Էմե Ժյուլ Դալու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էմե Ժյուլ Դալու
ֆր.՝ Aimé-Jules Dalou
Portrait de Dalou par Alphonse Legros (gravure).jpg
Ծնվել է դեկտեմբերի 31, 1838({{padleft:1838|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1][2][3][4][5][6]
Ծննդավայր Փարիզ, Հուլիսյան միապետություն
Մահացել է ապրիլի 15, 1902({{padleft:1902|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1][2][4][5][6] (63 տարեկանում)
Վախճանի վայրը Փարիզ, Ֆրանսիա
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա[7]
Կրթություն Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց և Զարդարվեստի բարձրագույն ազգային դպրոց
Ստեղծագործություն(ներ) Եղբայրություն, Շերեր-Կեստների հուշարձան, Դելակրուաի հուշարձան և Հանրապետության տրիումֆ
Ոճ New Sculpture
Մասնագիտություն քանդակագործ
Գործունեության տարիներ 1871-1902
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
Jules Dalou Վիքիպահեստում

Էմե Ժյուլ Դալու (ֆր.՝ Dalou) (դեկտեմբերի 31, 1838({{padleft:1838|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1][2][3][4][5][6], Փարիզ, Հուլիսյան միապետություն - ապրիլի 15, 1902({{padleft:1902|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1][2][4][5][6], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի քանդակագործ։

Եղել է 1871 թվականի Փարիզի կոմունայի ակտիվ մասնակից, ընտրվել է Լուվրի թանգարանապահ։ Կոմունայի պարտությունից հետո, դատապարտվելով ցմահ աքսորի, փախել է Անգլիա, աշխատել մինչև 1879 թվականի ներումը։ Այդ տարիների գործերից է «Բրետոնուհին» (գիպս, Էրմիտաժ, Պետերբուրգ)։ Դալուի դեմոկրատական համոզմունքներն ու ռեալիստական քանդակի պարզ ոճի մշակման ձգտումը արտահայտվել են թեմատիկ բարձրաքանդակներում («Մարկիզ Դրյո-Բրեզեին պատասխանող Միրաբոն», բրոնզ, 1884, Դեպուտատների պալատ, Փարիզ) և «Աշխատանքի հուշարձանի» նախագծի բանվորների ու գյուղացիների 54 ֆիգուրներում (բրոնզ, թրծակավ, մոտ 1889—1898

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 265 CC-BY-SA-icon-80x15.png