Էրվին Աքսեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Էրվին Աքսեր
լեհ.՝ Erwin Axer
Erwin Axer.JPG
Ծնվել էհունվարի 1, 1917(1917-01-01)[1]
ԾննդավայրՎիեննա, Ավստրո-Հունգարիա[2]
Մահացել էօգոստոսի 5, 2012(2012-08-05)[1][3] (95 տարեկանում)
Մահվան վայրՎարշավա, Լեհաստան[1]
ԿրթությունԱլեքսանդր Զելվերովիչի անվան թատերական ակադեմիա
ՔաղաքացիությունFlag of Poland.svg Լեհաստան
Մասնագիտացումթատերական ռեժիսոր, հեղինակ, համալսարանի պրոֆեսոր և գրող
ՊարգևներԺողովրդական Լեհաստանի 10-րդ տարեդարձի մեդալ և Kainz Medal
IMDbID ID 1401521

Էրվին Աքսեր (լեհ.՝ Erwin Axer, հունվարի 1, 1917(1917-01-01)[1], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա[2] - օգոստոսի 5, 2012(2012-08-05)[1][3], Վարշավա, Լեհաստան[1]), լեհ թատերական ռեժիսոր և մանկավարժ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էրվին Աքսերը ծնվել է Վիեննայում, հրեայի բարեկեցիկ ընտանիքում: Նրա հայրը՝ Մաուրիցի (Մորից Յոահիմ) Աքսերը (1886-1942), եղել է ազդեցիկ փաստաբան և իրավագետ[4], իսկ մայրը՝ Էռնեստինա Ֆրիդերիկա Շուստերը (1894-1982), տնային տնտեսուհի էր: Մաուրիցի Աքսերի ավագ եղբայրը՝ շվեյցարացի մաթեմատիկոս Ալեքսանդր Աքսերը (անգլ.՝ Aleksander Axer, մահացել է 1949 թվականին), Աքսերի թեորեմի (1910) հեղինակն է[5][6]:

Լեհաստանի վերամիավորումից հետո Աքսերների ընտանիքը բնակություն է հաստատել Լվովում[7][8]: 1939 թվականին Էրվին Աքսերն ավարտել է Վարշավայի Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտը, որտեղ սովորել է Լեոն Շիլլերի մոտ[9]:

Որպես ռեժիսոր՝ Էրվին Աքսերն իր նորամուտը կատարել է 1938 թվականին Վարշավայի ազգային թատրոնում՝ բեմադրելով Յուջին Օ'Նիլի «Լուսինը Կարիբների վրա» պիեսը[7]:

1939 թվականից Էրվին Աքսերն աշխատել է Լվովում՝ Լեհական թատրոնում[9]. բեմադրել է Պոլ Կլոդելի, Ավգուստ Ստրինդբերգի ստեղծագործությունները: Հոր ձերբակալությունից ու մահվանից հետո՝ 1942 թվականի վերջին, տեղափոխվել է Վարշավա, մասնակցել է Վարշավայի ապստամբությանը, ինչի համար ուղարկվել է Գերմանիա՝ աշխատելու քարհանքներում: Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Լեհաստան և 1945-1949 թվականներին Լոձում աշխատել Զինվորի տան կամերային թատրոնում (լեհ.՝ Teatr Kameralny Domu Żołnierza) որպես գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր ռեժիսոր[9]:

1949 թվականին Կամերային թատրոնը Լոձից տեղափոխվել է Վարշավա և վերակազմավորվել Ժամանակակից թատրոնի (լեհ.՝ Teatr Współczesny), որն Էրվին Աքսերը ղեկավարել է հիմնադրման օրվանից մինչև 1981 թվականը: 1955-1957 թվականներին նա գլխավորել է ժամանակավորապես միավորված Ժամանակակից ու Ազգային թատրոնները[7]: Աքսերը հատուկ ուշադրություն է դարձրել ժամանակակից լեհական դրամատուրգիային, ինչպես նաև բեմադրել է Ժան Պոլ Սարտրի, Ժան Ժիրոդուի, Տորնտոն Ուայլդերի և այլ ժամանակակից դրամատուրգների ստեղծագործություններ[9]: «Վսպուլչեսնին» Էրվին Աքսերի գլխավորությամբ դարձել է Լեհաստանի լավագույն դրամատիկական թատրոններից մեկը և ճանաչվել երկրի սահմաններից դուրս: Այդ թատրոնի բեմում ելույթ են ունեցել շատ հայտնի դերասաններ, ինչպիսիք են Անջեյ Լապիցկին և Տադեուշ Լոմնիցկին:

1962 թվականից Էրվին Աքսերը ներկայացումներ է բեմադրել Վիեննայում, այդ թվում՝ Բուրգթատրոնում[10], Բեռլինում, Համբուրգում, Ցյուրիխում, Լենինգրադում (ներկայում՝ Սանկտ Պետերբուրգ) ու Եվրոպայի այլ քաղաքներում:

1947 թվականից դասավանդել է Վարշավայի Թատերական բարձրագույն դպրոցում (լեհ.՝ Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej)[8]. նրա աշակերտների թվում է եղել Կոնրադ Սվինարսկին:

