Էտիեն Կապու
Էտիեն Կապու ֆրանսերեն՝ Étienne Capoue | |||
|---|---|---|---|
|
| |||
| Քաղաքացիությունը |
| ||
| Ծննդյան ամսաթիվ | հուլիսի 11, 1988[1][2] (38 տարեկան) | ||
| Ծննդավայր | Նյոր | ||
| Հասակ | 189 սանտիմետր | ||
| Քաշ | 80 կգ | ||
| Դիրք | կիսապաշտպան | ||
|
| |||
|
| |||
|
| |||
|
| |||
|
| |||
Էտիեն Ռենե Կապու (անգլ.՝ Étienne Capoue ,հուլիսի 11, 1988[1][2], Նյոր), ֆրանսիացի նախկին պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, նախկին պաշտպանողական կիսապաշտպան։
Նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Թուլուզում», որտեղ ընդհանուր առմամբ մասնակցել է 196 խաղի և խփել 13 գոլ, միաժամանակ ընդգրկվելով ՊՖԱՄ Լիգա 1-ի 2011–12 մրցաշրջանի լավագույն թիմում։ 2013-ից 2020 թվականներին նա խաղացել է Անգլիայի Պրեմիեր լիգայում՝ «Տոտտենհեմ Հոտսպուրի» և «Ուոթֆորդի» կազմում, հասնելով 2019 թվականի Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ վերջինիս հետ։ Այնուհետև նա միացել է «Վիլյառեալին», իր առաջին մրցաշրջանում նվաճելով ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպա լիգան, և ճանաչվել է եզրափակչի լավագույն խաղացող։
Կապուեն Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի խաղացող էր, որը խաղացել է մինչև 18, մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների հավաքականներում, իսկ վերջինիս կազմում անցկացրած որոշ ժամանակ եղել է թիմի ավագը։ Նա 2012-ից 2013 թվականներին խաղացել է յոթ անգամ ավագների կազմում՝ խփելով մեկ գոլ։
Ակումբային կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վաղ կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կապուն ծնվել է Դյո-Սևրի Նիոր համայնքում և սկսել է իր կարիերան՝ խաղալով հայրենի քաղաքի Շամուա Նիորտե ակումբում: 2002 թվականին նա լքել է ակումբը և միացել Պուատու-Շարանտի տեղական ակումբ «Շորե»-ին[3]: Կապուն ակումբում մնացել է երկու տարի, նախքան Պեի դը լա Լուարի «Անժե»-ին միանալը: Թուլուզի դեմ երիտասարդական լիգայի խաղում խաղալիս Կապուն գրավել է ակումբի սկաուտների ուշադրությունը, որոնք խաղացողին առաջարկել են մեկշաբաթյա փորձաշրջան: Մինչև պրակտիկայի համաձայնվելը նրան դիմել են նաև Լիլը, Օսերը և Բորդոն: Կապուն ընտրել է Թուլուզը՝ ակումբի մարզական հարմարությունների և լավ եղանակի պատճառով[4]:
Թուլուզ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կապուն իր ակումբային կարիերան սկսել է «Թուլուզ»-ի կազմում 2006 թվականին՝ խաղալով ակումբի մինչև 18 տարեկանների թիմում։ 2007–08 մրցաշրջանի սկզբում նա խաղացել է ակումբի չորրորդ դիվիզիոնի «Ֆրանսիայի չեմպիոն» սիրողական թիմում՝ անցկացնելով ութ խաղ։ Մրցաշրջանի կեսերին Կապուն հրավիրվել է ավագ թիմ մարզիչ Ալեն Կազանովայի կողմից։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 8-ին նա նշել է իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը, խաղալով փոխարինման «Լիլի» դեմ խաղում՝ 1–0 հաշվով հաղթանակի ժամանակ[5]։ Հաջորդ շաբաթ Կապուն նշել է իր առաջին խաղը պրոֆեսիոնալ մեկնարկային կազմում՝ «Պարկ դը Պրենս» մարզադաշտում «Պար Սեն-Ժերմեն»-ի դեմ խաղում։ «Թուլուզ»-ը հաղթել է խաղը 2–1 հաշվով, իսկ Կապուն խաղացել է 71 րոպե[6]։
