Եվգենի Բերտելս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եվգենի Բերտելս
Евге́ний Эдуа́рдович Берте́льс
Ծնվել էդեկտեմբերի 13 (25), 1890
Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել էհոկտեմբերի 7, 1957(1957-10-07)[1] (66 տարեկանում)
Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1]
ԳերեզմանՆովոդեվիչյան գերեզմանոց
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Խորհրդային Ռուսաստան
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունարևելագետ, iranologist, turkologist և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտԱրևելագիտություն, Իրանագիտություն և թյուրքագիտություն
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերՍանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն
Եղել է գիտական ղեկավարQ24352754?
ՊարգևներՍտալինյան մրցանակ Լենինի շքանշան և Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
Երեխա(ներ)Q42115542?

Եվգենի Էդուարդովիչ Բերտելս (ռուս.՝ Евге́ний Эдуа́рдович Берте́льс, դեկտեմբերի 13 (25), 1890, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1] - հոկտեմբերի 7, 1957(1957-10-07)[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1]), սովետական արևելագետ, ԱՍՀՄ ԳԱ թղթանդամ (1939), Թուրքմենական (1951) և Ուզբեկական (1956) ՍՍՀ–ների ԳԱ–ների պատվավոր անդամ, Իրանի (1944) և Գամասկոսի Արաբական (1955) ԳԱ–ների թղթակից անդամ, Ուզբեկական (1944) և Տաջիկական (1946) ՍՍՀ–ների գիտության վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1914 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական, 1920 թվականին՝ արևելյան լեզուների ֆակուլտետները։ Աշխատանքի է անցել ԱՍՀՄ ԳԱ Ասիական թանգարանում, որտեղ և գործել է մինչև կյանքի վերջը[2]։ Հեղինակ է շուրջ 500 աշխատությունների, որոնք նվիրված են Մերձավոր և Միջին Արևելքի, Միջին Ասիայի և Անդրկովկասի ժողովուրդների գրականությանը, լեզուներին, պատմությանը։ Նրա գրչին են պատկանում հայտնի ուսումնասիրություններ՝ նվիրված Ֆիրդուսուն, Նիզամուն, Ջամիին, Նավոիին և Արևելքի դասական այլ բանաստեղծների։ Բերտելսն իրանական տեքստաբանության սովետական դպրոցի հիմնադիրն է ու ղեկավարը։ Նրա «Նիզամի» (հրտ․ 1947) մենագրությունն արժանացել է ՍՍՀՄ պետական մրցանակի (1948)։ Բերտելսն անդրադարձել է նաև հայ ժողովրդի պատմության և մշակույթի հարցերին, Ա․ Մակեդոնացու մասին հունական վեպի հայերեն թարգմանությանը։ Բարձր է գնահատել Ս․ Նազարյանցի արևելագիտական գործունեությունը, հատկապես՝ Ֆիրդուսուն նվիրված դոկտորական նրա դիսերտացիան (1951

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Бертельс Евгений Эдуардович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Люди и судьбы. Биобиблиографический словарь востоковедов — жертв политического террора в советский период (1917—1991) / Издание подготовили Я. В. Васильков и М. Ю. Сорокина. — СПб.: Петербургское востоковедение, 2003. — С. 66. — ISBN 5-85803-225-7