Էմիլ Լահուդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էմիլ Լահուդ
Lebanon.EmileLahoud.01.jpg
 
Քաղաքացիություն՝ Flag of Lebanon.svg Լիբանան
Կուսակցություն՝ անկախ քաղաքական գործիչ
Կրթություն՝ Britannia Royal Naval College և Naval War College
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և սպա
Դավանանք Մարոնիական կաթոլիկ եկեղեցի
Ծննդյան օր հունվարի 12, 1936(1936-01-12)[1] (82 տարեկան)
Ծննդավայր Baabdat, Մաթնի շրջան, Լեռնային Լիբանանի պրովինցիա, Լիբանան
Զավակներ Emile Lahoud Jr.
 
Պարգևներ

Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ, Փրկիչի շքանշան, Grand Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland, Հարավային Խաչի շքանշան, Ռումինիայի Աստշի շքանշան, National Order of the Cedar, Grand Cross of the Order of Grimaldi, Երևանի պատվավոր քաղաքացի, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան, Emblem of the Republic և Order of the Nile

Էմիլ Ջամիլ Լահուդ (հունվարի 12, 1936(1936-01-12)[1], Baabdat, Մաթնի շրջան, Լեռնային Լիբանանի պրովինցիա, Լիբանան), լիբանանցի պետական և ռազմական գործիչ, Լիբանանի 11-րդ նախագահը (1998-2007)[2]։

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էմիլ Լահուդը ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 12-ին Լիբանանի Բաբդաթ քաղաքում[3], սակայն Լիբանանի Զինված ուժերը որպես նրա ծննդավայր նշում են Բեյրութը[4]։ Նա գեներալ Ջամիլ Լահուդի կրտսեր որդին է։ Մայրը՝ Ադրինե Բաջակյանը, հայկական ծագում ունի, Սիրիայի հայաշատ Քեսաբ քաղաքից է[3]։ Լահուդի ավագ եղբայրը՝ Նասրի Լահուդը, դատավոր էր՝ ռազմական դատախազ[5]։ Պապը՝ Սալիմ Լահուդը, 1955-1957 թվականներին Լիբանանի արտաքին գործերի նախարարն էր[6]։

Էմիլ Լահուդի մորական կողմի մեծ տատն ու պապը Թագուհի Քալեբջյանն ու Մինաս Սագերյանն էին, որոնք Օսմանյան կայսրության Ադապազար քաղաքից էին։ Այն տեղակայված է Սև ծովի ափին՝ Ստամբուլից 80 կմ հեռավորության վրա։ Մինասն ու Թագուհին Հայոց ցեղասպանության զոհ են դարձել Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ[2]։

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լահուդը տարրական կրթությունն ստացել է Բեյրութի Collège de La Sagesse քոլեջում, միջնակարգ կրթությունը՝ Մաթնի շրջանի Բրամանա ավագ դպրոցում։ 1956 թվականին ընդունվում է ռազմական ակադեմիա և սովորում մեկ տարի[5]։ Այնուհետև սովորում է Միացյալ Թագավորության Դարթմութի ռազմածովային քոլեջում[5]։ Վերադառնում է Լիբանանի ռազմական ակադեմիա և ավարտում որպես կրտսեր լեյտենանտ[5][7]։ 1986 թվականին սովորում է Միացյալ Թագավորության Ռազմածովային ակադեմիայում[5]։ Կապիտանի աստիճանով սովորում է Ռոդ Այլենդի Naval War College քոլեջում, որն ավարտում է 1973 թվականին[8]։

Զինվորական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1962 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Լահուդը ստանում է կրտսեր լեյտենանտի կոչում, իսկ 1969 թվականի ապրիլի 1-ին՝ լեյտենանտի։ 1974 թվականի հունվարի 1-ին նրան տրվում է լեյտենանտ-երկրորդ կարգի կապիտանի կոչում, իսկ 1976 թվականի հունվարի 1-ին՝ երկրորդ կարգի կապիտանի։ Այնուհետև 1980 թվականի հունվարի 1-ից ծառայում է որպես Ռազմածովային նավատորմի կապիտան, իսկ 1985 թվականի հունվարի 1-ից՝ Ռազմածովային նավատորմի ադմիրալ։ 1989 թվականի նոյեմբերի 28-ին ստանում է գեներալի կոչում[4]։

Երբ Մահուդի մորական կողմից զարմիկ գեներալ Ժան Նժեիմին նշանակեցին բանակի հրամանատար, Լահուդն օգտվեց այս նշանակումից[9] և վերջինիս 1970 թվականին նշանակեցին բանակի 4-րդ դիվիզիայի տրանսպորտի ստորաբաժանման ղեկավար, թեև Լահուդը ծովային սպա էր։ Չնայած 1971 թվականին Նժեիմը զոհվեց ուղղաթիռի վթարից՝ Լահուդն աստիճանաբար աճ գրանցեց իր կարիերայում։ 1980 թվականին նշանակվեց բանակի աշխատակազմի ղեկավար[9]։ 1983 թվականին Պաշտպանության բանակում զբաղեցրեց վարչական պաշտոն, որտեղ նրան էր վստահվել նախարարության պաշտոնյաների և Լիբանանի բանակի հրամանատարության միջև համակարգումը[9]․ այս պաշտոնը 1984 թվականին զբաղեցրել էր գեներալ Միշել Աունը։ Լահուդը թույլ տվեց, որ Սիրիան վերահսկի Լիբանանի զինվորական ապարատը[10]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է հայուհի Անդրեա Ամատունու հետ, ունի երեք զավակ։ Որդիներից Էմիլ Լահուդ-կրտսերը եղել է Լիբանանի լողի չեմպիոն։[11]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #142863556 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 «Poochigian Family History and Genealogy»։ Poochigian Archives։ Վերցված է 14 June 2012 
  3. 3,0 3,1 «Émile Lahoud»։ NNDB։ Վերցված է 13 June 2012 
  4. 4,0 4,1 «Armed Forces Commanders - Emile Lahoud»։ Lebanese Armed Forces։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2007-07-12-ին։ Վերցված է 13 June 2012 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 «Man of the Hour: General Emile Lahoud»։ CGGL։ 7 October 1998։ Վերցված է 14 June 2012 
  6. «Lebanon»։ Rulers։ Վերցված է 23 July 2012 
  7. «Émile Lahoud»։ Encyclopædia Britannica։ Վերցված է 13 June 2012 
  8. «Graduation exercises»։ US Naval War College։ Վերցված է 16 March 2013 
  9. 9,0 9,1 9,2 Gambill, Gary C., Ziad K. Abdelnour, Bassam Endrawos (November 2011)։ «Emile Lahoud President of Lebanon»։ Middle East Intelligence Bulletin 3 (11) 
  10. Salloukh Bassel (Fall 2005)։ «Syria and Lebanon: A Brotherhood Transformed»։ MER236 35։ Վերցված է 17 March 2013 
  11. Արծվի Բախչինյան, Հայազգի գործիչներ, Ե., 2012։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]