Էդուարդ Բաբայան (հոգեբույժ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Էդուարդ Բաբայան (այլ կիրառումներ)
Picto infobox med.png
Էդուարդ Բաբայան
Ծնվել էօգոստոսի 31, 1920(1920-08-31)
Մահացել էմայիսի 12, 2009(2009-05-12) (88 տարեկանում)
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգությունհայ
ԿրթությունՌուսաստանի ազգային հետազոտական բժշկական համալսարան
Մասնագիտությունհոգեբույժ
Գիտական աստիճանբժշկական գիտությունների դոկտոր և պրոֆեսոր
Պարգևներ«Մարտական ծառայությունների» մեդալ, ՌԴ վաստակավոր բժիշկ, Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան, Կարմիր Աստղի շքանշան և «Պատվո նշան» շքանշան

Էդուարդ Արմենակի Բաբայան (օգոստոսի 31, 1920(1920-08-31) - մայիսի 12, 2009(2009-05-12)[1]), հայ բժիշկ, հոգեբույժ, թմրաբան, առողջապահական գործի կազմակերպիչ: Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1991): ՌՍՖՍՀ վաստակավոր բժիշկ: ԽՍՀՄ թմրաբուժական ծառայության համակարգի նախաձեռնող, կազմակերպիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էդուարդ Բաբայանը ծնվել է 1920 թվականին: 1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի 2-րդ բժշկական ինստիտուտը՝ բուժական գործ մասնագիտությամբ: 1941-1947 թվականներին եղել է զինվորական բժիշկ: Մասնակցել է Հայրենական պատերազմին, հասել Լեհաստան, Գերմանիա, Չեխոսլովակիա: 1947-1953 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության հոգեբուժության ինստիտուտի և Մոսկվայի 2-րդ բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնի գիտաշխատող: Թեկնածուական թեզը նվիրված է եղել գլխուղեղի մելանոբլաստոմայի մետաստազների հոգեբուժական կլինիկային և ախտաբանական անատոմիային: 1953-1967 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարությունում, եղել բուժկանխարգելիչ օգնության գլխավոր վարչության հոգենյարդաբուժական օգնության բաժնի տեսուչ, պետ, վարչության գլխավոր մասնագետ: 1967-1986 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության Նոր դեղամիջոցների և բժշկական տեխնիկայի ներդրման վարչության պետ: 1978 թվականին ընտրվել է Թմրանյութերի հսկողության գիտամեթոդական բաժնի ղեկավար: Եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության ընդհանուր և դատական հոգեբուժական փորձաքննության հարցերի մշտական խորհրդի նախագահ, նախարարության ուսումնական խորհրդի նախագահության անդամ: 1971 թվականին Վիեննայի և 1972 թվականին Ժնևի կոնֆերանսներում ԽՍՀՄ կառավարության անունից ստորագրել է այդ դիվանագիտական կոնֆերանսների եզրափակիչ ակտերը՝ հոգեմետ դեղերի հսկողության համաձայնագիրը և թմրանյութերի հսկողության արձանագրությունը: 1986 թվականից եղել է Մոկվայի Սերբսկու անվան սոցիալական և դատական հոգեբուժության գիտական կենտրոնի դատա-դեղաբանական և բժշկա-իրավական փորձաքննության բյուրոյի ղեկավար և Թմրանյութերի հսկողության մշտական կոմիտեի նախագահ: 1976 թվականից դասավանդել է Բժիշկների կատարելագործման կենտրոնական ինստիտուտում, ԱՀԿ մոսկովյան դասընթացներում, ՌԴ ՆԳՆ դատաքննչական աշխատողների որակավորման բարձրացման ինստիտուտում[2]:

Հեղինակ է բժշկական ինստիտուտի և ուսումնարանի համար նախատեսված թմրաբուժության 3 դասագրքերի[3]: Բաբայանի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են մի շարք թեկնածուական և դոկտորական թեզեր: Մշակել է բժշկական ինստիտուտի կլինիկական դեղաբանության, հոգեբուժության, թմրաբուժության ամբիոններում կիրառվող տերմինների դասակարգումը: Հրատարակել է նյարդա-հոգեկան հիվանդությունների, թմրամոլության, թունամոլության կլինիկա-անատոմիական առանձնահատկություններին, թմրաբուժության իրավական խնդիրներին թմրանյութերի հսկողությանը վերաբերող ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն, գերմաներեն ավելի քան 200 հոդվածներ[4]:

Անդամակցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1991-1997 թվականներին եղել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության փորձագիտական կոմիտեի անդամ:
  • 1964 թվականից եղել է ԽՍՀՄ և ՌԴ Նյարդաբույժների և հոգեբույժների ընկերության նախագահության անդամ:
  • 1970 թվականից Բժշկա-տեխնիկական ընկերության նախագահության պատվավոր անդամ:
  • 1974 թվականին ընտրվել է Սոցիալական հոգեբուժության համաշխարհային ասոցիացիայի պատվավոր անդամ:

Պարգևներ, կոչումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Չեխոսլովակիայի բժշկագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր
  • Էդուարդ Բրաունինգի անվան մրցանակ, 1973
  • Ն. Սեմաշկոյի անվան մրցանակ, 1978
  • Սկրյաբինի անվան մրցանակ, 1983
  • ՌՍՖՍՀ վաստակավոր բժիշկ, 1984
  • «Պատվո նշան շքանշան»
  • Կարմիր աստղի շքանշան
  • Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սովետական հոգեբուժություն (անգլերեն), Նյու Յորք, 1976:
  • Ուշադրությու՛ն, թույն է, Մոսկվա, 1980:
  • Ուշադրությու՛ն, թույն է (հայերեն), Երևան, 1982, 1986:
  • Թմրաբուժության ուսումնական ձեռնարկ: Բժշկական ուսումնարանների ուսանողների համար (համահեղինակ), Մոսկվա, 1981:
  • Թմրաբուժություն, Ուսումնական ձեռնարկ բժշկական ինստիտուտի ուսանողների համար (համահեղինակ), Մոսկվա, 1987:
  • Թունամոլության հոգե-դեղաբանական և բժշկա-իրավական ասպեկտները (համահեղինակ), Մոսկվա, 1988:
  • Թմրաբուժություն: Ուսումնական ձեռնարկ բժշկական ուսումնարանների ուսանողների համար (համահեղինակ), Մոսկվա, 1990:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002: