Եռաբլուր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Եռաբլուր պանթեոնի մուտքը
Սուրբ Վարդանանց եկեղեցի, օծվել է 1999 թվականին

Եռաբլուր պանթեոն, Հայաստանի Հանրապետության Պաշտպանության նախարարության հուշահամալիր-պանթեոն, ազգային գերեզմանատուն, որտեղ ամփոփվել են Արցախյան ազատամարտում և 1994 թվականի զինադադարից հետո զոհված ազատամարտիկների և զինծառայողների աճյունները։ Գերեզմանատուն կարգավիճակը հաստատվել է 1992 թվականի մայիսի 26ՀՀ Կառավարության կարգադրությամբ։ Գտնվում է Երևանի արևմտյան մասում՝ Երևան-Էջմիածին ավտոմայրուղուց աջ՝ Եռաբլուր բարձրունքում։ Բլրի բարձրությունը 951 մ է, իսկ պանթեոնի տարածքը՝ 19,22 հա։

Եռաբլուր պանթեոնի հատակագծի և ճարտարապետական լուծումների հեղինակները Ա.Մխիթարյանի արվեստանոցի ճարտարապետներն են։ Շինարարական և կառուցապատման աշխատանքներն իրականացրել է «Հայավիաշին» ընկերությունը։ Շիրմաքարերը հիմնականում պատրաստված են բազալտից։

Եռաբլուրում են ամփոփված Զորավար Անդրանիկի, Հայաստանի ազգային հերոսներ Ջիվան Աբրահամյանի, Մոնթե Մելքոնյանի և 673 ազատամարտիկների ու զինծառայողների աճյունները (2003թ.-ի դրությամբ)։

Եռաբլուրի մուտքի ձախ մասում մատուռն է, դիմացը՝ Զոհված ազատամարտիկների թանգարանը (որը այդպես էլ չկառուցվեց, և շինարարությունը անավարտ մնաց), հարևանությամբ՝ Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի 39 մարտիկների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը, ավելի խորքում՝ անհայտ կորած ազատամարտիկների հուշաքար-կոթողը։

Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png