Էրիկ Կլեպտոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էրիկ Կլեպտոն
Eclapton cardiff.jpg
Ծնվել է մարտի 30, 1945({{padleft:1945|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1][2][3] (72 տարեկան)
Ծննդավայր Ռիփլի, Սյուրեյ, Guildford, Սյուրեյ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Մասնագիտություն կիթառահար, հեղինակ-կատարող, ինքնակենսագիր, կոմպոզիտոր, ջազ երաժիշտ և երգիչ
Ամուսին Melia McEnery
Պարգևներ և
մրցանակներ
Անդամություն Cream, The Yardbirds, John Mayall & the Bluesbreakers, Blind Faith և Derek and the Dominos
Երեխաներ Conor Clapton
Կայք ericclapton.com
Eric Clapton Վիքիպահեստում

Էրիկ Կլեպտոն (անգլ.՝ Eric Clapton, մարտի 30, 1945({{padleft:1945|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1][2][3], Ռիփլի, Սյուրեյ, Guildford, Սյուրեյ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի ռոք երաժիշտ ու երգահան։ Բրիտանական կայսրության շքանշանակիր։ 1960-ական թվականներին Կլեպտոնը նվագել է բյուզ-ռոք John Mayall's Bluesbreakers,The Yardbirds և Cream խմբերում։ Ավելի ուշ նրա երաժշտական ոճը տարիների ընթացքում փոխվել է, բայց նա միշտ փահել է բյուզային իր արմատները։ Կլեպտոնը շատ է աշխատել թե խմբերում թե որպես անհատ կատարող։ Նրա մականունը «դանդաղ ձեռք» (անգլ.՝ Slowhand), որը դարձավ նրա ամենահայտնի ալբոմներից մեկի Slowhand-ի (1977 թվական) վերնագիրը։ Նրա՝ որպես անհատ կատարողի ստեղծագործական կարիերայի լավագույն գործն է համարվում Բոբ Մառիլիի «I Shot the Sheriff» սինգլի քավեր տարբերակը, որը գլխավորեց ամերիկյան չարթերը 1974 թվականի սեպտեմբերին։ Էրիկ Կլեպտոնը համարվում է այն ռոք-երաշիտնեիից է ովքեր մեծ ազդեցություն են ուեցել այդ ժանրի վրա։ Նա միակ երաժիշտ է, ով երեք անգամ ընգրկվել է Ռոքնռոլի փառքի սրահում, որպես անհատ կատարող և որպես Cream և The Yardbirds խմբերի մասնակից։ Էրիկ Կլեպտոն հայտնվել է Rolling Stone ամսագրի կողմից 2011 թվականին կազմված «Բոլոր ժամանակների լավագույն կիթառահարներ»-ի ցանկում, գրավելով երկրորդ հորիզոնականը այդ ցանկում Ջիմի Հենդրիքսից հետո [4]։ Ինչպես նար ընդգրկվել է նաև նույն ամսագրի «Բոլոր ժամանակների լավագույն կատարողներ»-ի ցանկում և որպես անահտ կատարող և որպես «Cream» և «The Yardbirds» խմբերի մասնակից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էրիկ Պատրիկ Կլեպտոնը ծնվելէ 1945 թվականի մարտի 30-ին Պիպլի գյուղում, որը գտնվում է Անգլիայի Սիրեյ դքսությունում։ Նրա ծնողներն էին 16 ամյա Պատրիսյա Մոլլի Կլեեպտոնը(1929—1999) և 24 ամյա Թդվարդ Ուոլթեր Ֆրայերը (1920—1985), ով զինվոր էր Մոնրեալից[5]։ Ֆրայերը գնաց պատերազմ մինչև Կլեպտոնի ծնունդը իսկ պատերազմի ավարտից հետո վերադարձավ Կանադա։ Կլեպտոնը մեծացել է իր տատիկի՝ Ռոզիի և նրա երկրորդ ամուսնու հետ։ Էրիկը մեծացել է մտածելով, որ իր մայրը իր քույրն է, իսկ պապիկն ու տատիկը՝ նրա ծնողները[6]։ Տարիներ անց նրա մայրը ամուսնանում է մեկ այլ կանադացի զինվորի հետ և մեկնում Գերմանիա [7][8]։

Իր ծննդյան օրվա կապակցությամբ նա «Hoyer» ակուստիկ կիթառ է նվել ստանում։ Սակայն այդ պործիքի վրա շատ դժվար էր նվագել և մի որոշ ժամանակ Էրիկը կորցել էր հետաքրքրությունը դեպի կիթառը[8]։ Երկու տարի անց Կլեպտոնը վերսկսեց նվագել[8]։ Կլեպտոնը գտնվում էր բլլուզ ժանր ազդեցության տակ և օրերով նվագում էր, ուսումնասիրելով բլուզային ակորդներ, նվագելով աուդիո ձայնագրությոնների հետ մասին[9]։ Նա շարունակեց իր պարապումունքները մինչև այն պահը, երբ չէր զգում, որ ճիշտ է նվագում[9][10]։

