Էնցո Բեարզոտ

Էնցո Բեարզոտ; իտալ.՝ Enzo Bearzot
Քաղաքացիությունը	Իտալիա և Իտալիայի թագավորություն
Մականուն	Vecio
Ծննդյան ամսաթիվ	սեպտեմբերի 26, 1927
Ծննդավայր	Աելո դել Ֆրիուլի, Ուդինե, Իտալիա
Մահվան ամսաթիվ	դեկտեմբերի 21, 2010 (83 տարեկան)
Մահվան վայր	Միլան, Իտալիա
Դիրք	պաշտպան
Պարգևներ և Italian Football Hall of Fame?

Էնզո Բեարզոտ^[4] (իտալ.՝ Enzo Bearzotսեպտեմբերի 26, 1927(1927-09-26)^[2], Աելո դել Ֆրիուլի, Ուդինե, Իտալիա - դեկտեմբերի 21, 2010(2010-12-21)^[3], Միլան, Իտալիա^[2]), Իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Նա մարզել է Իտալիայի երիտասարդական և մեծահասակների ֆուտբոլի հավաքականները։ 1982 թվականին նա ազգային հավաքականին տարել է աշխարհի առաջնությունում հաղթանակի։

Կարիերա

Էնցո Բեարզոտը իր կարիերան սկսել է «Պրո Գորիցիայում», որտեղից հետագայում տեղափոխվել է «Ինտեր»։ Այնուհետև նա խաղացել է «Կատանիայում» և «Տորինոյում»^[5], որտեղ նա ստացել է իր առաջին կանչը ազգային հավաքական։ Այնուհետև Էնցոն կրկին խաղացել է Ինտերի կազմում և ավարտել իր կարիերան Տորինոյում։

Մարզչական կարիերա

Ֆուտբոլից հեռացել է Բեարզոտը և սկսել է իր մարզչական կարիերան՝ սկզբում որպես դարպասապահների մարզիչ, ապա որպես Ներեո Ռոկկոյի և Էդմոնդո Ֆաբրիի օգնական։ 1968 թվականին Բեարզոտը առաջին անգամ սկսել է մարզչական գործունեություն՝ ստանձնելով Պրատոյի ղեկավարությունը^[5],որտեղ նա սկզբում աշխատել է որպես օգնական, ապա 1969 թվականի հունվարին դարձել է գլխավոր մարզիչ՝ փոխարինելով Դինո Բալլաչիին։ Այս ակումբի հետ Բեարզոտը Սերիա C-ում զբաղեցրել է 8-րդ տեղը։

1969 թվականին Էնցոն դարձել է Իտալիայի մինչև 23 տարեկանների հավաքականի գլխավոր մարզիչ, որտեղից տեղափոխվել է ազգային հավաքական՝ դառնալով Ֆերուչչո Վալկարեջիի օգնականը^[5]։

1975 թվականին Բեարզոտը նշանակվել է Իտալիայի հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ Սա տեղի ունեցել Բերնարդինիի տեխնիկական հանձնակատար Ջիջի Պերոնաչեի միջամտության շնորհիվ^[5]։1978 թվականին Էնցոն ազգային հավաքականին բերել է չորրորդ տեղ Արգենտինայում կայացած աշխարհի առաջնությունում։ Երկու տարի անց նրա թիմը նույնքան չորրորդ տեղ է գրավել միայն «տնային» Եվրոպայի առաջնությունում^[5], առանց որևէ մեդալ վերցնելու։

Սակայն, 1982 թվականին Էնցոն ազգային հավաքականին տարել է դեպի հաղթանակ Իսպանիայում կայացած Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում։ Սա տեղի է ունեցել իտալական լրատվամիջոցների կոշտ քննադատությանը չնայած, որոնք նույնիսկ ստիպել են նրան արգելել լրագրողների հետ շփվելը^[6],և խնդիրներ հիմնական խաղացողների հետ։

Աշխարհի առաջնությունում հաղթանակ է տարել հետո իտալացիները չեն կարողացել որակավորվել Եվրոպայի առաջնությանը և որակավորման խմբում զբաղեցրել են չորրորդ տեղը։ 1986 թվականի Մեքսիկայում կայացած աշխարհի առաջնությունից հետո, որտեղ Իտալիան հասել է միայն 1/8 եզրափակիչ, Բեարզոտը հրաժարական է տվել ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնից, չնայած նրա պայմանագիրը ուժի մեջ էր մինչև 1990 թվականը՝ «տնային» աշխարհի առաջնությունը^[7]։ Նրան այս պաշտոնում հաջորդել է Ազելիո Վիչինին (1986–1991):

Բեարզոտի գլխավորությամբ ազգային հավաքականը խաղացել է 104 խաղ՝ այդպիսով գերազանցելով Վիտտորիո Պոցցոյին, ով անցկացրել էր 97 խաղ։ Թիմը հաղթել է դրանցից 51-ում, ոչ-ոքի խաղացել 28-ում և պարտվել 25-ում^[8]։