1992-1993 թվականներին Էրվին Աքսերը եղել է Լեհաստանի Հանրապետության նախագահին կից Մշակույթի հարցերով խորհրդի անդամ[7]:

Պարգևատրվել է «Աշխատանքային դրոշի» (1954) շքանշանով: Լ. Շիլլերի (1955) և այլ մրցանակների դափնեկիր է:

Էրվին Աքսերը մահացել է 2012 թվականի օգոստոսի 5-ին Վարշավայում:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էրվին Աքսերի առաջին կինը՝ Բրոնիսլավա Կրեչմարը, եղել է «Թատրոն» ամսագրի խմբագրության քարտուղարն ու թատերական ռեժիսոր Եժի Կրեչմարի (լեհ.՝ Jerzy Kreczmar, 1902-1985) դուստրը[11]: Նրանք ունեցել են մեկ որդի՝ Եժի Աքսերը (ծնվել է 1946 թվականին), ով դարձել է հայտնի բանասեր[12][13][14]: Նրա երկրորդ կինը եղել է դերասանուհի Զոֆյա Մրոզովսկան (1922-1983): Նրանց որդին է ամերիկացի սոցիոլոգ Անջեյ Աքսերը (անգլ.՝ Andrew Axer):

Արվեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դրամատիկական մեծ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Գեորգի Տովստոնոգովը բարձր է գնահատել իր լեհ գործընկերոջը՝ որպես ունիվերսալ ռեժիսորի, ով հավասար հաջողությամբ աշխատում է և՛ պայմանական թատրոնում, և՛ հոգեբանական թատրոնում[15]: «Աքսերը,– գրել է Ի. Սկլյարևսկայան,– շատ խորաթափանց ու ճարտար նկարիչ է: Նա ազատորեն փոխում է իր գործելակերպն ու ռեժիսորական մեթոդը՝ ելնելով դրամատուրգի պոետիկայից... Բայց ոչ մի մեթոդաբանություն նրա մոտ չի ստանում դեկլարատիվ կտրուկություն»[15]: Նա Անտոն Չեխովի երկերը բեմադրել է հոգեբանական թատրոնի ավանդույթներով, սակայն Դրամատիկական մեծ թատրոնում «Արթուրո Ուիի կարիերան» բեմադրելիս դերասաններին ասել է. Այլ կերպ, քան Բրեխտ-ռեժիսորի մեթոդով, չի կարելի բեմադրել Բրեխտ-դրամատուրգին»[15]:

Որպես ռեժիսոր՝ Աքսերը խրախուսել է դերասանների նախաձեռնողականությունը. լեհ քննադատ Ա. Գրոզդիցկու վկայությամբ՝ նրա ներկայացումների մասին ընդունված էր ասել, որ նրանցում «ընդհանրապես չի զգացվում ռեժիսորը»[16]: Խորհրդային քննադատ Բորիս Զինգերմանն Էրվին Աքսերի մասին ասել է. «Նրա ռեժիսուրան շատ հստակ է, բայց ոչ սևեռուն ու բռնակալական»[17]:

Ընտրյալ բեմադրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #132703904 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 Аксер Эрвин // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 3,0 3,1 3,2 Erwin Axer, legenda polskiego teatru nie żyje
  4. Adwokat Dr Maurycy Axer (Moritz Joachim Axer)
  5. The Axer Family
  6. Теорема Аксера
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Erwin Axer // Culture
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Большая Российская энциклопедия: В 30 т. / Отв. ред С. Л. Кравец. Т. 1. А — Анкетирование. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2005. — 766 с.: ил.: карт. (стр. 355)
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Вихирева Р. И. Аксер, Эрвин // Театральная энциклопедия (под ред. С. С. Мокульского). — М.: Советская энциклопедия, 1961. — Т. 1.
  10. Скляревская И. Р. Два театра Эрвина Аксера (Э. Аксер в БДТ) // БДТ им. М. Горького: Вехи истории: Сборник научных трудов. Составитель Г. В. Титова. —СПб., 1992. — С. 100.
  11. Trzymają się razem
  12. Axerowie z Kreczmarami
  13. Ежи Аксер
  14. На русском языке издана монография Ежи Аксера «Национальная гуманитарная наука в мировом контексте: Опыт России и Польши» (с Ириной Савельевой). М.: ГУ-ВШЭ, 2010.
  15. 15,0 15,1 15,2 Скляревская И. Р. Два театра Эрвина Аксера (Э. Аксер в БДТ) // БДТ им. М. Горького: Вехи истории: Сборник научных трудов. Составитель Г. В. Титова. —СПб., 1992. — С. 88.
  16. Скляревская И. Р. Два театра Эрвина Аксера (Э. Аксер в БДТ) // БДТ им. М. Горького: Вехи истории: Сборник научных трудов. Составитель Г. В. Титова. —СПб., 1992. — С. 91.
  17. Цит. по: Скляревская И. Р. Два театра Эрвина Аксера (Э. Аксер в БДТ) // БДТ им. М. Горького: Вехи истории: Сборник научных трудов. Составитель Г. В. Титова. —СПб., 1992. — С. 91.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]