2008 թվականի փետրվարի 7-ին Կապուն թիմակից Շեյխ Մ'Բենգեի հետ կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը՝ համաձայնվելով երեք տարվա պայմանագրի մինչև 2011 թվականը[7]։ 2008–09 մրցաշրջանի համար Կազանովան երիտասարդ պաշտպանողական կիսապաշտպանին զույգ կազմել է նախկին երիտասարդական թիմակից Մուսա Սիսոկոյի և նորեկ Էտիեն Դիդոյի հետ, որը ժամանել էր Ռենից։ Եռյակը լավ է խաղացել կիսապաշտպանությունում, Կապուն հաջողությամբ անցկացրել է ընդհանուր 36 խաղ։ 2008 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Կապուն խփել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը Բորդոյի դեմ խաղում, որը պարտվել է 2–1 հաշվով[8]։ Մրցաշրջանի ընթացքում նա նաև ստացել է 14 դեղին քարտ բոլոր մրցաշարերում՝ զիջելով միայն Վալենսիենիին Սիակա Տիենեին լիգայում։ Իր ջանքերի համար նա առաջադրվել է Լիգա 1-ի տարվա երիտասարդ խաղացողի մրցանակին և իր ակումբի կողմից երկարաձգվել է պայմանագիրը մինչև 2013 թվականը[9][10]։
2009–10 մրցաշրջանի ընթացքում Կապուն պարբերաբար հայտնվում էր հիմնական կազմում և հետաքրքրություն էր առաջացնում իտալական «Լացիո» ակումբի, ինչպես նաև Պրեմիեր լիգայի «Լիվերպուլ» և «Արսենալ» ակումբների կողմից[11][12]։ 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ին «Թուլուզը» արձագանքել է հետաքրքրությանը՝ համաձայնության գալով Կապուի հետ մինչև 2014 թվականը մեկ տարվա պայմանագիրը երկարաձգելու վերաբերյալ[13]։ Կապուն մրցաշրջանում մասնակցել է ընդհանուր առմամբ 41 խաղի՝ հավաքելով 17 դեղին քարտ, որոնցից 13-ը՝ Լիգա 1-ում՝ առաջատարը բոլոր խաղացողների շրջանում[14]։
Տոտտենհեմ Հոտսպուր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
2013 թվականի հուլիսին «Թուլուզը» ընդունել է Պրեմիեր լիգայի «Կարդիֆ Սիթիի» 9.5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգի առաջարկը[15]։ Սակայն անձնական պայմանները համաձայնեցված չէին, և գործարքը վերջնականապես կնքված չէր։ 2013 թվականի օգոստոսի 15-ին նա 11 միլիոն եվրոյով (9.3 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ) տեղափոխվել է «Տոտտենհեմ Հոտսպուր»[16][17]։ Հայտարարությունից մեկ օր առաջ «Տոտտենհեմի» և Ֆրանսիայի հավաքականի առաջին դարպասապահ Ուգո Լյորիսը ֆրանսիական «L'Équipe» թերթին ասել էր, որ «Տոտտենհեմին» միանալը մեծ քայլ կլինի Կապուեի կարիերայում և ուրախություն էր հայտնել նրան «Տոտտենհեմին» տեսնելու համար[18]։ Կապուն իր նորամուտը «Տոտտենհեմի» կազմում նշել է օգոստոսի 18-ին՝ փոխարինելով Մուսա Դեմբելեին «Քրիսթալ Փելասի» դեմ «Սելհըրսթ Պարկում» 1-0 հաշվով հաղթանակի խաղում[19]։ Նա իր առաջին գոլը խփել է ակումբի կազմում հունվարի 29-ին՝ «Մանչեսթեր Սիթիի» դեմ տնային խաղում 5-1 հաշվով պարտության ժամանակ, Դեմբելեի փոխարեն խաղադաշտ դուրս գալուց հետո[20]։
Կապուեն իր երկրորդ մրցաշրջանը սկսել է կիսապաշտպանությունում Նաբիլ իբն Տալիբի հետ, սակայն նրա խաղը վատացել է, քանի որ ալժիրցին վնասվածք ուներ, և Ռայան Մեյսոնը առաջընթաց է գրանցել[21]։ Նրա միակ մյուս գոլը «Տոտտենհեմի» կազմում է խփել 2015 թվականի հունվարի 14-ին՝ Անգլիայի գավաթի երրորդ փուլի կրկնակի խաղում «Բըրնլիի» դեմ տանը, հավասարեցնելով հաշիվը խաղակեսից անմիջապես առաջ՝ 4-2 հաշվով հաղթանակ տանելով, այն բանից հետո, երբ «Տոտտենհեմը» խաղի ավարտից ինը րոպե առաջ 2-0 հաշվով պարտվում էր[22]։ Այդ ամսից հետո նա այլևս թիմի կազմում չի մասնակցել մրցաշրջանի մնացած հատվածին[23]։ «Լեսթեր Սիթի» վարձակալությամբ տեղափոխվելը ձախողվել է, մինչդեռ նա նույն հիմքով մերժել է «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոն» տեղափոխվելու գործարքը[24]։ Կապուեն 2015 թվականի սեպտեմբերին ասացել է, որ մարզիչ Մաուրիսիո Պոչետինոն երբեք չի խոսել իր հետ՝ բացատրելու, թե ինչու է իրեն հեռացրել թիմից[25]։
Ուոթֆորդ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2015 թվականի հուլիսի 6-ին Կապուեն միացել է նորեկ «Ուոթֆորդին» ակումբային ռեկորդային տրանսֆերի համար, որը, ըստ որոշ տեղեկությունների, կազմում էր մոտ 6.3 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ, և կնքել է չորս տարվա պայմանագիր[26][27]։

Նա իր երկրորդ մրցաշրջանը «Ուոթֆորդում» սկսել է չորս գոլով իր առաջին վեց խաղերում, այդ թվում՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ բացման գոլը «Վիկարիջ Ռոուդում» 3-1 հաշվով հաղթանակի ժամանակ և ևս մեկը «Վեստ Հեմ Յունայթեդի» դեմ 4-2 հաշվով հաղթանակի ժամանակ[28][29]։
2019 թվականի մայիսին Կապուեն անվանվել է «Ուոթֆորդի» տարվա խաղացող 2018–19 մրցաշրջանում[30]։
Վիլյառեալ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2020 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Կապուեն երկուսուկես տարվա պայմանագիր է կնքել իսպանական «Վիլյառեալ» ակումբի հետ՝ չբացահայտված գումարի դիմաց, որը սկսվելու էր 2021 թվականի հունվարի 4-ին[31][32]։
Կապուեն ճանաչվել է խաղի լավագույն խաղացող «Վիլյառեալի» հաղթանակում «Մանչեսթեր Յունայթեդի» նկատմամբ 2021 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպա լիգայի եզրափակչում, որը տեղի է ունեցել 2021 թվականի մայիսի 26-ին[33]։ Հաղթանակը «Վիլյառեալին» բերել է ակումբի պատմության մեջ առաջին խոշոր գավաթը[34]։
Միջազգային կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կապուն իրավունք ուներ խաղալու Գվադելուպայի հավաքականում, քանի որ նրա հայրը այնտեղից էր[35]։ Կապուն ակտիվորեն խաղացել է Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականում։ Նա խաղացել է մինչև 18 և մինչև 19 տարեկանների հավաքականներում։ Կապուն իր երիտասարդական միջազգային նորամուտը նշել է մինչև 18 տարեկանների հավաքականում 2006 թվականի մարտի 14-ին՝ Գերմանիայի նկատմամբ 2-1 հաշվով հաղթանակի ժամանակ[36]։ Նա մինչև 18 տարեկանների մրցաշրջանն ավարտել է չորս խաղով։ Նա իր նորամուտը մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում նշել է 2006 թվականի Սենդայի գավաթի խաղարկության ժամանակ՝ Ճապոնիայում՝ Տոհոկու շրջանի ազգային հավաքականի դեմ բացման խաղում[37]։ Թիմի հաջորդ խմբային փուլի խաղում՝ Ճապոնիայի դեմ, Կապուն խփեցլ է իր առաջին երիտասարդական միջազգային գոլը՝ 3-1 հաշվով հաղթանակի ժամանակ[38]։ 2007 թվականի հունվարի 23-ին նա խփել է իր երկրորդ մինչև 17 տարեկանների գոլը՝ Թուրքիայի դեմ 2-0 հաշվով հաղթանակի ժամանակ[39]։ 2007 թվականի Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնության որակավորման փուլում Կապուն խփել է իր միակ գոլը էլիտ ռաունդում Լեհաստանի դեմ խաղում 3։ 1 հաշվով դրական արդյունքով[40]։ Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնության ժամանակ Կապուն բաց է թողել խմբային փուլի առաջին երկու խաղերը, սակայն մասնակցել է թիմային եզրափակիչ խաղում Ռուսաստանի դեմ և թիմի կիսաեզրափակչում Իսպանիայից պարտությանը 11 մետրանոց հարվածաշարում[41][42]։