1960-ական թվականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1961 թվականին Սերբտոնի Hollyfield School անունը կրող դպրոցը ավարտելուց հետո նա ընդունվում է Քինգսթոնի համալսարան համալսարան, սակայն դուրս է մնում այնտեղից, քանի որ նա հետաքրքրում էր երաժշտությունը ալյ ոչ կերպարվեստը։ Նա այնքան հմուտ կիթռահար էր ,որ 16 տարկան հասակում նրան արդեն նկատում են[10]։ Մոտավորապես այդ շրջանում էր երբ Կլեպտոնը սկսեց ելույթ ունենեալ Կինդստոն-անոն-Թեմս-ում, Ռիչմոնդում, լոնդոնյան Վեստ-Էնդում[11]։ 1962 թվականին Կլեպտոնը սկսեց ելույթ ունենալ դուետով Դեյվիդ Բրոկի հետ Սուրրեյի բոլոր փաբերում [10]։ 17 տարկան հասակում Էրիկ Կլեպտոնը միացավ իր առաջին ՝ The Roosters խմբին։ Կլեպտոնը աայնտեղ ելույթ է ունեցել 1963 թվականի հունվարից օգոստոս ամիսներին կիթառահար Թոմ ՄակԳիննեսսի հետ [12]։ 1963 թվականին Կլոպտոնը յոթ համերգ տվեց Casey Jones & The Engineers խմբի հետ[12]։

The Yardbirds և the Bluesbreakers[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1963 թվականի հոկտեմբերին Կլեպտոնը միացավ The Yardbirds խմբին, որը փոփ-ռոք խումբ էր բլյուզային տարրերովԼ Կլեպտոնը նվագեց այդ խմբում մինչև 1965 թվականի մարտը։ Խումբը սկզբանական շրջանում նվագում էր բլյուզաիյն ստեցծագործություններ Chess/Checker/Vee-Jay լեյբոլներից։ Նրանք շրջագայում էին ամբողջ Անգլիայում բլյուզ երաժիշտ Սոննի Բոյ Ուիլյամսոն II-ի հետ և նրա հետ համատեղ ձայնագրեցին ալբոմ 1963 թվականի դեկտեմբերին, որը թողարկվեց 1965 թվականին։

Կլեպտոնը հայտնում էր իր կենսագրին հետևյալը․ Իմ «դանդաղ ձեռք» (անգլ.՝ Slowhand) մականունը կնքել է Ջորջո Հոմելսոնը։ Նա ստեղծել էր մի հետաքրքրի բառախաղ․ նա անընդհատ կրկնում էր ասելով, որ ես արագ նվագող կիթառահար եմ և հենց այդպես նա «slow handclap»-ը վերածեց «slowhand»-ի [13]։

1965 թվականի մարտին Yardbirds թողարկեց իր առաաջին մեծ հիթը՝«For Your Love», որտեղ Կլեպտոնը կիթառ էր նվագում։ Խումբը նվագում էր փոփ երաժշտություն ինչը հոգեհարզատ էր Էրիկ Կլեպտոնին, որի պատճառով էլ նա լքեց խումբը, իր փոխարեն նա առաջարկեց իր ընկեր կիթառահար Ջիմմի Պեյժային, որը մերշեց Էրիկի առաջարկը։

Կլոպտոնը միացավJohn Mayall & the Bluesbreakers խմբին 1965 թվականի ապրիլին, սակայն մի քանի ամսի անց լքեց խումբը։ 1965 թվականի ամռանը նա մեկնեց Հունաստան The Glands անունը կրող խմբի հետ, որտեղ ստեղնահարը նրա ընկեր Բեն Պալմերն էր։ 1965 թվականի նոյեմբերին նա վերադարձավ Ջոն Մեյլորի խումբ։ Հաջորդ տարի նա իր ընկերներ բաս-կիթառահար Ջեկ Բրյուսի, թմբկահար Ջինջեր Բեյկերի հետ ստեղծեցին Cream խումբը։

Cream (1966—1968)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված՝ Cream


Blind Faith и Bonnie and Friends[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված՝ Blind Faith


Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1970 թվականին Էրիկ Կլեպտոնը խենթորեն սիրում էր Պատտի Բոյդին, ով այդ ժամանակ նրա ընկերներից մեկի Ջորջ Հարիսոնի կինն էր[14]։ Բոյդի հանդեպ նրա սերը երևում է Layla and Other Assorted Love Songs անունը կրող ալբոմում որ (ձայնագրվել է 1970 թվականին Derek and the Dominos խմբի հետ համատեղ) և մասնավորապես «Layla» ստեղծագործության մեջ[15]: Սկզբանական շրջանում Բոյդը անտարբեր էր նրա հանդեպ, սակայ մի քանի տարի անց նա թողնում է Հարիսոնին և սկսում սիրավեպ Կլեպտոնի հետ 1974 թվականին , ինչը ավարտվեց ամուսնությամբմ որը տեղի ունեցավ 1979 թվականին[14]. Несмотря на это, Харрисон и Клэптон остались близкими друзьями[16]։ 1984 թվականին Բոյդը հեռանում է Կլեպտոնից դա բացատրելով նրա ալկոհոլիզմով և բազմաքանակ սրեավեպերով։ Ապահարզանը պաշտոնապես գրանցվեց 1988 թվականին[17]։

1985 թվականին Կկեպտոնը սրիավեպ սկսեց լտալացի ֆոտոմոդել Լորի դել Սանտոյի հետ (Lory Del Santo), որը «Lady of Verona» երգի ոգեշնչումը դարձավ։ Նարնք ունեցան տղա Կոնորը(1986—1991), ով մահացավ ընկնելով նյույորքյան երկնաքերի 53-րդ հարկից։ Երաժշիտը ավելի քան մեկ տարի գտնվում էր ընկճախտի մեջ ր իր մահացած երեխային նվիրեց «Tears in Heaven» անունը կրող երգը, որը դարձավ նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկը ։Ֆիլ Կոլլիզը ևս այդ թեմային վերաբեվոց երգ է գրել, որը կոչվում է «Since I Lost You» (We Can't Dance ալբոմից 1991 թվական ).

2002 թվականին Կլեպտոնը ամուսնացավ երկրորդ անգամ։ Այս անգամ ամերիկուհի Մելիի ՄակԷնրիի հետ անգլ.՝ (Melia McEnery, ով դիզայներ էր Օհայոից։ Այս ամուսնությունից ծնվեցին Էրիկ Կլոպտոնի երեք աղջիկները՝ Ջուլի Ռոուզը (2001 թվական), Էլլա Մեյը (2003 թվական) և Սոֆի Բելլը (2005 թվական)։ Իսկ նրա առաջին կնոջից՝ Պատտի Բոյդից նա երեխաներ չունի։ Ինչպես նաև նա ունի մեկ աղջիկ Ռուտը (1985 թվական), ով ծնվել է արտամուսնական կապից, Իվոննա Հան Կելլից, երբ Կլեպտոնը համագործակցում էր նրա ստուդիայի հետ։

Համագործակցությունը այլ երաժիշտների հետ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էրիկ Կլեպտնի սոլո լավագույն ստեղծագործություններից մեկը համարվում է The Beatles խմբի «While My Guitar Gently Weeps» անունը կրող երգի սոլո հատվածը, որը փայնագրման համար նրան հրավիրել էր Ջորջ Հարիսոնը։ Հայտնի չէ թե ինչի համա էր հիավրիված Էրիկ Կլեպտոնը, սակայն վարկածներից մեկը այն է, որ Հարիսոնին դուրս չէր եկել իր սոլո կատատարմումը իսկ մեկ այլ վարկածի Կլեպտոնւը հրավիրվել էր ձայնագրման,, որպեզսի թոթափի այն լարված իրավիճակը, որը ստեցծվել էր խմբում 1968 թվականի ալբոմի ձայնագրման ժամանակ։ Սակայն հայտնի է մի բան, որ Հարրիսոնը և Կլեպտոնը շատ մտերիմ ընկերներ էին և երկար ժամանակ անց են կացրել իրար հետ միևնույն ընկերությունում։ Ավելի ուշ Կլեպտոնը հրավիրեց Հարրիսոնին «Badge» անունը կրող ստեցծագործության ձայնագրման համար, որը ընդգրկվեց Cream խմբի Goodbye անունը կրող ալբոմում, որը թողարկեց 1969 թվականին։ Էրիկ Կլեպտոնը նվագել է նաև Ռոջեր Ուոթերսի The Pros and Cons of Hitch Hiking ալբոմի ձայնագրության ժամանակ, որ թողարկվել է 1984 թվականին, Էլթոն Ջոնի Runaway Train երգի ձայնագրության ժամանակ, որ թողարկվել է 1992 թվականին, Սթինգի It’s Probably Me երգի ձայնագրության ժամանակ, որ թողարկվել է 1992 թվականին, Շերի Love Can Build a Bridge երգի ձայնագրության ժամանակ, որ թողարկվել է 1995 թվականին) և Փոլ ՄաքՔարթնի My Valentine երգի ձայնագրության ժամանակ, որ թողարկվել է 2012 թվականին։

