Էդգար Ռինկևիչ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էդգար Ռինկևիչ
Edgars Rinkēvičs 2019 (cropped).jpg
 
Կուսակցություն՝ Unity?
Կրթություն՝ Լատվիայի համալսարան և Գրոնինգենի համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և դիվանագետ
Ծննդյան օր սեպտեմբերի 21, 1973(1973-09-21) (46 տարեկան)
Ծննդավայր Յուրմալա, Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Latvia.svg Լատվիա և Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
 
Պարգևներ

Երեք աստղերի շքանշան, Վիեստուրա շքանշան և Commander of the Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland?

Էդգար Ռինկևիչ (լատիշ․՝ Edgars Rinkēvičs, սեպտեմբերի 21, 1973(1973-09-21), Յուրմալա, Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ), լատվիացի պետական գործիչ: Լատվիայի արտաքին գործերի նախարար 2011 թվականից:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1991 թվականին ավարտել է Յուրմալայի № 4 միջնակարգ դպրոցը:

1991-1995 թվականներին սովորել է Լատվիայի համալսարանի պատմության և փիլիսոփայության ֆակուլտետում։

1994-1995 թվականներին սովորել է Գրոնինգենի համալսարանում (Նիդերլանդներ), անցել է քաղաքական գիտությունների և միջազգային հարաբերությունների դասընթաց:

1995-1997 թվականներին սովորել է Լատվիայի համալսարանում, քաղաքական գիտությունների մագիստրոս։

1999-2000 թվականներին ուսանել է ԱՄՆ ազգային պաշտպանության համալսարանում, գիտությունների մագիստրոս՝ պետության ազգային ռեսուրսների ռազմավարության բնագավառում։

Բացի լատիշերենից, գերազանց տիրապետում է անգլերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն լեզուներին:

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1993-1994 թվականներին եղել է լատվիական ռադիոյի լրագրող: Արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների հարցերով մեկնաբան:

1995-1996 թվականներին եղել է Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության քաղաքական դեպարտամենտի ավագ ռեֆերենտ, իսկ 1996 թվականի մարտից մինչև սեպտեմբեր՝ այդ դեպարտամենտի տնօրեն:

1996 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1997 թվականի մայիս՝ Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության պաշտպանության քաղաքականության հարցերով պետական քարտուղարի տեղակալ: 1997 թվականի մայիս-օգոստոս ամիսներին եղել է Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության Պետական քարտուղարի պաշտոնակատար, իսկ 1997 թվականի օգոստոսից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբեր եղել է Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության պետական քարտուղար:

2002-2003 թվականներին՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու շուրջ բանակցություններում Լատվիայի պատվիրակության ղեկավարի տեղակալ, իսկ 2005-2007 թվականներին՝ ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների ղեկավարների խորհրդակցության կազմակերպման Բյուրոյի վարիչ:

2008 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2011 թվականի հոկտեմբեր՝ Լատվիայի Հանրապետության նախագահի գրասենյակի վարիչ:

2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ից Լատվիայի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար է:

2014 թվականին առաջադրվել և ընտրվել է Լատվիայի 12-րդ Սեյմի պատգամավոր[1]։

Ինտեգրման հիմնադրամի խորհրդի անդամ և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գործերով Լատվիայի ազգային հանձնաժողովի փոխնախագահ:

2014 թվականի նոյեմբերի 6-ին դարձել է Լատվիայի պատմության մեջ առաջին քաղաքական գործիչը, որը բացահայտորեն ճանաչել է իր միասեռական կողմնորոշումը[2][3][4][5][6][7]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լատվիայի պարգևներ

  • Երեք աստղերի շքանշանի մեծ սպա (2007 թվական)
  • Վիեստուրայի շքանշան Մեծ Խաչի հրամանատար (2004 թվական)
  • Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության հուշամեդալ «ՆԱՏՕ-ին Լատվիայի անդամակցությանը աջակցելու համար» (2004 թվական)
  • Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նախարարի պատվո նշան «զինված ուժերի զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար» (2000 թվական)

Այլ պետությունների մրցանակներ

  • Լեհաստանի Հանրապետության արժանիքների շքանշանի կոմանդոր (2005 թվական, Լեհաստան)
  • «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի ասպետ (2005 թվական, Իտալիա)
  • Նասաուի Օրանս շքանշանի ասպետ (2005 թվական, Նիդերլանդներ)
  • Ֆինլանդիայի առյուծի շքանշանի I դասի կոմանդոր (2013 թվական, Ֆինլանդիա)
  • Էստոնիայի Հանրապետության պաշտպանության զորքերի արժանիքների խաչ (2005 թվական, Էստոնիա)
  • «Արժանիքների համար» II աստիճանի շքանշան (2009 թվականի հուլիսի 10, Ուկրաինա), Ուկրաինա-լատվիական համագործակցության զարգացման գործում ներդրած ծանրակշիռ անձնական ավանդի համար[8]
  • ՆԱՏՕ-ի պարգև «վաստակի համար» (2007 թվական)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Vienotībā» uzņem astoņus RP politiķus, tostarp Kozlovski un Rinkēviču (լատիշ.)
  2. Ārlietu ministrs Rinkēvičs publiski atzīstas, ka ir homoseksuāls (լատիշ.)
  3. Ринкевич: это было тяжелое, обдуманное решение
  4. Признание министра-гея в Латвии: неоднозначная реакция // BBC Russian
  5. «Карлис Стрейпс в «ауте» от признания Ринкевича: спасибо, господин министр! // Mixnews.lv»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-11-10-ին։ Վերցված է 2014-11-08 
  6. Washington post: Заявление латвийского министра — шаг навстречу геям в Восточной Европе // ИА Regnum
  7. ««Признание Ринкевича»: на какие деньги катается начальник его бюро?»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-11-08-ին։ Վերցված է 2014-11-08 
  8. Указ Президента Украины от 10 июля 2009 года № 533/2009 «О награждении государственными наградами Украины граждан Латвийской Республики»

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]