Էցիո Գամբա
| Էցիո Գամբա | ||
|---|---|---|
| Անձնական տեղեկություն | ||
| Սեռ՝ | արական | |
| Մասնագիտացում | ձյուդոիստ և մարզիչ | |
| Երկիր |  Իտալիա և  Ռուսաստան | |
| Ծննդյան ամսաթիվ | դեկտեմբերի 2, 1958 (66 տարեկան) | |
| Ծննդավայր | Բրեշիա, Լոմբարդիա, Իտալիա | |
| Հասակ՝ | 175 սանտիմետր | |
| Քաշ | 70 կիլոգրամ | |
Պարգևներ    և  | ||
Էցիո Գամբա (իտալ.՝ Ezio Gamba. դեկտեմբերի 2, 1958, Բրեշիա, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ձյուդոիստ, օլիմպիական չեմպիոն։ Ռուսաստանի ձյուդոյի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչը 2008 թվականի նոյեմբերի 12-ից։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գամբան մասնակցել է չորս անընդմեջ օլիմպիական խաղերի, որոնք անց են կացվել 1976-ից 1988 թվականներին։ 1980 թվականին Մոսկվայում կայացած օլիմպիադայում նա հաղթել է 71 կգ քաշային կարգում՝ եզրափակչում առավելության հասնելով բրիտանացի Նիլ Ադամսի նկատմամբ։ 1984 թվականի օլիմպիական խաղերում այդ նույն քաշային կարգում Գամբան եզրափակչում պարտվել է կորեացի Ան Բյոն-Գընին և բավարարվել արծաթե մեդալով։
Գամբան երկրորդ տեղն է գրավել նաև աշխարհի և Եվրոպայի 1979 թվականի առաջնություններում: Նա հաղթել Եվրոպայի 1982 թվականի առաջնությունում։
Մարզել է Իտալիայի ձյուդոյի ազգային հավաքականը։
2008 թվականի նոյեմբերի 12-ին նշանակվել է Ռուսաստանի տղամարդկանց հավաքականի գլխավոր մարզիչ[1] : 2012 թվականի Լոնդոնի օլիմպիական խաղերում նրա գլխավորությամբ Ռուսաստանի տղամարդկանց հավաքականը իր պատմության մեջ առաջին անգամ ոսկե մեդալներ է նվաճել (դրանք նվաճեցին Արսեն Գալստյանը, Մանսուր Իսաևը և Թագիր Խայբուլաևը)[2][3][4]:
2013 թվականին «Ռուսաստանի Դաշնությունում սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման համար» Գամբան պարգևատրվել է Ռուսաստանի Դաշնության Բարեկամության շքանշանով[5] : 2015 թվականի մարտի 17-ին նրան շնորհվել է « Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ » պատվավոր մարզական կոչումը[6] : 2017 թվականին «2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում (Բրազիլիա) կայացած XXXI օլիմպիական խաղերում բարձր մարզական նվաճումների հասած մարզիկներ հաջողությամբ պատրաստելու համար» նրան շնորհվել է Պատվո շքանշան[7]:
2016 թվականի հունվարի 8-ին Էցիո Գամբան Ռուսաստանի քաղաքացիություն է ստացել[8]:
Պարգևներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան ( 2022 թվականի հոկտեմբերի 12 )՝ ֆիզիկական կուլտուրայի զարգացման և հայրենական սպորտի մասսայականացման գործում ունեցած ներդրման համար[9]
- Պատվո շքանշան ( 2017 թվականի մայիսի 18 )՝ 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում (Բրազիլիա) կայացած XXXI օլիմպիական խաղերում բարձր մարզական նվաճումների հասած մարզիկներ հաջողությամբ պատրաստելու համար[7] :
- Բարեկամության շքանշան ( 2013 թվականի հունիսի 1 )՝ Ռուսաստանի Դաշնությունում սպորտի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ներդրման համար[5] :
- Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ ( 2015 թվականի մարտի 17 )[6] :
- Դաղստանի Հանրապետության ֆիզիկական կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ ( 2012 թվականի մայիսի 11 )՝ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած ծառայությունների համար[10]
Միջազգային մարզական պարգևներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ոսկե մեդալներ
- 1982 - Եվրոպայի առաջնություն (71 կգ) - Ռոստոկ, Գերմանիա
- 1980 - օլիմպիական խաղեր (71 կգ) - Մոսկվա, Ռուսաստան
- 1980 - Dutch Open (71 կգ) – Դեն Հաագ, Հոլանդիա*
- Արծաթե մեդալներ
- 1988 - Եվրոպայի առաջնություն (71 կգ) - Փարիզ, Ֆրանսիա
- 1984 - օլիմպիական խաղեր (71 կգ) - Լոս Անջելես, ԱՄՆ
- 1983 - աշխարհի առաջնություն (71 կգ) - Մոսկվա, Ռուսաստան
- 1983 - Եվրոպայի առաջնություն (71 կգ) - Փարիզ, Ֆրանսիա
- 1979 - աշխարհի առաջնություն (71 կգ) - Փարիզ, Ֆրանսիա
- 1979 - Եվրոպայի առաջնություն (71 կգ) - Բրյուսել, Բելգիա
- 1978 - Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն (71 կգ) - Միշկոլց, Հունգարիա
- 1977 - Եվրոպայի պատանեկան առաջնություն (71 կգ) - Բեռլին, Գերմանիա
- 1976 - աշխարհի պատանեկան առաջնություն (78 կգ) - Մադրիդ, Իսպանիա
- Բրոնզե
- 1986 - Եվրոպայի առաջնություն (71 կգ) - Բելգրադ, Հարավսլավիա
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Главным тренером мужской сборной России по дзюдо стал итальянец». Sports.ru. 2008 թ․ նոյեմբերի 12. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 28-ին.
- ↑ «Галстян - олимпийский чемпион!». Sportbox.ru. 2012 թ․ հուլիսի 28. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
- ↑ «Исаев принес России второе золото!». Sportbox.ru. 2012 թ․ հուլիսի 30. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
- ↑ «Хайбулаев добыл для России третье золото». Sportbox.ru. 2012 թ․ օգոստոսի 2. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
- ↑ 5,0 5,1 Указ Президента Российской Федерации от 1 июня 2013 года № 525 «О награждении орденом Дружбы иностранных граждан» Արխիվացված 2014-08-08 Wayback Machine
- ↑ 6,0 6,1 «Приказ «О присвоении почётного спортивного звания „Заслуженный тренер России"»». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ փետրվարի 18-ին. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 2-ին.
- ↑ 7,0 7,1 «Указ Президента Российской Федерации от 18 мая 2017 года № 215 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 25-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 14-ին.
{{cite web}}: no-break space character in|title=at position 59 (օգնություն) - ↑ «Указ № 673 от 31.12.2015 г. о приёме в гражданство России Эцио Гамбы» (PDF). Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2016 թ․ հունվարի 25-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 8-ին.
{{cite web}}: no-break space character in|title=at position 30 (օգնություն) - ↑ «Указ Президента Российской Федерации от 12.10.2022 № 732 "О награждении государственными наградами Российской Федерации"». Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 12-ին.
- ↑ «Указ Президента Республики Дагестан от 11.05.2012 № 80». Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ օգոստոսի 8-ին. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 8-ին.
Գրականություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Гамба Эцио // Большая олимпийская энциклопедия / автор-составитель В. Л. Штейнбах. — Москва: Олимпия Press, 2006.
- Էցիո Գամբա – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
- Эцио Гамба — профиль на сайте judoinside.com (англ.)
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ezio Gamba at RealJudo.net (archived)
| ||||||
