Էկոգյուղ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Էկոգյուղ․ միջազգային համայնք, որի նպատակը սոցիալապես, տնտեսապես և էկոլոգիապես ավելի կայուն դառնալն է: Հիմնականում էկոգյուղերի բնակչությունը տատանվում է 50֊ից 150 անհատների սահմաններում, չնայած կան ավելի փոքր, ինչպես նաև մինչև 2000 բնակիչներ ունեցողները, որոնք ավելի փոքր ենթահամայնքների ցանց են կազմում: Որոշ էկոգյուղեր աճում են այն անհատների, ընտանիքների և այլ փոքր խմբերի հաշվին, ովքեր անպայմանորեն այդ գյուղերի անդամներ չեն, սակայն բնակվում են տվյալ համայնքների ծայրամասերում և արդյունավետ կերպով մասնակցում են վերջիններիս կյանքին: Էկոգյուղերը միավորվում են էկոլոգիական, սոցիալ տնտեսական և մշակութային համատեղ արժեքներով [1]: Ավելի կոնկրետ էկոգյուղացիները փնտրում են էկոլոգիապես վնասակար էլեկտրական, ջրային, տրանսպորտային և աղբահավաք համակարգի այլընտրանքային ձևեր, ինչպես նաև ավելի ընդարձակ սոցիալական համակարգեր, որ արձագանքում և աջակցում են նրանց: Շատերը կարծում են, որ համայնքի ավանդական ձևերի, սպառողական վատնող կյանքի, բնական միջավայրի ոչնչացման, ուրբանիստական աճի, գործարանների ձևավորման և բրածո վառելիքի չարաշահման անկումը էկոլոգիական աղետները կանխելու միջոցներ են: Էկոգյուղացիները որպես այլընտրանք առաջարկում են փոքրամաշստաբ համայնքներ նվազագույն էկոլոգիական ազդեցությամբ կամ ռեգեներացնող ազդեցությամբ: Այնուամենայնիվ այսպիսի համայնքները հաճախ սեփական ցանցի մեջ համագործակցում են զուգահեռ գյուղերի հետ (օրինակ՝ Էկոգյուղերի գլոբալ ցանցը): Հավաքական գործունեության այս մոդելը նման է նման է Տասը հազար գյուղերին, որոնք աջակցում են արդար առևտրին ամբողջ աշխարհում:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքների նկատմամաբ մերօրյա հետաքրքրությունը բնութագրվում է 1960֊ականների և 70֊ականների համայնքային շարժմամաբ, որն ավելի կենտրոնացած և կազմակերպված էր գործում 1980֊ականների այլընտրանքային համայնքային շարժումներում և համակեցության մեջ: Հետագայում Ռոբերտ Ջիլմանը և Դիանե Ջիլմանը համահեղինակեցին «Էկոգյուղեր և կայուն համայնքներ» սաղմնային աշխատությունը: Էկոգյուղային շարժումները սկսեցին միավորվել 1995թ․ Շոտլանդիայում: