Ընդհանրացված ֆունկցիա
Ընդհանրացված ֆունկցիա, ֆունկցիայի դասական գաղափարն ընդհանրացնող մաթեմատիկական հասկացություն, որի հիմքում ընկած է այն փաստը, որ ամեն մի կետի շրջակայքում ըստ Լեբեգի ինտեգրելի ֆունկցիան՝ , որոշվում է (համարյա ամենուրեք), եթե հայտնի են ինտեգրալների արժեքները «փորձնական» ֆունկցիաների որոշակի բազմության վրա։
Ընդհանրացված ֆունկցիաների տեսությունն առավել բեղմնավոր է ստացվում, երբ -ն այն անվերջ դիֆերենցելի ֆունկցիաների բազմությունն է, որոնցից յուրաքանչյուրը որոշակի շառավղով գնդից դուրս հավասար է զրոյի, իսկզուգամիտությունը նշանակում է, որ
- բոլոր -երը հավասար են զրոյի միևնույն շառավղով գնդից դուրս, և
- բոլոր ածանցյալները հավասարաչափ զուգամիտում են։
Այդ դեպքում -ն տոպոլոգիական վեկտորական (գծային) տարածություն է (հաշվելի-նորմավորված), և հետևաբար կարելի է դիտարկել նրա համալուծ տարածությունը, այսինքն՝ գծային (անընդհատ) ֆունկցիոնալների տարածությունը։ Յուրաքանչյուր այդպիսի ֆունկցիոնալ կոչվում է ընդհանրացված ֆունկցիա։ Ընդ որում, -ի փոխարեն ընդունված է գրել նաև կամ :
Այսպիսով, ընդհանրացված ֆունկցիան որոշված է փորձնական ֆունկցիաների դասում և ընդունում է իրական արժեքներ, իսկ դասական ֆունկցիաները -ի մեջ են ընդգրկված (ներդրված) այն իմաստով, որ համապատասխան ընդհանրացված ֆունկցիան կարելի է սահմանել բանաձևով, քանի որ աջ մասը պատկանում է -ին։
-ը շատ լայն դաս է։ Մասնավորապես այդ դասին է պատկանում ֆիզիկայում հայտնի Դիրակի ֆունկցիան, այսինքն՝ ֆունկցիոնալը։ ընդհանրացված ֆունկցիայի համար -ը սահմանվում է որպես ֆունկցիոնալ, ուստի ընդհանրացված ֆունկցիաներն ունեն բոլոր կարգի ածանցյալներ։
Ընդհանրացված ֆունկցիայի այս գաղափարը մտցրել է Ս. Լ. Սոբոլևը, իսկ նրա հետագա զարգացումը և կիրառությունները կապված են առաջին հերթին Լ. Շվարցի անվան հետ։ Ընդհանրացված ֆունկցիաներն այժմ լայն կիրառություն են գտել մաթեմատիկայում և ֆիզիկայում՝ մասնավորապես քվանտային տեսության մեջ։
| Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 4, էջ 105)։ |