Եվգենի Բերտելս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եվգենի Բերտելս
Евге́ний Эдуа́рдович Берте́льс
Ծնվել էդեկտեմբերի 13 (25), 1890
Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել էհոկտեմբերի 7, 1957(1957-10-07)[1][2][3] (66 տարեկան)
Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1]
ԳերեզմանՆովոդեվիչյան գերեզմանոց
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն, Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1925).svg Խորհրդային Ռուսաստան և Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունարևելագետ, իրանագետ, թուրքագետ և համալսարանի դասախոս
Հաստատություն(ներ)Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտԱրևելագիտություն, Իրանագիտություն և թյուրքագիտություն
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերՍանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն
Եղել է գիտական ղեկավարAzadă Ru̇stămova?
Պարգևներ
Լենինի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
և Ստալինյան մրցանակ
Երեխա(ներ)Dmitry Bertels? և Q61136821?

Եվգենի Էդուարդովիչ Բերտելս (ռուս.՝ Евге́ний Эдуа́рдович Берте́льс, դեկտեմբերի 13 (25), 1890, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1] - հոկտեմբերի 7, 1957(1957-10-07)[1][2][3], Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1]), խորհրդային արևելագետ, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1939), Թուրքմենական (1951) և Ուզբեկական (1956) ԽՍՀ ԳԱ–ների պատվավոր անդամ, Իրանի (1944) և Գամասկոսի Արաբական (1955) ԳԱ թղթակից անդամ, Ուզբեկական (1944) և Տաջիկական (1946) ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1914 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական, 1920 թվականին՝ արևելյան լեզուների ֆակուլտետները։ Աշխատանքի է անցել ԽՍՀՄ ԳԱ Ասիական թանգարանում, որտեղ և գործել է մինչև կյանքի վերջը[4]։ Հեղինակ է շուրջ 500 աշխատությունների, որոնք նվիրված են Մերձավոր և Միջին Արևելքի, Միջին Ասիայի և Անդրկովկասի ժողովուրդների գրականությանը, լեզուներին, պատմությանը։ Նրա գրչին են պատկանում հայտնի ուսումնասիրություններ՝ նվիրված Ֆիրդուսուն, Նիզամուն, Ջամիին, Նավոիին և Արևելքի դասական այլ բանաստեղծների։ Բերտելսն իրանական տեքստաբանության սովետական դպրոցի հիմնադիրն է ու ղեկավարը։ Նրա «Նիզամի» (հրտ․ 1947) մենագրությունն արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1948)։ Բերտելսն անդրադարձել է նաև հայ ժողովրդի պատմության և մշակույթի հարցերին, Ա․ Մակեդոնացու մասին հունական վեպի հայերեն թարգմանությանը։ Բարձր է գնահատել Ս․ Նազարյանցի արևելագիտական գործունեությունը, հատկապես՝ Ֆիրդուսուն նվիրված դոկտորական նրա դիսերտացիան (1951

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Бертельс Евгений Эдуардович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. 2,0 2,1 2,2 Amburger database (գերմ.)
  3. 3,0 3,1 3,2 AlKindi
  4. Люди и судьбы. Биобиблиографический словарь востоковедов — жертв политического террора в советский период (1917—1991) / Издание подготовили Я. В. Васильков и М. Ю. Сорокина. — СПб.: Петербургское востоковедение, 2003. — С. 66. — ISBN 5-85803-225-7
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 426 CC-BY-SA-icon-80x15.png