Jump to content

Երեք գույն. Կարմիր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Երեք գույն. Կարմիր
ֆրանսերեն՝ Trois couleurs: Rouge
Երկիր Ֆրանսիա[1][2][3]
 Լեհաստան[1][2][3]
 Շվեյցարիա[1][2][3]
Ժանրդրամա[4][5][6], ռոմանտիկ ֆիլմ[4][5][7], միստիկ ֆիլմ[4] և արտհաուս
ԹեմաԵղբայրություն
Թվականմայիսի 12, 1994, սեպտեմբերի 8, 1994[8], 1994, մայիսի 18, 1994[9], մայիսի 27, 1994[9], սեպտեմբերի 14, 1994[9] և նոյեմբերի 23, 1994[9]
Լեզուֆրանսերեն
ՌեժիսորՔշիշտոֆ Կիշլովսկի[4][5][10][…]
ՊրոդյուսերՄարին Կարմից[1]
Սցենարի հեղինակՔշիշտոֆ Կիշլովսկի և Կշիշտոֆ Պեսևիչ
ԴերակատարներԻռեն Ժակոբ[5][10][7][…], Ժան-Լուի Տրենտինյան[5][10][7][…], Սամուել Լը Բիան[11][1], Ժյուլի Դելպի[11], Ժուլիետ Բինոշ[11], Jean-Pierre Lorit?[5][7][11][…], Benoît Régent?[11], Զբիգնև Զամախովսկի[11], Roland Carey?[11], Neige Dolsky?[11], Elżbieta Jasińska?, Տեկո Սելիո, Frédérique Feder?[1] և Marion Stalens?[1]
ՕպերատորPiotr Sobociński?
ԵրաժշտությունԶբիգնև Պրայսներ
ՄոնտաժԺակ Վիտա
Պատմվածքի վայրՇվեյցարիա
Նկարահանման վայրԺնև և Շվեյցարիա
ԿինոընկերությունFrance 3 և Canal+
Տևողություն99 ± 0 րոպե
Շահույթ3 600 996 $[12] և 3 581 969 $[12]
ՆախորդԵրեք գույներ։ Սպիտակ

«Երեք գույն. Կարմիր», 1994 թվականի հոգեբանական դրամա գեղարվեստական ֆիլմ, որի համահեղինակը, պրոդյուսերը և ռեժիսորը լեհ կինոռեժիսոր Քշիշտոֆ Կիշլովսկին է։ Այն «Երեք գույն» եռագրության վերջին մասն է, որը քննադատում է ֆրանսիական հեղափոխության իդեալները։ Դրան նախորդում են «Կապույտ» -ը, ապա՝ «Սպիտակ»-ը։[13]

Լեհ ռեժիսոր Կիշլովսկին հայտարարել էր, որ «Կարմիրը» իր վերջին ֆիլմն է լինելու, պլանավորում էր թոշակի անցնել՝ պնդելով, որ ավարտել է իր գործերը կինոարվեստում։[14] Նա հանկարծամահ եղավ երկու տարի անց։

Եռագրության վերջին մասը՝ Կարմիրը, ֆրանսիական հեղափոխության կարգախոսի երրորդ տարրի՝ եղբայրության մասին է, որն Ֆրանսիայի դրոշի երրորդ՝ կարմիր գույնն է։ Եղբայրությունը ֆիլմի կողմից ցուցադրվում է տարբեր կերպարների միջոցով, որոնց կյանքը աստիճանաբար սերտորեն փոխկապակցված է դարձնում։ Կապեր են ձևավորվում այնպիսի կերպարների միջև, որոնք, կարծես, քիչ ընդհանուր բան ունեն։[15]

«Կարմիրը» արժանացել է քննադատների գովասանքի և առաջադրվել է «Օսկար»-ի երեք մրցանակի, այդ թվում՝ Կիշլովսկու «Լավագույն ռեժիսոր» անվանակարգում։[16] Այդ ժամանակվանից ի վեր այն շատերի կողմից համարվում է բոլոր ժամանակների լավագույն ֆիլմերից մեկը, լինելով միակ ֆիլմը, որը ունի կատարյալ 100% վարկանիշ և՛ "Rotten Tomatoes", և՛ "Metacritic" հարթակներում։[17][18]

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 https://web.archive.org/web/20200329091429/https://europeanfilmawards.eu/en_EN/film/three-colours-red.5385
  2. 1 2 3 FilmPolski.pl (польск.) — 1990.
  3. 1 2 3 Unifrance — 1949.
  4. 1 2 3 4 Internet Movie Database — 1990.
  5. 1 2 3 4 5 6 AdoroCinema (порт.) — 2000.
  6. FilmAffinity — 2002.
  7. 1 2 3 4 Blanc J. AlloCiné (ֆր.) — 1993.
  8. http://www.zelluloid.de/filme/index.php3?id=5967
  9. 1 2 3 4 Internet Movie Database — 1990.
  10. 1 2 3 http://stopklatka.pl/film/trzy-kolory-czerwony
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 http://www.imdb.com/title/tt0111495/fullcredits
  12. 1 2 Box Office Mojo — 1999.
  13. «Three Colors». The Criterion Collection (անգլերեն). Վերցված է 2026-04-12-ին.
  14. Maslin, Janet (1994 թ․ հոկտեմբերի 4). «After 'Blue' and 'White', the Rosiness of 'Red'». The New York Times. Վերցված է 2022-01-15-ին.
  15. «Red: A Fraternity of Strangers». The Criterion Collection (անգլերեն). Վերցված է 2026-04-12-ին.
  16. All the awards and nominations of Three Colours: Red (անգլերեն), Վերցված է 2026-04-12-ին
  17. «Three Colors: Red Reviews - Metacritic». www.metacritic.com (անգլերեն). Վերցված է 2026-04-12-ին.
  18. «Three Colors: Red | Rotten Tomatoes». www.rottentomatoes.com (անգլերեն). Վերցված է 2026-04-12-ին.