Զինվորի հայրը
Արտաքին տեսք
Զինվորի հայրը ռուս.՝ Отец солдата | |
|---|---|
| Երկիր | |
| Ժանր | դրամա[1] և ռազմական ֆիլմ |
| Թվական | 1964 |
| Լեզու | ռուսերեն և վրացերեն |
| Ռեժիսոր | Ռեզո Չխեիձե |
| Սցենարի հեղինակ | Սուլիկո Ժղենտի |
| Դերակատարներ | Սերգո Զաքարիաձե, Վլադիմիր Կոլոկոլցև, Յուրի Դրոզդով, Ալեքսանդր Լեբեդև, Վիկտոր Կոսիխ, Ալեքսանդր Նազարով, Վիկտոր Ուրալսկի, Վլադիմիր Պիցեկ, Պյոտր Լյուբեշկին, Նիկոլայ Բարմին, Նինա Վիխոդցևա, Ելենա Մաքսիմովա, Ռադներ Մուրատով, Ալեքսանդրա Դենիսովա և Արմեն Ջիգարխանյան |
| Օպերատոր | Լև Սուխով Արչիլ Ֆիլիպաշվիլի |
| Երաժշտություն | Սուլխան Ցինցաձե |
| Կինոընկերություն | Վրացֆիլմ |
| Տևողություն | 92 րոպե |
«Զինվորի հայրը (վրաց.՝ ჯარისკაცის მამა ), 1964 թվականին ռեժիսոր Ռեզո Չխեիձեի կողմից նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։
2013 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Արտամրցութային ծրագրեր» ծրագրում[2]։
Սյուժե
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1942 թվական, ամառ։ Ծեր վրացի գյուղացի Գեորգի Մախարաշվիլին իմանում է, որ որդին վիրավորվել է և գտնվում է հոսպիտալում։ Նա պատրաստվում է այցելել որդուն և մեկնում է ռազմաճակատի առաջին գիծ։ Մինչև նա տեղ է հասում, որդին ապաքինվում է և մեկնում ճակատ։ Գեորգին որոշում է մնալ ճակատում և ձգտում է հաշվառվել մոտոհրաձգային զինվորական մասում։ Իր զինակից ընկերների հետ նա հասնում է Բեռլին։ Վերջին մարտերի ընթացքում Գեորգին վերջապես գտնում է որդուն, բայց վերջինս վիրավորվում է և մահանում նրա ձեռքերի վրա։
Դերեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Սերգո Զաքարիաձե
- Վլադիմիր Պրիվալցև
- Ալեքսանդր Նազարով
- Ալեքսանդր Լեբեդև
- Վլադիմիր Կոլոկոլցև
- Յուրի Դրոզդով
- Իվան Կոսիխ
- Վիտյա Կոսիխ
- Վիկտորչ Ուրալսկի
- Կետևան Բոչորիշվիլի
- Վլադիմիր Պիցեկ
- Պյոտր Լյուբեշկին
- Տ. Սապոժնիկովա
- Նիկոլայ Բարմին
- Ֆելիքս Ստեպուն
- Իննա Վիխոդցևա
- Ռոմուակդ Վիլդան
- Գիա Կոբախիձե
- Էլենա Մաքսիմովա
- Ռադներ Մուրատով
- Ալեքսանդր Դենիսովա[3]
Մրցանակներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Տղամարդու լավագույն դեր անվանակարգում մրցանակ Սերգո Զաքարիաձեին, Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոն, 1965
- Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակ Սերգո Զաքարիաձեին, 1965
- Լենինյան մրցանակ, Սերգո Զաքարիաձե, 1966
- «Կապիտոլյան Յուպիտեր» մրցանակ Ռեզո Չխեիձեին, 1966
- Լենինյան կոմերտմիության Վրացական ԽՍՀ մրցանակ Ռեզո Չխեիձեին, 1970
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ http://www.imdb.com/title/tt0169828/
- ↑ ««Զինվորի հայրը» ֆիլմը «Ոսկե Ծիրան»ի «Արտամրցութային ծրագրեր»-ում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
- ↑ «tremasov.ucoz.ru». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ֆիլմը Кино-Театр կայքում Արխիվացված 2016-03-24 Wayback Machine
- «Զինվորի հայրը» ֆիլմը
- Բաքվում կայացել է լեգենդար «Զինվորի հայրը» ֆիլմի գունավոր կինոդիտումը
- Студия «Неофит» (16.05.2015). «Резо Чхеидзе. «Отец солдата»». Библейский сюжет (программа). Телеканал «Культура». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հուլիսի 13-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
| ||||||
Կատեգորիաներ:
- Ֆիլմեր այբբենական կարգով
- 1960-ականների խորհրդային ֆիլմեր
- 1960-ականների ռուսերեն ֆիլմեր
- 1964 ֆիլմեր
- «Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
- Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
- Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
- Խորհրդային ֆիլմեր
- Խորհրդային ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
- Ռեզո Չխեիձեի ֆիլմեր
- Վրացական ֆիլմեր
- Վրացերեն ֆիլմեր
- Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
- Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
- Ֆիլմեր հայր-որդի հարաբերությունների մասին
- Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1942 թվականին