Jump to content

Էրիկ Դյուպոն-Մորետի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էրիկ Դյուպոն-Մորետի
ֆր.՝ Éric Dupond-Moretti
 
Մասնագիտություն՝ փաստաբան, քաղաքական գործիչ, դերասան և իրավաբան
Ծննդյան օր ապրիլի 20, 1961(1961-04-20)[1][2][3] (64 տարեկան)
Ծննդավայր Մոբյոժ
Քաղաքացիություն  Ֆրանսիա
Ի ծնե անուն ֆր.՝ Éric Dupond
Ամուսին Hélène Dupond-Moretti?[4]
Զավակներ Raphaël Dupond-Moretti?[5]

Էրիկ Դյուպոն-Մորետի (ֆր.՝ Éric Dupond-Moretti, ապրիլի 20, 1961(1961-04-20)[1][2][3], Մոբյոժ), ֆրանսիացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի արդարադատության նախարար (2020-2024):

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էրիկ Դյուպոնը չորս տարեկանում կորցրել է հորը՝ պողպատագործի, և ավելի ուշ նրա օրիորդական ազգանունը ավելացրել է իր հորը՝ ի պատիվ մոր, որը նրան մենակ էր մեծացրել: Նրա պապը՝ իտալացի ներգաղթյալ, մահացած էր գտնվել երկաթուղու մոտ՝ թոռան ծնվելուց առաջ՝ 1957 թվականին, սակայն պապիկի մահվան պատճառների իմաստալից հետաքննություն անցկացնելու հարազատների անհաջող փորձերը, ըստ Դյուպոն-Մորետիի, կարևոր խթան են հանդիսացել նրա ապագա կարիերայի ընտրության համար[6]։ Նա մանկությունն անցկացրել է Ավեն-սյուր-Հելպ շրջանում և բակալավրիատն ավարտել Վալանսիենի կաթոլիկական լիցե Նոտր-Դամում[7]։

Նա իր իրավաբանական կարիերան սկսել է 1984 թվականին Լիլում և ժամանակի ընթացքում ձեռք է բերել քրեական գործերի առաջատար մասնագետի համբավ։ Նա ներկայացրել է պաշտպանության կողմը բարձր մակարդակի դատավարություններում, այդ թվում՝ Ռուբե ավազակախմբի անդամ Օմար Զեմմիրիի, մանկապիղծների խմբի դեմ այսպես կոչված «Առավոտյան դատավարության» մեջ մեղադրվող Ռոզլին Գոդարի, Վալենսիեն-Օլիմպիկ Մարսելի գործով Ժակ Գլասմանի, «Սոսիետե Ժեներալ»-ի գործով Ժերոմ Քերվիելի, ինչպես նաև ներկայացրել է Նիկոլա Կարաբատիչին, Քարիմ Բենզեմային, Բեռնար Տապիին և ուրիշներին։ Նա նաև հայտնի է որպես մի քանի գրքերի հեղինակ և փոքր դերեր է ունեցել «Les Salauds» ֆիլմում (ռեժիսոր՝ Կլեր Դենի) և հեռուստատեսությամբ[8]։

2017 թվականին նա նկարահանվել է որպես դատական քննիչ Կլոդ Լելուշի «Chacun sa vie» (ռուսական տարածումով՝ «Սիրո 12 պատմություն») ֆիլմում, իսկ 2019 թվականի հունվարին խաղացել է Փարիզի Մադլեն թատրոնի «Je suis mort de trouille» («Ես սարսափելի վախենում եմ») մոնոներկայացման մեջ[9]։

2020 թվականի փետրվարին նա միացել է Ջուլիան Ասանժին պաշտպանելու միջազգային իրավաբանական թիմին[10]։

Արդարադատության նախարարի պաշտոնում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2020 թվականի հուլիսի 6-ին նա ստացել է արդարադատության նախարարի պորտֆելը Կաստեքսի կառավարության ձևավորման ընթացքում[11]։ Այս նշանակման պահին Դյուպոն-Մորետին արդեն ստացել էր 145 արդարացման դատավճիռ, ինչի շնորհիվ մամուլում նրան շնորհվել է «Acquittator» (Արդարացնող) մականունը[12]։

2020 թվականի սեպտեմբերի 24-ին նա հայտարարել է ընտանեկան բռնության համար դատապարտված ամուսինների կողմից հաջորդ օրվանից կրելու հատուկ ապարանջանների ներդրման մասին՝ զոհերին մոտենալը կանխելու համար (այդ միջոցառումը լրացվում է 2014 թվականից ի վեր օգտագործվող ահազանգող բջջային հեռախոսներին)[13]։

2021 թվականի հունվարի 8-ին Հանրապետության Արդարադատության դատարանը սկսել է Դյուպոն-Մորետիի դեմ երկու դատական ​​հայցերի և նրա դեմ ներկայացված երեք բողոքների վերաբերյալ, որոնք ներկայացրել էին կոռուպցիայի դեմ պայքարող «Անտիկոր» ասոցիացիան և երեք դատավորների ասոցիացիաները (նրանք մեղադրում էին արդարադատության նախարարին այն դատավորների դեմ ներքին հետաքննություններ սկսելու մեջ, որոնց հետ նա, որպես փաստաբան, բախվել էր դատական ​​գործերում)[14]։