Ազգային հավաքականից հետո

2002-ից 2005 թվականներին Բեարզոտը զբաղեցրել է Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի մարզչական սեկտորի նախագահի պաշտոնը։

Նա մահացել է Միլանում 2010 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, 83 տարեկան հասակում^[9]^[10]^[11]։

Հիշողություն

2011 թվականին հիմնադրված ամենամյա Էնցո Բեարզոտի մրցանակը շնորհվել է լավագույն իտալացի մարզչին, որն ընտրվել է մամուլի և ֆուտբոլային իշխանությունների ներկայացուցիչներից կազմված հատուկ ժյուրիի կողմից։

Կովերչանոյում (Ֆլորենցիա) այն մարզադաշտը, որտեղ խաղացել է Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականը, անվանակոչվել է ֆուտբոլիստի անունով։

Նվաճումներ

Իտալիայի ազգային հավաքական

•Աշխարհի չեմպիոն՝ 1982

Անձնական

•24-րդ տեղը World Soccer-ի ֆուտբոլի պատմության մեծագույն մարզիչների ցանկում՝ 2013^[12]^[13]

Մրցանակներ

Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների շքանշանի մեծ սպա՝ 1982 թվականի հոկտեմբերի 25^[14]

Ծանոթագրություններ

↑ Olympedia — 2006.
↑ ^2,0 ^2,1 ^2,2 ^2,3 ^2,4 Deutsche Nationalbibliothek Record #143336029 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
↑ ^3,0 ^3,1 ^3,2 http://www.repubblica.it/sport/calcio/nazionale/2010/12/21/news/morto_enzo_bearzot-10446187/
↑ Согласно практической транскрипции, правильным вариантом передачи фамилии является либо Беардзот по словарю Канепари Արխիվացված է Ապրիլ 22, 2018 Wayback Machine-ի միջոցով: и фактическому произношению (см. видео: [1][2], аудио [3] Արխիվացված է Մայիս 17, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով:), либо Беарцот по словарю RAI Արխիվացված է Մայիս 17, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով:.
↑ ^5,0 ^5,1 ^5,2 ^5,3 ^5,4 Enzo Bearzot compie 80 anni(չաշխատող հղում)
↑ Calcio in silenzio stampa, chi ci rimette? Protagonisti «muti»: i primi furono gli azzurri di Bearzot, ora è di moda tra i grandi club(չաշխատող հղում)
↑ «Il mondiale delle panchine abbandonate». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.
↑ «Italian national team coaches». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մայիսի 1-ին. Վերցված է 2010 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.
↑ «E' morto Enzo Bearzot» (իտալերեն). La Gazzetta dello Sport.it. 2010 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.
↑ «Lutto Italia morto Bearzot CT del Mondiale nel 1982» (իտալերեն). Corriere dello Sport.it. 2010 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.
↑ «Addio a Enzo Bearzot CT dell'Italia Mundial». La Repubblica.it. 2010 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.
↑ «World Soccer The Greatest manager of all time». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 4-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 16-ին.
↑ «The Greatest: — how the panel voted». Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 16-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 14 (օգնություն)
↑ «Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana». Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ դեկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2010 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.

[_b02e8bd303d1d1ff-1] Olympedia — 2006.

[_970829c773ad0c34-2] 2,0 ^2,1 ^2,2 ^2,3 ^2,4 Deutsche Nationalbibliothek Record #143336029 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.

[_fa001f7a6d9e013b-3] 3,0 ^3,1 ^3,2 http://www.repubblica.it/sport/calcio/nazionale/2010/12/21/news/morto_enzo_bearzot-10446187/

[4] Согласно практической транскрипции, правильным вариантом передачи фамилии является либо Беардзот по словарю Канепари Արխիվացված է Ապրիլ 22, 2018 Wayback Machine-ի միջոցով: и фактическому произношению (см. видео: [1][2], аудио [3] Արխիվացված է Մայիս 17, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով:), либо Беарцот по словарю RAI Արխիվացված է Մայիս 17, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով:.

[lastampa-5] 5,0 ^5,1 ^5,2 ^5,3 ^5,4 Enzo Bearzot compie 80 anni(չաշխատող հղում)

[6] Calcio in silenzio stampa, chi ci rimette? Protagonisti «muti»: i primi furono gli azzurri di Bearzot, ora è di moda tra i grandi club(չաշխատող հղում)

[7] «Il mondiale delle panchine abbandonate». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.

[8] «Italian national team coaches». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մայիսի 1-ին. Վերցված է 2010 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.

[9] «E' morto Enzo Bearzot» (իտալերեն). La Gazzetta dello Sport.it. 2010 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.

[10] «Lutto Italia morto Bearzot CT del Mondiale nel 1982» (իտալերեն). Corriere dello Sport.it. 2010 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.

[11] «Addio a Enzo Bearzot CT dell'Italia Mundial». La Repubblica.it. 2010 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.

[12] «World Soccer The Greatest manager of all time». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 4-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 16-ին.

[13] «The Greatest: — how the panel voted». Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 16-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 14 (օգնություն)

[14] «Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana». Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ դեկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2010 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]