Ընդերքային ջրեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Ընդերքային ջրեր կամ Գրունտային ջրեր (գետնաջրեր), քարոլորտում առաջին ջրակայուն շերտի վրա ջրատար հորիզոնի ստորերկրյա ջրերը։ Սնվում են մթնոլորտային տեղումներից, գետերից, լճերից, ջրամբարներից և այլն։ Ընդերքային ջրերին բնորոշ է ճնշման բացակայությունը։ Տեղանքի երկրաբանական կառուցվածքին համապատասխան՝ երկրակեղևում գրունտային ջրերը տեղադրված են հոսքերով կամ ավազաններով։

Հայաստանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

ՀՀ-ում տարածված են Արարատյան, Շիրակի, Լոռու, Մասրիկի և այլ միջլեռնային գոգավորություններում։ Գրունտային ջրերի բարձր մակարդակը Արարատյան և Մասրիկի դաշտերում առաջացրել է հողերի աղակալում ու ճահճացում, որոնք բարելավվում են քիմիական ու ցամաքուրդման միջոցներով։ Խոր ջրատար հորիզոնների գրունտային ջրերը (Շիրակի արտեզյան ավազան) ջրհան կայանների միջոցով դուրս են բերվում երկրի մակերևույթ և օգտագործվում ջրամատակարարման նպատակով։ Հայկական հրաբխային բարձրավանդակում գրունտային ջրերով հարուստ են միջլեռնային գոգավորությունները և լավային գոյացումները։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png