Ես, Օլգա Հեպնարովան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Ես, Օլգա Հեպնարովան
չեխ․՝ Já, Olga Hepnarová
ԵրկիրFlag of the Czech Republic.svg Չեխիա
Flag of Poland.svg Լեհաստան[1]
Flag of France.svg Ֆրանսիա[1]
Flag of Slovakia.svg Սլովակիա[1]
Ժանրդրամա, ԼԳԲՏ թեմայով ֆիլմ, կենսագրական ֆիլմ[1], պատմական ֆիլմ[1] և դրամա[1]
Թվականփետրվարի 11, 2016[2], մարտի 4, 2016[2], մարտի 24, 2016[2], ապրիլի 14, 2016[2], հուլիսի 6, 2016[2], հուլիսի 22, 2016[2], նոյեմբերի 18, 2016[2], հունվարի 13, 2017[2], փետրվարի 16, 2017[2], մարտի 24, 2017[2], նոյեմբերի 17, 2017[2], հոկտեմբերի 25, 2018[2] և հունվարի 24, 2019[2]
Լեզուչեխերեն
ՌեժիսորTomáš Weinreb? և Petr Kazda?
ՊրոդյուսերVojtěch Frič?, Tomáš Weinreb?[1], Marián Urban?[1] և Petr Kazda?[1]
Սցենարի հեղինակPetr Kazda?[1], Tomáš Weinreb?[1] և Roman Cílek?[1]
ԴերակատարներՄիխալինա Օլշանսկա, Martin Pechlát?, Klára Melíšková?, Martin Finger?, Marika Šoposká?[1], Petra Nesvacilová?[1], Jan Novotný?[1], Juraj Nvota?[1], Gabriela Míčová?[1], Roman Zach?, Օնդրեյ Մալի, Zuzana Stavná?[1], Magdaléna Borová?[1], Viktor Vrabec?[1], Eva Josefíková?[1], Marian Roden?[1], Tereza Blažková?[1], Lukáš Bech?[1], Pavel Neškudla?[1], Marta Mazurek?[1], Miroslaw Haniszewski?[1], Šárka Vaculíková?[1], Kostas Zerdaloglu?[1] և Q104128803?[1]
ՕպերատորAdam Sikora?
ՄոնտաժVojtěch Frič?

Ես, Օլգա Հեպնարովան (չեխ․՝ Já, Olga Hepnarová), 2016 թվականին ստեղծված միջազգային ֆիլմ-դրամա, որի ռեժիսորներն են Թոմաս Վեինրեբը և Փիթր Կազդան։ Ֆիլմը Օլգա Հեպնարովայի մասին է (1951-1975)։ Վերջինս չեխոսլովակացի զանգվածային մարդասպան է, որը 1973 թվականի հուլիսի 10-ին բեռնատարով ութ մարդ է սպանել Պրահայում։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Բեռլինի 66-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Համայնապատկեր» բաժնում[3]։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1970-ական թվականներին։ Այն ներկայացնում է խնդիրները, որոնց բախվել է այն ժամանակվա երիտասարդությունը` ըստ ռասայական, սեռային և սեռական կողմնորոշման տարբերությունների։ Օլգա Հեպնարովան 22-ամյա միայնակ լեսբուհի է, որին լքել է իր ընտանիքը։ Այլ մարդկանց հետ շփվելու անհնարինությունը և ինքն իրեն ճանաչելու ցանկությունը պատճառներ են դարձել, որ ստիպել են նրան անցնել մարդկայնության սահմանները։ Անձնական նամակների միջոցով հանդիսատեսը կարողանում է ներթափանցել Օլգայի հոգեբանության մեջ, և իրադարձությունների պատմությունը վերականգնելով, հասկանալ, թե ինչն է նրան դրդել հանցանք գործել։

Կազմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Միշալինա Օլսզանսկա` Օլգա Հեպնարովա
  • Օնդրեյ Մալի` հոգեբույժ
  • Մարթա Մազուրեկ` Ալենա
  • Լուկաս Բեխ` դատախաղ
  • Յուրա Նվոտա` փաստաբան
  • Գաբրիելա Միչովա` հոգեբույժ Ռաբսկա
  • Մարիկա Սոպոսկա` Ժիտկա
  • Ռոման Զախ` հոգեբույժ Վավերկա

Ընդունելություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Rotten Tomatoes ագրեգատոր կայքում ֆիլմն ունի 78 տոկոս վարկանիշ` ըստ 27 ակնարկի և 10-ից միջինը 6.9 վարկանիշ։ Կայքի գրախոսության եզրակացությունն ասում է. «Իր կինեմատոգրաֆիայով որպես կատարյալ և բացարձակին ձգտող` «Ես, Օլգա Հեպնարովան» սթափեցնող ու որսացող հայացք է նետում կյանքի վրա, որը հանգեցրել է կնոջ սարսափելի հանցագործությանը»[4]։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100-ից 57 միավոր` հիմնված 10 գրախոսականի վրա, որոնք ընդհանուր առմամբ «խառը կամ միջին ակնարներ» են[5]։

Թաններ Թաֆելսկին The Village Voice-ի համար գրել է. «Ֆիլմը դառը հաբ է` կուլ տալու համար, այն կենտրոնանում է միզանտրոպի հակասությունների վրա»[6]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]