Էդուարդ Աբրահամյան (կոմպոզիտոր)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Էդուարդ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)
Էդուարդ Աբրահամյան
Էդուարդ Աբրահամյան (կոմպոզիտոր).jpg
Հիմնական տվյալներ
Ծնվել է մայիսի 22, 1923(1923-05-22)
Թիֆլիս, ԽՍՀՄ[1]
Երկիր Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մահացել է դեկտեմբերի 20, 1986(1986-12-20)[1] (63 տարեկանում)
Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ[1]
Մասնագիտություն դաշնակահար, երաժշտության ուսուցիչ և համալսարանի պրոֆեսոր
Աշխատավայր Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա
Շրջանավարտ Թբիլիսիի Վանո Սարաջիշվիլիի անվան պետական կոնսերվատորիա

Էդուարդ Ասլանի Աբրահամյան (մայիսի 22, 1923, Թբիլիսի - դեկտեմբերի 20, 1986, Երևան, հայ կոմպոզիտոր, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1966)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1950 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիան։ 1951–1953 թվականներին որպես կոմպոզիտոր կատարելագործվել է Մոսկվայում: 1961 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում (1982 թվականից՝ պրոֆեսոր

Հեղինակ է դաշնամուրային 2 համերգների (1950, 1953), սոնատի, 24 պրելյուդների, արիացիաների, համերգային պիեսների։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի համար գրած գործերից են՝ «Հայրենիքիս» պոեմը, «Պարային սյուիտ»–ը։ Պրելյուդներից բացի լայն տարածում են գտել ռոմանսները (այդ թվում՝ Ավետիք Իսահակյանի խոսքերով՝ «Ես երգիչ եմ», «Սև աչերեն», «Հայրենիքիս», «Գիշերն եկավ»)[2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #133473090 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png