Էդուարդ Գոլդշտյուկեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էդուարդ Գոլդշտյուկեր
Դիմանկար
Ծնվել էմայիսի 30, 1913(1913-05-30)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՊոդբիել, Tvrdošín District, Ժիլինայի շրջան[4][5]
Մահացել էհոկտեմբերի 23, 2000(2000-10-23)[1][2][3][…] (87 տարեկան)
Մահվան վայրՊրահա, Չեխիա[3][6]
ՔաղաքացիությունFlag of the Czech Republic.svg Չեխիա, Flag of Slovakia.svg Սլովակիա, Flag of Austria.svg Ավստրիա և Flag of the Czech Republic.svg Չեխոսլովակիա[5]
ԱզգությունՍլովակներ[4]
ԿրթությունՊրահայի Կարլի համալսարան
Մասնագիտությունգրականության պատմաբան, մանկավարժ, գրող, համալսարանի դասախոս, քաղաքական գործիչ, փիլիսոփա, German scholar և ուսուցիչ
ԱշխատավայրՕքսֆորդի համալսարան, Պրահայի Կարլի համալսարան և Սասեքսի համալսարան
Զբաղեցրած պաշտոններպառլամենտի անդամ
ԿուսակցությունՉեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Կլեմենտ Գոտվալդի շքանշան[7] Ֆրիդրիխ Գունդոլֆի մրցանակ և Ավստրիական պատվո նշան «Գիտության և արվեստի համար»
ԱնդամությունՍաքսոնական արվեստի ակադեմիա և Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիա
Eduard Goldstücker Վիքիպահեստում

Էդուարդ Գոլդշտյուկեր (գերմ.՝ Eduard Goldstücker; մայիսի 30, 1913(1913-05-30)[1][2][3][…], Պոդբիել, Tvrdošín District, Ժիլինայի շրջան[4][5] - հոկտեմբերի 23, 2000(2000-10-23)[1][2][3][…], Պրահա, Չեխիա[3][6]), հրեական ծագումով չեխոսլովակեցի գրականագետ-գերմանագետ, հրապարակախոս և դիվանագետ։ Երկրում Ֆրանց Կաֆկայի ստեղծագործությունների առաջատար հետազոտող[8]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ուսումնասիրել է գերմաներեն և գերմանական գրականություն Պրահայի Կարլի համալսարանում, ուսումնառության ընթացքում դարձել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Ուսումը ավարտել է 1935 թվականին։

1939 թվականին գերմանան շրջափակումից հետո ստիպված էր թողնել Չեպոսլովակիան հրեական ծագման պատճառով։ Աշխատել է Լոնդոնի Չեխոսլովակիական կառավարությունում։ 1948 թվականին նշանակվել է Իսրայելում չեխոսլովիական դեսպան։

1951 թվականին դարձել է քաղաքական ճնշումների զոհ, անցկացրել է 3,5 տարի ազատազրկման մեջ։ 1955 թվականին վերականգնվել և սկսել է դասախոսություններ կարդալ Կարլի համալսարանում։ Ղեկավարել է գերմաներեն լեզվի ամբիոնը։

1960-ական թվականներին դարձել է պառլամենտի պատգամավոր։ 1968 թվականին ընտրվել է չեխոսլովակ գրողների միության առաջնորդ։ Կտրուկ քննադատել է խորհրդային ներխուժումը 1968 թվականին և հարկադված արտագաղթել Անգլիա, որտեղ դասավանդել է գերմանական գրականություն և դարձել համեմատական գրականության պրոֆեսոր Սասեքսեսում[9]։ 1990 թվականին վերադարձել է հայրենիք։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Franz Kafka aus Prager Sicht 1963 (1965)
  • Franz Kafka. Nachwirkungen eines Dichters (1988)
  • Prozesse. Erfahrungen eines Mitteleuropäers (1989)
  • Von der Stunde der Hoffnung zur Stunde des Nichts. Gespräche mit Eduard Schreiber. Wuppertal: Arco Verlag. (2009) ISBN 978-3-938375-07-5

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]