieu (ֆրանսերեն). Paris: Éditions Gallimard. 1980 [1974]. էջ 476. ISBN 9782070372430.
  31. ↑ Le Vagabond qui passe sous une ombrelle trouée (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1978. էջ 303. ISBN 9782070297962.
  32. ↑ Dieu, sa vie, son œuvre (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1986 [1981]. էջ 496. ISBN 9782070377350.
  33. ↑ Mon dernier rêve sera pour vous (ֆրանսերեն). Éditions JC Lattès. 1993 [1982]. էջ 444. ISBN 2709640929.
  34. ↑ Jean qui grogne et Jean qui rit (ֆրանսերեն). Éditions JC Lattès. 2000 [1984]. էջեր 424. ISBN 9782709603164.
  35. ↑ Le Vent du soir (ֆրանսերեն). Éditions JC Lattès. 1985. էջ 412. ISBN 2709640880.
  36. ↑ Tous les hommes en sont fous (ֆրանսերեն). Éditions JC Lattès. 1986. էջ 382. ISBN 2709640902.
  37. ↑ le Bonheur à San Miniato (ֆրանսերեն). Succès du livre. 1987. էջ 380. ISBN 2738200109.
  38. ↑ Album Chateaubriand (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1988. էջ 359. ISBN 2070111407.
  39. ↑ d'Ormesson, Jean; Sureau, François (1991) [1989]. Garçon de quoi écrire (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. էջ 407. ISBN 2070384187.
  40. ↑ Histoire du Juif errant (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1993 [1990]. էջ 629. ISBN 9782070385782.
  41. ↑ d'Ormesson, Jean; Berl, Emmanuel (2003) [1992]. Tant que vous penserez à moi (ֆրանսերեն). Éditions Grasset. էջ 168. ISBN 2246795060.
  42. ↑ La Douane de mer (ֆրանսերեն). Flammarion et Cie. 1995 [1994]. էջեր 593. ISBN 2070394611.
  43. ↑ Presque rien sur presque tout (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1997 [1995]. էջ 407. ISBN 2070403971.
  44. ↑ Casimir mène la grande vie (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1999 [1997]. էջ 256. ISBN 2070407233.
  45. ↑ Une autre histoire de la littérature française (ֆրանսերեն). Vol. I. NiL Éditions. 1997. էջ 332. ISBN 2-84111-064-8.
  46. ↑ Une autre histoire de la littérature française (ֆրանսերեն). Vol. II. NiL Éditions. 1998. էջ 352. ISBN 2-84111-103-2.
  47. ↑ Le Rapport Gabriel (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 1999. էջ 446. ISBN 2070417352.
  48. ↑ Voyez comme on danse (ֆրանսերեն). Éditions Robert Laffont. 2001. ISBN 2221120744.
  49. ↑ C'était bien (ֆրանսերեն). Éditions Gallimard. 2003. էջ 268. ISBN 207031653X.
  50. ↑ Et toi mon cœur pourquoi bats-tu (ֆրանսերեն). Éditions Robert Laffont. 2003. ISBN 2221120736.
  51. ↑ Une fête en larmes (ֆրանսերեն). Éditions Robert Laffont. 2005. ISBN 2221112679.
  52. ↑ La Création du monde (ֆրանսերեն). Éditions Robert Laffont. 2006. ISBN 2221112687.
  53. ↑ Odeur du temps (ֆրանսերեն). Éditions Héloïse d'Ormesson. 2007. էջեր 475. ISBN 978-2350870588.
  54. ↑ Qu'ai-je donc fait (ֆրանսերեն). Éditions Robert Laffont. 2008. ISBN 978-2221120729.
  55. ↑ L'enfant qui attendait un train (ֆրանսերեն). Éditions Héloïse d'Ormesson. 2009. էջ 45. ISBN 978-2350871240.
  56. ↑ Saveur du temps (ֆրանսերեն). Éditions Héloïse d'Ormesson. 2009. էջեր 333. ISBN 978-2350871141.
  57. ↑ C'est une chose étrange à la fin que le monde (ֆրանսերեն). Éditions Robert Laffont. 2010. ISBN 978-2221123362.
  58. ↑ d'Ormesson, Jean (2013). Un day je m'en irai sans en avoir tout dit (ֆրանսերեն). Paris: Éditions Robert Laffont. էջեր 264. ISBN 9782221138335.
  59. ↑ d'Ormesson, Jean (2016 թ․ ապրիլի 4). Dieu, les affaires et nous (ֆրանսերեն). lePetitLitteraire.fr. ISBN 9782806271532.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիիքպահեստ
  • List of novels by Jean d'Ormesson on the Académie française web site.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ժան դ’Օրմեսսոն» հոդվածին։
 ⛭ 
  Թեմատիկ կայքեր
Բառարաններ և հանրագիտարաններ

  Novels

Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Ժան_դ’Օրմեսսոն&oldid=10460649» էջից