2012 թվականի օգոստոսի 15-ին Կապուն իր դեբյուտը նշել է Ֆրանսիայի մեծահասակների հավաքականի կազմում Ուրուգվայի դեմ ընկերական խաղում, որը Դիդիե Դեշամի առաջին խաղն էր որպես մարզիչ։ Նա փոխարինել է Ռիո Մավուբային ընդմիջմանը գոլազուրկ ոչ-ոքիով[43]։ Սեպտեմբերի 11-ին նա խփել է իր առաջին գոլը Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում Աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի 3-1 խաղում Բելառուսի դեմ խաղում Ստադ դե Ֆրանս մարզադաշտում[44]:
Անձնական կյանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կապուի ավագ եղբայրը՝ Օրելյենը, խաղացել է այնպիսի ակումբներում, ինչպիսին է «Նանտը», և եղել է Գվադելուպեի ավագ միջազգային խաղացող[45]։
Կարիերային վիճակագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ակումբ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]| Ակումբ | Մրցաշրջան | Լիգա | Ազգային գավաթ[Ն 1] | Լիգայի գավաթ[Ն 2] | Մայրցամաքային | Այլ | Ընդհանուր | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Դիվիզիա | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | ||
| Թուլուզ | 2007–08 | Լիգա 1 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1[Ն 3] | 0 | — | 6 | 0 | |
| 2008–09 | Լիգա 1 | 32 | 1 | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | 36 | 1 | |||
| 2009–10 | Լիգա 1 | 33 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 7[Ն 4] | 0 | — | 43 | 0 | ||
| 2010–11 | Լիգա 1 | 37 | 2 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 39 | 2 | |||
| 2011–12 | Լիգա 1 | 33 | 3 | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | 34 | 1 | |||
| 2012–13 | Լիգա 1 | 34 | 7 | 2 | 0 | 2 | 0 | — | — | 38 | 7 | |||
| Ընդհանուր | 174 | 13 | 7 | 0 | 7 | 0 | 8 | 0 | 0 | 0 | 196 | 13 | ||
| Տոտտենհեմ Հոտսպուր | 2013–14 | Պրեմիեր Լիգա | 12 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 5[Ն 4] | 0 | — | 18 | 1 | |
| 2014–15 | Պրեմիեր Լիգա | 12 | 0 | 2 | 1 | 1 | 0 | 3[Ն 4] | 0 | — | 18 | 1 | ||
| Ընդհանուր | 24 | 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | 8 | 0 | 0 | 0 | 36 | 2 | ||
| Ուոթֆորդ | 2015–16 | Պրեմիեր Լիգա | 33 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 36 | 0 | ||
| 2016–17 | Պրեմիեր Լիգա | 37 | 7 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 39 | 7 | |||
| 2017–18 | Պրեմիեր Լիգա | 23 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | — | — | 26 | 3 | |||
| 2018–19 | Պրեմիեր Լիգա | 33 | 1 | 5 | 2 | 1 | 1 | — | — | 39 | 4 | |||
| 2019–20 | Պրեմիեր Լիգա | 30 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 30 | 0 | |||
| 2020–21 | Չեմպիոնշիպ | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 11 | 0 | |||
| Ընդհանուր | 167 | 9 | 11 | 3 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 181 | 14 | ||
| Վիլյառեալ | 2020–21 | Լա Լիգա | 16 | 1 | 3 | 0 | — | 8[Ն 4] | 0 | — | 27 | 1 | ||
| 2021–22 | Լա Լիգա | 30 | 1 | 1 | 0 | — | 12[Ն 5] | 2 | 1[Ն 6] | 0 | 44 | 3 | ||
| 2022–23 | Լա Լիգա | 28 | 3 | 4 | 3 | — | 5[Ն 7] | 0 | — | 37 | 6 | |||
| 2023–24 | Լա Լիգա | 32 | 1 | 1 | 0 | — | 7[Ն 4] | 1 | — | 40 | 2 | |||
