Երդում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Երդում (այլ կիրառումներ)
Հորացիոսների երդումը, (գործ Լուի Դավիդի)

Երդում, սեփական անմեղսունակությունը, իրավացիությունը, նվիրվածությունն ու հավատարմությունն ապացուցելու արարողություն։

Էություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավանդական սեղմ բանաձև է՝ բաղկացած երդման պայմանից ու հետևանքից։ Պայմանը որոշակի իրադրությունն է, որը հարուցել է երդման անհրաժեշտությունը, հետևանքը՝ անեծքները, կամ սուրբ ու նվիրական առարկաների, երևույթների վկայակոչումները։

Կիրառում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երդմանը վերագրվել է հմայական գերբնական զորություն, հավատացել են նրա իրականացմանը, ուստի և խուսափել սուտ երդումից։ Պետության սկզբնավորումից մինչև մեր օրերը այն կիռարվում է որոշակի վայրերում, սուրբ ու նվիրական առարկաների վրա՝ ուղեցվելով ծիսական արարողություններվ։ Հաճախ վավերացվել է գրով (երդմնագիր), կնիքով ու ստորագրությամբ։ Սովորույթային իրավունի համաձայն գոյություն ունեցող երդման կարգը իր Դատաստանագրքում արձանագրել է նաև Մխիթար Գոշը։[1]

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Երդմունք հին հայոց մեջ, Վենետիկ 1932