2021 թվականի ապրիլի 14-ին Դյուպոն-Մորետին կառավարությանը ներկայացրել է դատական համակարգի բարեփոխման օրինագիծ, որը նախատեսված էր դրա նկատմամբ «վստահությունը մեծացնելու» համար։ Առաջարկվում է թույլատրել դատարանի դահլիճում նկարահանումներ կատարելը, ընդլայնել պաշտպանության կողմի իրավունքները դատարանում, կրճատել նախաքննության այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում կողմերը հասանելիություն չունեն քննչական նյութերին, և քրեական դատավարության օրենսգրքում ամրագրել մասնագիտական փաստաբան-հաճախորդ գաղտնիության մասին դրույթը[15], ինչպես նաև բանտարկյալների իրավունքների ընդլայնումը[16]։

2021 թվականի ապրիլի 15-ին Ազգային ժողովը միաձայն հաստատել է անչափահասներին սեռական բռնությունից պաշտպանելու մասին օրենքը, որին աջակցել էր նաև արդարադատության նախարարը, որը համաձայնության տարիքը սահմանում է 15 տարեկանը (Դյուպոն-Մորետտին այս որոշումը պատմական է անվանել)[17]։

2021 թվականի մայիսին նա շտապ կերպով գլխավորեց «Առաջ, Հանրապետություն» կուսակցության ցուցակը Պա դը Կալե դեպարտամենտում՝ Օ դը Ֆրանսի տարածաշրջանային խորհրդի ընտրություններում, երբ հասարակական կարծիքի հարցումները հիմք են տվել վախենալ «Ազգային հանրահավաքի» հաջողությունից (Մարին Լը Պենը նույնպես մասնակցում էր այդ դեպարտամենտին)[18]։

2021 թվականի հունիսի 20-ին նա պարտվել է ընտրություններում առաջին փուլում՝ դուրս մնալով հետագա մրցակցությունից[19]։

2021 թվականի հուլիսի 7-ին Դյուպոն-Մորետիի շրջապատը խոստովանել է, որ նրա 2019 թվականի հարկային հայտարարագրում հաշվապահական սխալի պատճառով չի ներառվել «À la barre» պիեսից ստացված 300,000 եվրո հոնորարը, և որ նախարարը մտադիր էր ուղղել սխալը[20]։

2021 թվականի հուլիսի 16-ին Հանրապետության Արդարադատության դատարանը, հունվարին սկսված հետաքննությունից հետո, որոշում է կայացրել Դյուպոն-Մորետիի դեմ պաշտոնական հետաքննություն սկսելու մասին՝ շահերի բախման կասկածանքով: Վարչապետ Կաստեքսը վերահաստատեց իր վստահությունը իր նախարարի նկատմամբ[21]։

2021 թվականի հոկտեմբերի 8-ին՝ Սովեի հանձնաժողովը  հոգևորականների շրջանում պեդոֆիլիայի դեպքերի հետաքննության արդյունքների հրապարակումից մի քանի օր անց, Դյուպոն-Մորետին LCI հեռուստատեսությանը տված հարցազրույցում ասել է, որ քահանաները պետք է իշխանություններին հայտնեն երեխաների նկատմամբ կատարված հանցագործությունների մասին, որոնց մասին նրանք իմանում են խոստովանության ժամանակ[22]։

2022 թվականի մայիսի 20-ին նա պահպանել է իր նախկին պաշտոնը Էլիզաբեթ Բորնի կառավարության ձևավորման ընթացքում[23]։

2024 թվականի հունվարի 11-ին նա նշանակվել է Աթթալի կառավարության արդարադատության նախարար[24]։

2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ձևավորվել է Բարնիեի կառավարությունը, որում Դյուպոն-Մորետին որևէ նշանակում չի ստացել[25]։

Գրքեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Avec Stéphane Durand-Souffland, Bête noire, Éditions Michel Lafon, 2012
  • Avec Loïc Sécher, Le Calvaire et le Pardon, Michel Lafon, 2013
  • Avec Stéphane Durand-Souffland, Directs du droit , Michel Lafon, 2017
  • Avec Laurence Monsénégo, Le Dictionnaire de ma vie, Kero, 2018
  • Avec Denis Lafay, Le Droit d'être libre, éditions de l’Aube, 2018։
  • Avec Denis Lafay, Ma Liberté, éditions de l’Aube, 2019։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. ↑ 2,0 2,1 GeneaStar
  3. ↑ 3,0 3,1 Roglo — 1997. — ed. size: 10000000
  4. ↑ Gala (ֆր.) — 1993. — ISSN 1243-6070
  5. ↑ Sud Ouest (ֆր.) — 1944. — ISSN 1760-6454
  6. ↑ «VIDEO. 13h15. Justice : comment est née la vocation de l'avocat Eric Dupond-Moretti» (ֆրանսերեն). France Info. 2016 թ․ օգոստոսի 5. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 8-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 10-ին.
  7. ↑ Florent Vautier (2020 թ․ հուլիսի 6). «Remaniement : l'avocat nordiste Eric Dupond-Moretti ministre de la Justice» (ֆրանսերեն). France Blue. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 12-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 10-ին.
  8. ↑ «Eric Dupond-Moretti» (ֆրանսերեն). Gala. 2020 թ․ հուլիսի 6. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հունիսի 22-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 6-ին.
  9. ↑ «Eric Dupond-Moretti au théâtre en janvier : «Je suis mort de trouille»» (ֆրանսերեն). Le Parisien. 2018 թ․ սեպտեմբերի 23. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 6-ին.
  10. ↑ «Éric Dupond-Moretti va défendre Julian Assange» (ֆրանսերեն). Europe 1. 2020 թ․ փետրվարի 13. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 8-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 12-ին.
  11. ↑ «Remaniement : qui sont les ministres du gouvernement Castex» (ֆրանսերեն). Le Figaro. 2020 թ․ հուլիսի 6. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 6-ին.
  12. ↑ Jean-Michel Décugis et Jérémie Pham-Lê (avec Timothée Boutry) (2020 թ․ հուլիսի 7). «Remaniement : Eric Dupond-Moretti, d'«Acquittator» à «Ministrator»» (ֆրանսերեն). Le Parisien. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 8-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 10-ին.
  13. ↑ Michaël Bloch (2020 թ․ սեպտեմբերի 24). «Violences conjugales : Eric Dupond-Moretti lance le bracelet anti-rapprochement» (ֆրանսերեն). Le Journal du Dimanche. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 26-ին.
  14. ↑ «Une information judiciaire va être ouverte contre le garde des sceaux, Eric Dupond-Moretti, pour « prises illégales d'intérêt »» (ֆրանսերեն). Le Monde. 2021 թ․ հունվարի 8. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունվարի 9-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 9-ին.
  15. ↑ Corinne Audouin (2021 թ․ ապրիլի 14). «Justice : que contient le projet de loi d'Éric Dupond-Moretti présenté en conseil des ministres ?» (ֆրանսերեն). France Inter. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 14-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 14-ին.
  16. ↑ Louis de Briant (2021 թ․ ապրիլի 17). «Loi sur le travail en prison : "Les détenus ne peuvent pas avoir que des devoirs, il faut aussi des droits"» (ֆրանսերեն). Le Journal du Dimanche. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 17-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 17-ին.
  17. ↑ Agnès Leclair (2021 թ․ ապրիլի 15). «Violences sexuelles : le Parlement adopte une loi renforçant la protection des mineurs» (ֆրանսերեն). Le Figaro. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 16-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 16-ին.
  18. ↑ Charlotte Chaffanjon (2021 թ․ հունիսի 19). «Régionales : Dupond-Moretti ou l'incarnation de l'impuissance macroniste» (ֆրանսերեն). Liberation. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 20-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 21-ին.
  19. ↑ Clément Perruche et Mariama Darame (2021 թ․ հունիսի 21). «Régionales 2021 : la débâcle de la majorité passée au crible» (ֆրանսերեն). Le Monde. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 20-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 21-ին.
  20. ↑ «Le ministre Éric Dupond-Moretti a omis de déclarer 300.000 euros de revenus en 2019» (ֆրանսերեն). Le Figaro. 2021 թ․ հուլիսի 7. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 8-ին.
  21. ↑ «Soupçons de conflits d'intérêts : Dupond-Moretti mis en examen, Castex lui renouvelle sa confiance» (ֆրանսերեն). Le Journal du Dimanche. 2021 թ․ հուլիսի 16. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 16-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 16-ին.
  22. ↑ Idèr Nabili (2021 թ․ հոկտեմբերի 8). «Pédocriminalité dans l'Église : Éric Dupond-Moretti demande des enquêtes "même sur les faits prescrits"» (ֆրանսերեն). LCI. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2021 թ․ հոկտեմբերի 12-ին.
  23. ↑ «Colonna, Darmanin, Abad, Ndiaye, Montchalin, Lecornu... Voici la composition du nouveau gouvernement Borne» (ֆրանսերեն). Le Journal du Dimanche. 2022 թ․ մայիսի 20. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 20-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 23-ին.
  24. ↑ «Gouvernement Attal : Darmanin, Dati, Séjourné, Vautrin... la liste complète des nouveaux ministres» (ֆրանսերեն). L'Obs. 2024 թ․ հունվարի 12. Արխիվացված օրիգինալից 2024 թ․ հունվարի 11-ին. Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 12-ին.
  25. ↑ «Retailleau, Lecornu, Barrot... Voici la composition du nouveau gouvernement Barnier» (ֆրանսերեն). Le Figaro. 2024 թ․ սեպտեմբերի 21. Արխիվացված օրիգինալից 2024 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էրիկ Դյուպոն-Մորետի» հոդվածին։
X (ֆր.)
Թեմատիկ կայքեր
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Էրիկ_Դյուպոն-Մորետի&oldid=10436808» էջից