Jump to content

Էդմոնդ Ֆիշեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էդմոնդ Ֆիշեր
անգլ.՝ Edmond H. Fischer
Դիմանկար
Ծնվել էապրիլի 6, 1920(1920-04-06)[1][2][3][…]
ԾննդավայրShanghai French Concession, Ֆրանսիա[4]
Մահացել էօգոստոսի 27, 2021(2021-08-27)[5][6] (101 տարեկան)
Մահվան վայրՍիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ[5][6][4]
Քաղաքացիություն Շվեյցարիա,  ԱՄՆ և  Իտալիա
Կրոնաթեիզմ
ԿրթությունԺնևի համալսարան
Մասնագիտությունկենսաքիմիկոս, համալսարանի դասախոս և քիմիկոս
ԱշխատատուՎաշինգտոնի համալսարան
Պարգևներ և
մրցանակներ
ԱնդամությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն[11], ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Մոլեկուլային կենսաբանության եվրոպական կազմակերպություն, Գիտության զարգացման աջակցության ամերիկյան ասոցացիա և Վենետիկի գիտությունների, գրականության և արվեստի համալսարան
 Edmond H. Fischer Վիքիպահեստում

Էդմոնդ Անրի Ֆիշերըr (ապրիլի 6, 1920(1920-04-06)[1][2][3][…], Shanghai French Concession, Ֆրանսիա[4] - օգոստոսի 27, 2021(2021-08-27)[5][6], Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ[5][6][4]) շվեյցարա-ամերիկացի կենսաքիմիկոս էր։ Նա և իր գործընկեր Էդվին Կրեբսը 1992 թվականին արժանացել են ֆիզիոլոգիայի կամ բժշկության Նոբելյան մրցանակի՝ նկարագրելու համար, թե ինչպես է ֆոսֆորիլացումը շրջելի գործում որպես սպիտակուցների ակտիվացման և տարբեր բջջային գործընթացների կարգավորման անջատիչ։.[12] 2007-ից մինչև 2014 թվականը նա Համաշխարհային մշակութային խորհրդի պատվավոր նախագահն էր։.[13][14][15][16] 2021 թվականին՝ 101 տարեկան հասակում մահվան պահին, նա Նոբելյան մրցանակի ամենատարեց կենդանի դափնեկիրն էր։[17]

Ֆիշերը ծնվել է 1920 թվականի ապրիլի 6-ին, Չինաստանի Շանհայի միջազգային բնակավայրում։[18][19] Նրա մայրը՝ Ռենե Տապեռնուն, ծնվել է Ֆրանսիայում, իսկ հայրը՝ Օսկար Ֆիշերը` Ավստրիայում։[20][19] Նրա հայրը, ով հրեա էր,[21] Շանհայում աշխատել է որպես փաստաբան և ծառայություններ մատուցել քաղաքի տարբեր հյուպատոսական դատարանների։[22] Ֆիշերի մայրական պապը Շանհայում հիմնադրել է «Courrier de Chine»-ը՝ Չինաստանում ֆրանսերենով հրատարակվող առաջին թերթը։ Նա նաև օգնել է Շանհայում հիմնադրել «L'Ecole Municipale Française»-ը, որտեղ Ֆիշերը հաճախել է տարրական դպրոց։[23]

Յոթ տարեկանում Ֆիշերը և նրա երկու ավագ եղբայրները՝ Ռաուլը և Ժորժը,[24] ուղարկվեցին շվեյցարական Լա Շատենյերե գիշերօթիկ դպրոց, որը գտնվում էր նրա մոր հայրենի քաղաքի՝ Վևեի մոտ։ Դպրոցում սովորելու տարիներին նա զբաղվել է լեռնագնացությամբ և դահուկավազքով։[19] Դպրոցական տարիներին նա պայմանագիր կնքեց մանկության ընկերոջ հետ, որ իրենցից մեկը կդառնա բժիշկ, մյուսը՝ գիտնական, և այդ ժամանակ նրանք կկարողանային բուժել աշխարհի բոլոր չարիքները։[25] Դպրոցական տարիներին Ֆիշերը ընդունվեց Ժնևի երաժշտական ​​կոնսերվատորիա որպես դաշնակահար և մտածում էր նաև պրոֆեսիոնալ երաժիշտ դառնալու մասին։[19]

Դպրոցն ավարտելուց հետո Ֆիշերը ցանկանում էր ուսումնասիրել մանրէաբանություն՝ ոգեշնչվելով ֆրանսիացի քիմիկոս և մանրէաբան Լուի Պաստերի աշխատանքներից և մասամբ՝ հոր՝ տուբերկուլյոզից մահանալուց մղված։[19] Սակայն նրան խորհուրդ տվեցին ուսումնասիրել քիմիա։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա սովորել է Ժնևի համալսարանում, սիրում էր օրգանական քիմիա և ուսումնասիրել նաև կենսաբանություն։ Նա ստացել է օրգանական քիմիայի դոկտորական աստիճան Կուրտ Հենրիխ Մեյերի ղեկավարությամբ, ով աշխատել է պոլիսախարիդների կառուցվածքի և դրանց սինթեզի ու քայքայման համար անհրաժեշտ ֆերմենտների վրա։ Ֆիշերը աշխատել է α-ամիլազի վրա։[26][27]

Կարիերա և հետազոտություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոկտորական աստիճան ստանալուց հետո Ֆիշերը 1950 թվականին մեկնեց Միացյալ Նահանգներ՝ հետդոկտորական հետազոտություններ կատարելու համար։ Նա պետք է պաշտոն զբաղեցներ Կալտեխում, բայց նրան նաև անսպասելիորեն առաջարկվեց պաշտոն Վաշինգտոնի համալսարանում։ Սիեթլը Ֆիշերին և նրա կնոջը հիշեցրեց Շվեյցարիան, ուստի նրանք որոշեցին բնակություն հաստատել այնտեղ։[28]

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիշերը իր առաջին կնոջ՝ Նելլի Գանյոյի հետ ամուսնացել է 1948 թվականին և նրանք ամուսնացած են մնացել մինչև նրա մահը՝ 1961 թվականին։ Նա ամուսնացել է Բևեռլի Բուլոքի հետ 1963 թվականին, որը մահացել է 2006 թվականին։[19][25] Ֆիշերը նվագում էր դաշնամուր և հաճախ իր ընկերների համար կատարում էր Բեթհովենի և Մոցարտի սոնատները[19] Նա նաև ուներ մասնավոր օդաչուի լիցենզիա և սիրում էր թռչել։[25]

Ֆիշերը մահացել է 2021 թվականի օգոստոսի 27-ին Սիեթլում, Վաշինգտոն։ Նա 101 տարեկան էր։[19][18]

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1,0 1,1 Encyclopædia Britannica
  2. 2,0 2,1 Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
  3. 3,0 3,1 verschiedene Autoren Historische Lexikon der Schweiz, Dictionnaire historique de la Suisse, Dizionario storico della Svizzera (գերմ.)Bern: 1998.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Fischer E. S., Scott J. D. Edmond H. Fischer (1920 – 2021) — 2022.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 https://web.archive.org/web/20211008181523/https://www.lindau-nobel.org/news-nobel-laureate-edmond-h-fischer/
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Edmond H. Fischer, Nobelist in Key Discovery About Cells, Dies at 101 / J. KahnManhattan: New York Times Company, A. G. Sulzberger, 2021. — ISSN 0362-4331; 1553-8095; 1542-667X
  7. The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1992 // nobelprize.orgNobel Foundation.
  8. The Nobel Prize amounts // nobelprize.orgNobel Foundation.
  9. https://web.archive.org/web/20110606042238/http://royalsociety.org/about-us/fellowship/new-fellows-2010/
  10. Journal officiel de la République française, Journal officiel de la République française. Document administratif (ֆր.) — 1983. — Iss. numéro complémentaire. — P. 6480. — ISSN 0242-6773
  11. Edmond Fischer (բրիտ․ անգլ.)
  12. «The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1992 Press Release». Nobel Assembly at Karolinska Institutet. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 21-ին.
  13. Almada López, Carlos. «World Cultural Council 24th Award Ceremony, Closing Remarks» (իսպաներեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 21-ին.
  14. Pacific Northwest Research Institute. About Edmond H. Fischer, Ph.D. Արխիվացված Սեպտեմբեր 25, 2006 Wayback Machine
  15. Hughes, R. 1998. After the Prize
  16. Freeview video 'An Interview with Edmond Fischer' by the Vega Science Trust
  17. «Nobel Laureate Edmond H. Fischer 1920 – 2021». Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 29-ին. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 29-ին.
  18. 18,0 18,1 Schudel, Matt (2021 թ․ օգոստոսի 31), «Edmond Fischer, who won Nobel Prize for discoveries about proteins in cells, dies at 101», The Washington Post
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 19,4 19,5 19,6 19,7 Imbler, Sabrina (2021 թ․ սեպտեմբերի 2). «Edmond H. Fischer, 101, Who Helped Discover How Cells Talk, Dies». The New York Times (ամերիկյան անգլերեն). ISSN 0362-4331. Վերցված է 2021 թ․ սեպտեմբերի 3-ին.
  20. Edmond H. Fischer Summary.
  21. «Jewish Nobel Prize Winners in Medicine». www.jinfo.org. Վերցված է 2023-03-30-ին.
  22. Oscar Fischer's biography in Men of Shanghai and North China, p. 129
  23. «Edmond H. Fischer – Biographical». nobelprize.org. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 21-ին.
  24. Oscar Fischer's biography in Men of Shanghai and North China, p129
  25. 25,0 25,1 25,2 «In Memoriam: Nobel Laureate Edmond Fischer». newsroom.uw.edu. 2021 թ․ օգոստոսի 31. Վերցված է 2021 թ․ սեպտեմբերի 3-ին.
  26. Fischer, Edmond H.; Piguet, Alfred (2009 թ․ դեկտեմբերի 1). «Macromolecules and Enzymes: The Geneva Heritage from Kurt H. Meyer and Edmond H. Fischer». CHIMIA. 63 (12): 835–838. doi:10.2533/chimia.2009.835. ISSN 0009-4293. PMID 28372606.
  27. Vasmatkar, Pashupat; Kaur, Kamaljit. Miracles in Biochemistry: The contribution of the Nobel laureates to the field of Biochemistry (անգլերեն). Educreation Publishing.
  28. Haydon, Ian (2021 թ․ օգոստոսի 31). «In Memoriam: Nobel Laureate Edmond Fischer».