Jump to content

Էդիթ Բալաշ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էդիթ Բալաշ
Ծնվել էհունիսի 20, 1929(1929-06-20)[1][2]
ԾննդավայրԿլուժ-Նապոկա, Ռումինիա
Մահացել էնոյեմբերի 16, 2024(2024-11-16)[3] (95 տարեկան)
ԿրթությունՓիթսբուրգի համալսարան
Մասնագիտությունարվեստագետ
ԱշխատատուՔարնեգի Մելոն համալսարան

Էդիտ Բալաշ (հունգ.՝ Balas Edith, հունիսի 20, 1929(1929-06-20)[1][2], Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա - նոյեմբերի 16, 2024(2024-11-16)[3]), արվեստի պատմության պրոֆեսոր ԱՄՆՓենսիլվանիա նահանգի Փիթսբուրգ քաղաքի Կարնեգի Մելոն համալսարանի հումանիտար և հասարակական գիտությունների քոլեջում։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բալաշը ծնվել է 1929 թվականին Կլուժում (ժամանակակից Ռումինիա), վերապրել է Հոլոքոստը։ Նա մաթեմատիկոս Էգոն Բալաշի այրին է, ով նույնպես Քարնեգի Մելոն համալսարանի պրոֆեսոր է եղել[4]:

Բալաշների հիմնական հետաքրքրությունների ոլորտներն են մոդեռնիստական արվեստը (1890–1960), նկարչությունն ու քանդակագործությունը, ինչպես նաև իտալական Վերածննդի արվեստը[5][6][7][8]: 2003 թվականին նա կազմակերպել է ցուցահանդես Ֆրիկի արվեստի թանգարանում[9], ինչպես նաև մի քանի ցուցահանդեսներ Պիտսբուրգում, Փարիզում, Նյու Յորքում և Բուդապեշտում։ 1977 թվականից դասավանդել է Կարնեգի Մելոն համալսարանում, ինչպես նաև համարվել է արվեստի պատմության և ճարտարապետության պրոֆեսորի օգնական Փիթսբուրգի համալսարանում։

Բալաշը նույնպես վերապրել է Հոլոքոստը, նրան ուղարկել են Օսվենցիմի նացիստական մահվան ճամբար: Իր «Թռչունը թռիչքի պահին՝ վերապրածի և գիտնականի հուշագրությունները» գրքում Բալաշը պատմում է իր պատմությունը այն մասին, թե ինչպես է ինքը բախվել դաժան իրավիճակների և դարձել այն, ինչին նա անվանում է «պրոֆեսիոնալ վերապրած»: Բալաշը իր հուշագրությունը վերնագրել է «Թռչունը թռիչքի պահին»՝ Կոնստանտին Բրանկուզիի համանուն հայտնի քանդակի անունով: «Ես այն համարում եմ իմ կյանքի խորհրդանիշը», - ասել է նա[10]:

Պատերազմից հետո նրա ամուսինը կոմունիստական իշխանությունների կողմից երեք տարով բանտարկվել է, որի ընթացքում Բալաշը մեծացրել է իրենց երկու դուստրերին։ 1952 թվականին նա Բուխարեստի համալսարանից ստացել է փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան[11]: Այնուհետև ամուսնու հետ գաղթել են Միացյալ Նահանգներ և 1970 թվականին Պիտսբուրգի համալսարանից ստացել է արվեստի պատմության մագիստրոսի աստիճան, իսկ 1973 թվականին՝ դոկտորի աստիճան։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 Record #92500015 // Միջազգային նույնականացման վիրտուալ նիշք(բազմ․)[Dublin, Ohio]: OCLC, 2003.
  2. 1 2 NUKAT — 2002.
  3. 1 2 Library of Congress AuthoritiesLibrary of Congress.
  4. «Edith Balas». Holocaust Center of Pittsburgh. Արխիվացված է օրիգինալից 2017-10-08-ին. Վերցված է 2017-10-08-ին.
  5. Beck, James (1998-07). «Review: Michelangelo's Medici Chapel: A New Interpretation. Edith Balas». Renaissance Quarterly. 51 (2): 620–621. doi:10.2307/2901595. JSTOR 2901595.
  6. Emison, Patricia (2005-06). «Review: Michelangelo's Double Self-Portraits by Edith Balas». Renaissance Quarterly. 58 (2): 600–602. doi:10.1353/ren.2008.0719. S2CID 162049348.
  7. Feinstein, Steve (2003). «The Holocaust in the Painting of Valentin Lustig (review)». Shofar: An Interdisciplinary Journal of Jewish Studies. 21 (3): 190–192. doi:10.1353/sho.2003.0013.
  8. Thomas, Mary. «Art Reviews: Painter goes deep into both Holocaust history and his own story». Pittsburgh Post-Gazette. Արխիվացված օրիգինալից 2017-10-10-ին. Վերցված է 2017-10-09-ին.
  9. Thomas, Mary. «Art Review: Frick exhibits explore two artists' sense of loss». Pittsburgh Post-Gazette. Արխիվացված օրիգինալից 2017-10-10-ին. Վերցված է 2017-10-09-ին.
  10. (CMU), Carnegie Mellon University. «March 22: CMU's Edith Balas Pens Memoir Depicting Life as a Survivor and Scholar - Carnegie Mellon University - CMU». www.cmu.edu. Արխիվացված է օրիգինալից 2017-10-08-ին. Վերցված է 2017-10-08-ին.
  11. University, Carnegie Mellon. «Edith Balas - Center for the Arts in Society - Carnegie Mellon University». www.cmu.edu. Արխիվացված է օրիգինալից 2019-03-27-ին. Վերցված է 2017-10-08-ին.

Աշխատություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]