Էժեն Բուդեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էժեն Բուդեն
ֆր.՝ Eugène Boudin
Boudin.jpeg
Ի ծնեանգլ.՝ Eugène Louis Boudin
Ծնվել էհուլիսի 12, 1824(1824-07-12)[1][2][3][4][5][6]
ԾննդավայրՕնֆլյոր[7]
Վախճանվել էօգոստոսի 8, 1898(1898-08-08)[1][2][3][4][5][6] (74 տարեկանում)
Մահվան վայրԴովիլ[7]
ՔաղաքացիությունՖրանսիա[8]
Մասնագիտություննկարիչ
Ոճիմպրեսիոնիզմ և պլենարիզմ
Ժանրբնանկար և ծովանկար
Ուշագրավ աշխատանքներՆավահանգիստ Լորմոնտում, Տրուվիլի լողափին և The Port of Bordeaux
ՈւսուցիչԷժեն Իզաբե
ՊարգևներՊատվավոր Լեգեոնի շքանշան
Eugène Boudin Վիքիպահեստում

Էժեն Բուդեն (ֆր.՝ Eugène Boudin, հուլիսի 12, 1824(1824-07-12)[1][2][3][4][5][6], Օնֆլյոր[7] - օգոստոսի 8, 1898(1898-08-08)[1][2][3][4][5][6], Դովիլ[7]), ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստ, լանդշաֆտային նկարիչ, ծովանկարիչ: Բարբիզոնյան դպրոցի ներկայացուցիչ: Նրա գունամատիտանկարները արժանացել են Շառլ Բոդլերի գովեստին, իսկ Ժան Բատիստ Կամիլ Կորոն Բուդենին անվանել է «երկինքների թագավոր»[9]: Եղել է Կլոդ Մոնեի ուսուցիչը և մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա վրա:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էժեն Բուդենը ծնվել է Ֆրանսիայի Օնֆլյոր քաղաքում նավահանգստային օդաչուի ընտանիքում: Տասը տարեկան հասակում երիտասարդ տղան աշխատել է Հավրից Օնֆլյոր ժամանող շոգենավում: 1835 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Հավր, որտեղ Բուդենի հայրը գրենական պիտույքների և նկարի շրջանակների խանութ է բացել: Երիտասարդ Էժենն աշխատել է այդտեղ՝ հետագայում բացելով իր փոքրիկ խանութը:

Նկարների շրջանակների խանութում Բուդենը հաճախ էր հանդիպում այդ շրջանում ապրող նկարիչներին, ովքեր ցուցադրություններ էին ունենում խանութում: Նկարիչներ Կոնստան Տրոյոն, Ժան Ֆրանսուա Միլլեն, Ժան-Բատիստ Իզաբեն և Տոմա Կուտյուրը խրախուսում են երիտասարդ Բուդենին սկսելու գեղարվեստական կարիերա: 22 տարեկանում, թողնելով առևտրային աշխատանքը, Բուդենը սկսեց ամբողջ օրը նկարել, մեկնեց Փարիզ, այնուհետև՝ Ֆլանդրիա: 1850 թվականին կրթաթոշակ ստանալով՝ հնարավորություն ստացավ տեղափոխելու Փարիզ, թեև հաճախ էր վերադառնում Նորմանդիա: 1855 թվականից սկսեց կանոնավոր ուղևորվել Բրետան:

Բուդենի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել 17-րդ դարի հոլանդացի նկարիչները: Յան Յոնգկինդի խորհրդով Բուդենը սկսեց նկարել բաց օդում (պլենէր): Նա նաև սկսեց աշխատել Տրոյոնի և Իզաբենի հետ, իսկ 1859 թվականին հանդիպեց Գյուստավ Կուրբեին, ով նրան ծանոթացրեց Շառլ Բոդլերի հետ. առաջին քննադատը, ով Բուդենին դարձրեց հանրության ուշադրության առարկա 1859 թվականի Փարիզի Սալոնում ցուցադրությունից հետո:

1857/1858 թվականին Բուդենը ընկերացավ երիտասարդ Կլոդ Մոնեի հետ, ով այդ ժամանակ 18 տարեկան էր և նրան համոզեց հրաժարվել իր պատանեկան ծաղրանկարներից և դառնալ բնանկարիչ, և նրանք ընկերներ մնացին մինչև մահ: Բուդենը Մոնեի և իր երիտասարդ ընկերների հետ 1873 թվականին մասնակցեց իմպրեսիոնիստների ցուցահանդեսին՝ երբեք իրեն չհամարելով արմատական կամ նորարար:

Տունը, որտեղ Բոդենն ապրել է կյանքի վերջին տարիները և մահացել 1898 թվականի օգոստոսի 8-ին

Բուդենի աճող հեղինակությունը նրան հնարավորություն տվեց բազմիցս ճանապարհորդել 1870-ական թվականներին: Նա այցելեց Բելգիա, Նիդերլանդներ, Ֆրանսիայի հարավ, 1892-1895 թվականներին կանոնավոր ուղևորություններ էր ունենում դեպի Վենետիկ, շարունակում էր ցուցադրվել Փարիզի սալոններում[10]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Պատվո լեգիոնի շքանշան», 1892
  • 1881 թվականին Փարիզի սալոնում արժանացել է երրորդ տեղի մեդալի
  • 1889 թվականին՝ Համաշխարհային Էքսպոի (Exposition Universelle) ոսկե մեդալի

Մահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բուդենի գերեզմանաքարը

Կյանքի վերջում վատ առողջության պատճառով վերադարձել է Ֆրանսիայի հարավ, այնուհետև՝ Դովիլի իր տուն՝ հանգչելու իր այդքան հաճախ պատկերած Լա Մանշի ջրերի և Նորմանդական երկնքի ներքո: Մահացել է Դովիլում 1898 թվականի օգոստոսի 8-ին:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Eugène Boudin
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Eugène Louis Boudin — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 SNAC — 2010.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Encyclopædia Britannica
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Discogs — 2000.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Буден Эжен // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  8. Շվեդիայի Ազգային թանգարանի նկարիչների ցանկ — 2016.
  9. Sterling, Charles and Salinger, Margaretta, French Paintings: A Catalogue of the Collection of the Metropolitan Museum of Art. XIX-XX Centuries, Volume 3, New York: Metropolitan Museum of Art, 1967, p. 134.
  10. Gustave Cahen, Eugène Boudin (Paris, 1899); Arsène Alexandre, Essais; Frederick Wedmore, Whistler and Others (1906).

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]