Կարևոր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1970 թվականին Կլեպտոնի կողմից հորինված «Layla» բալադը դարձավ հազարավոր կիթառային սիրային ստեղծագործությունների նախատիպ։ Երգի վերամշակիված տարբերակը կատարվեց 1992 թվականին Գրեմի մրցականաբաշխության ընթացքում։ «Rolling Stone» ամսագիրը այդ երգը ներառեց Ժամանակակից երաժշտության լավագույն 30 երգերի շարքին,իսկ VH1 հեռուստաընկրության կողմից կազմված համանուն ցուցակում այն զբաղեցրեց 16-րդ հորիզոնականը։
  • 1979 թվականին Կլեպտոնը նվիրեց իր հին Fender կարմիր գույնի կիթառը լոնդոնյան Hard Rock Cafe անունը կրող սրճարանին։
  • 1993 թվականին Կլեպտոնը նոմիանցվեց բոլոր հեղինականվոր նոմինացիաներում`Տարվա ձայնագրություն (անգլ.՝ Record of the Year) «Tears In Heaven» ձայնագրություն համար, Տարվա ալբոմ (անգլ.՝ Album of the Year) «MTV Unplugged») ամլբոմի համար ,Տարվա երգ (անգլ.՝ Song of the Year)(«Tears In Heaven») երգի համար։
  • 2004 թվականին Կլեպտոնը կազմակերպեց իր սեձական Crossroads Guitar Festival անունը կրող փառատոնը, որը կայացավ նաև 2007, 2010, 2013 թվականներին։
  • 2010 թվականին Էրիկը հայտարարաեց, որ վաճառում է իր 17 կիթառները[18], որից ստացված 2,15 միլիոն դոլոր հասույթը նա տարմադրեց թմրամոլների և ալկոհոլիզմով տառապող մարդկանց բուժման կենտրոնին։


Սկավառակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սոլո կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստուդիական ալբոմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համերգային ալբոմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խմբի կազմում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

The Yardbirds
The Immediate All-Stars
John Mayall & the Bluesbreakers
Eric Clapton and the Powerhouse
Cream
Blind Faith
Delaney & Bonnie
Vivian Stanshall and the Sean Head Showband
Derek and the Dominos

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Clapton, Eric (2008). The Autobiography. Broadway Books. էջեր 370. ISBN 978-0-7679-2536-5. (անգլ.)
  • Schumacher, Michael (2003). Crossroads: The Life and Music of Eric Clapton. էջեր 420. ISBN 0806524669. (անգլ.)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119073102 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 SNAC
  3. 3,0 3,1 Internet Broadway Database — 2000.
  4. «100 GREATEST GUITARISTS» (անգլերեն)։ Rolling Stone։ Վերցված է 2013-10-25 
  5. Harry Shapiro (1992) Eric Clapton: Lost in the Blues pg. 29. Guinness, 1992
  6. Ladies and gentlemen, Eric Clapton msnbc Retrieved 30 December 2010
  7. Profiles in Popular Music pg. 71. Sura Books, 2005. Retrieved 29 December 2010
  8. 8,0 8,1 8,2 Bob Gulla (2008) Guitar Gods: The 25 Players Who Made Rock History pgs. 40-41. Retrieved 29 December 2010
  9. 9,0 9,1 Clapton, Eric (2007) Eric Clapton: The Autobiography, pg. 22. Century, 2007
  10. 10,0 10,1 10,2 Thompson, Dave (2006) Cream: How Eric Clapton Took the World by Storm pgs. 31-32. Virgin Books, 2006
  11. Welch, Chris (1994) Extract
  12. 12,0 12,1 «Eric Clapton: Biography»։ Music (անգլերեն)։ Rolling Stone։ Վերցված է 2015-06-26 
  13. Slowhand: How did Eric get his nickname?
  14. 14,0 14,1 Doggett, 2009, էջ` 261
  15. Lepold Todd (3 February 2005)։ «Harrison, Clapton and their muse»։ CNN։ Վերցված է 5 July 2012 
  16. 'Layla' speaks
  17. Meacham Steve (4 July 2007)։ «Beatle's muse comes clean»։ The Sydney Morning Herald։ Վերցված է 5 July 2012 
  18. «Новая газета»
  19. New Eric Clapton Album 'Old Sock' Due in March