Ի սկզբանե, ժողովը նախատեսված է եղել դեկտեմբերի 10-12-ը՝ քննության առնելու Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու շուրջ վերջին զարգացումները և ներեկեղեցական կյանքին առնչվող հարցեր[2]: Սակայն այն բռնաճնշումներով պայմանավորված հետաձգվեց, քանի որ այդ պահի դրությամբ միայն 4 սրբազան կալանավորված էր[3]: Որոշում կայացվեց եպիսկոպոսաց ժողովը տեղափոխել 2026 թվականի փետրվարի 16-19[4]:
Հակաեկեղեցական արշավի մասնակից եպիսկոպոսները հանդես եկան հայտարարությամբ, որով կոչ էին անում չեղարկել Ավստրիայում տեղի ունենալիք եպիսկոպոսաց ժողովը[5][6]:
Սփյուռքի մի խումբ գործիչներ հայտարարություն տարածեցին Հայաստանի կառավարության և Հայ Առաքելական Եկեղեցու միջև ընթացիկ հակամարտության վերաբերյալ[10][11].
Եկեղեցու ղեկավարության վրա հետևողական հարձակումները և նրա առաջնորդի հարկադրական հեռացման սպառնալիքները ուղղակի սպառնալիք են աշխարհի բոլոր հայերի համար
2026 թվականի փետրվարի 13-ին Նիկոլ Փաշինյանը ասել էր, որ թույլ չի տալու կաթողիկոսությունը Հայաստանից դուրս տանել և նշել էր, որ «շատ կոշտ հակազդեցություն է լինելու»[12]:
2026 թվականի փետրվարի 14-ին բացակայելու արգելք կիրառվեց նաև Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի նկատմամբ[13]:
Պայմանավորված ստեղծված իրավիճակով, հայտարարվեց, որ ցանկացած պարագայում եպիսկոպոսները հավաքվելու են Ավստրիայում, սակայն Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի բացակայությամբ կփոխվի Եպիսպոկոսաց ժողովի կարգավիճակը։ Այն դառնում է Եպիսկոպոսաց հավաք, որտեղ եպիսկոպոսները քննարկելու են եկեղեցուն հուզող և հատկապես այսօրվա իրավիճակի հետ կապված զանազան հարցեր:[14][15][16]