| Ընդհանուր | 106 | 6 | 9 | 3 | 0 | 0 | 32 | 3 | 1 | 0 | 148 | 12 | ||
| Ընդհանուր կարիերա | 471 | 29 | 29 | 7 | 12 | 2 | 48 | 3 | 1 | 0 | 561 | 41 | ||
Միջազգային
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]| Ազգային հավաքական | Տարեթիվ | Խաղեր | Գոլեր |
|---|---|---|---|
| Ֆրանսիա | 2012 | 4 | 1 |
| 2013 | 3 | 0 | |
| Ընդհանուր | 7 | 1 | |
- Ֆրանսիայի հաշիվը նշված է առաջինը, գոլի սյունակը ցույց է տալիս Կապուեի յուրաքանչյուր գոլից հետո գրանցված հաշիվը։[49]
| No. | Ամսաթիվ | Վայր | Մրցակից | Հաշիվ | Արդյունք | Մրցակցություն |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2012 թվականի սեպտեմբերի 11 | Ստադ դը Ֆրանս, Սեն Դենի, Ֆրանսիա | 1–0 | 3–1 | 2014 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշար |
Նվաճումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ուոթֆորդ
- Անգլիայի գավաթի երկրերդ տեղ՝ 2018–19[50]
Վիլյառեալ
- ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա` 2020–21[51]
Անհատական
Նշումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ Ներառյալ` Ֆրանսիայի գավաթ, Անգլիայի գավաթ, Իսպանիայի գավաթ
- ↑ Ներառյալ` Ֆրանսիայի լիգայի գավաթ, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ
- ↑ Մասնակցությունը ՈՒԵՖԱ Գավաթին
- 1 2 3 4 5 Մասնակցությունները ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգային
- ↑ Մասնակցությունները ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում
- ↑ Մասնակցությունը ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթում
- ↑ Մասնակցությունները ՈՒԵՖԱ Կոնֆերենցիաների Լիգայում
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
- 1 2 As (իսպ.) — Madrid: PRISA, 1967. — ISSN 1888-6671
- ↑ «Le TFC, c'est la famille!» (ֆրանսերեն). Jeunes Citoyens Supporters. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 9-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Etienne Capoue prend son envol» (ֆրանսերեն). La Depeche. 2006 թ․ դեկտեմբերի 6. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Toulouse v. Lille Match Report» (ֆրանսերեն). Ligue de Football Professionnel. 2007 թ․ դեկտեմբերի 8. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Paris SG v. Toulouse Match Report» (ֆրանսերեն). Ligue de Football Professionnel. 2007 թ․ դեկտեմբերի 15. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Capoue passe pro». L'Équipe (ֆրանսերեն). 2008 թ․ փետրվարի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ ապրիլի 15-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Bordeaux v. Toulouse Match Report» (ֆրանսերեն). Ligue de Football Professionnel. 2008 թ․ հոկտեմբերի 18. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Sissoko prolonge un an» (ֆրանսերեն). Toulouse 7. 2009 թ․ նոյեմբերի 26. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «En Espagne, ça joue» (ֆրանսերեն). Radio Monte Carlo. 2009 թ․ ապրիլի 17. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Capoue focused on Toulouse». Sky Sports. 2009 թ․ հոկտեմբերի 8. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Capoue flattered by interest». Sky Sports. 2009 թ․ փետրվարի 23. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «prolongation de contrat pour Sissoko, M'Bengue, Capoue et Nounkeu» (ֆրանսերեն). Le Depeche. 2009 թ․ նոյեմբերի 27. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Cartons par jouer» (ֆրանսերեն). Ligue de Football Professionnel. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Cardiff City have Etienne Capoue bid accepted by Toulouse». BBC Sport. 2013 թ․ հուլիսի 27. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ Hytner, David (2013 թ․ օգոստոսի 9). «Tottenham secure Etienne Capoue from Toulouse in €11m deal». The Guardian. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 10-ին.
- ↑ Ornstein, David (2013 թ․ օգոստոսի 9). «Etienne Capoue: Tottenham agree £9m deal for France midfielder». BBC Sport. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 10-ին.
- ↑ Perrin, Charles (2013 թ․ օգոստոսի 14). «Spurs shot stopper Hugo Lloris' looking forward to linking up with Etienne Capoue». Express.co.uk.
- ↑ "Crystal Palace 0–1 Tottenham". BBC Sport. 18 August 2013. Retrieved 20 August 2013.
- ↑ Hytner, David (2014 թ․ հունվարի 30). «Manchester City crush 10-man Tottenham with five goals to go top». The Guardian. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
- ↑ «Just how bad a season was it for Spurs' French midfielder?». SB Nation. 2015 թ․ հունիսի 9. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
- ↑ Hytner, David (2015 թ․ հունվարի 14). «Tottenham ignite their FA Cup fire after Burnley's blistering start». The Guardian. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
- ↑ «Tottenham was 'difficult!' – Etienne Capoue relieved to move on from White Hart Lane nightmare». Talksport. 2015 թ․ նոյեմբերի 6. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
- ↑ Thomas, Lyall (2015 թ․ փետրվարի 3). «Transfer news: Etienne Capoue turns down West Brom as talks continue to leave Tottenham». Sky Sports. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
- ↑ Bose, Mihir (2015 թ․ սեպտեմբերի 11). «Etienne Capoue believes Watford fans are in a different league to their Tottenham counterparts». Evening Standard. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
- ↑ «Etienne Capoue: Watford sign Tottenham midfielder». BBC Sport. 2015 թ․ հուլիսի 6. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 4-ին.
- ↑ «Watford sign Etienne Capoue from Tottenham for club record fee». The Guardian. Press Association. 2015 թ․ հուլիսի 6. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 28-ին.
- ↑ Smyth, Rob (2016 թ․ սեպտեմբերի 18). «Watford 3–1 Manchester United». The Guardian. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 18-ին.
- ↑ Morgan, Richard (2016 թ․ սեպտեմբերի 10). «West Ham United 2–4 Watford: Hornets record first Premier League win of the season». Sky Sports. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 18-ին.
- ↑ Gray, Ryan (2019 թ․ մայիսի 9). «Capoue named Player of the Season at Watford awards evening». Watford Observer. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 28-ին.
- ↑ Segovia, Fran. «Web oficial del Villarreal CF - Welcome, Capoue!». Villarreal CF.
- ↑ «Watford's Capoue joins Villarreal». BBC Sport. 2020 թ․ դեկտեմբերի 30.
- ↑ «Étienne Capoue named official UEFA Europa League final man of the match». UEFA. Union of European Football Associations. 2021 թ․ մայիսի 26. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 26-ին.
- ↑ «Villarreal Wins Europa League Over Man United After De Gea's Penalty Miss». Sports Illustrated. 2021 թ․ մայիսի 26. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 26-ին.
- ↑ Winter, Henry (2018 թ․ դեկտեմբերի 8). «I wanted to be like Zinedine Zidane but now I play in the shadows, says Étienne Capoue». The Times. Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 22-ին.
- ↑ «La France remporte la première manche (2–1)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2006 թ․ մարտի 14. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Victoire pour débuter (4–1)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2006 թ․ օգոստոսի 31. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Deuxième succès (3–1)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2006 թ․ սեպտեմբերի 2. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Joli succès tricolore (2–0)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2007 թ․ հունվարի 23. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «Débuts victorieux (3–1)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2007 թ․ մայիսի 8. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «France et Russie dos à dos (0–0)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2007 թ․ հուլիսի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ «L'Espagne rejoint la Grèce (0–0, 4 tab 2)» (ֆրանսերեն). French Football Federation. 2007 թ․ հուլիսի 24. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ դեկտեմբերի 18-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 18-ին.
- ↑ Béal, Xavier (2012 թ․ օգոստոսի 15). «15 août 2012, France-Uruguay (0-0): il y a dix ans, le premier match de Deschamps à la tête des Bleus» [15 August 2012, France-Uruguay (0-): ten years ago today, Deschamps's first match in charge of Les Bleus] (French). Goal. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
{{cite news}}: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link) - ↑ «France 3 - 1 Belarus Match report - 9/11/12 WC Qualification Europe -». Goal.com.
- ↑ Carrère, Julien (2009 թ․ ապրիլի 9). «Etienne, le frère cadet de l'autre» [Étienne, the other one's younger brother]. 20 minutes (French). Վերցված է 2023 թ․ մարտի 7-ին.
{{cite news}}: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link) - ↑ "Etienne Capoue-LFP" LFP. 5 October 2013. Retrieved 5 October 2013.
- ↑ Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
- ↑ Ֆուտբոլիստի էջը National Football Teams կայքում(անգլ.)
- ↑ Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
- ↑ McNulty, Phil (2019 թ․ մայիսի 18). «Manchester City 6–0 Watford». BBC Sport. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 18-ին.
- ↑ Stone, Simon (2021 թ․ մայիսի 26). «Villarreal 1–1 Manchester United». BBC Sport. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 26-ին.
- ↑ «Palmarès Trophées UNFP - Oscars du football - Equipe-type de Ligue 1» (ֆրանսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2017-08-02-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 2-ին.
- ↑ «End of Season Awards: Capoue Wins Player of the Season». Watford F.C. 2019 թ․ մայիսի 9. Վերցված է 2019 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
- ↑ «UEFA Europa League Squad of the Season 2020/21». UEFA. 2021 թ․ մայիսի 28. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 30-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]| Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել Էտիեն Կապու կատեգորիայում։ |
- Էջը «Վիլյառեալ» ակումբի պաշտոնական կայքում
- Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
- Հուլիսի 11 ծնունդներ
- 1988 ծնունդներ
- Ապրող անձինք
- Անձինք այբբենական կարգով
- Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով
- Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
- Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
- Անժեի ֆուտբոլիստներ
- Գվադելուպացի ֆուտբոլիստներ
- Թուլուզի ֆուտբոլիստներ
- Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
- Նյորի ֆուտբոլիստներ
- Ուոթֆորդի ֆուտբոլիստներ
- Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
- Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ
- Տղամարդկանց ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
- Տղամարդկանց ֆուտբոլի պաշտպաններ
- Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ
- Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
- Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