Ելիզավետա Գնեսինա-Վիտաչեկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ելիզավետա Գնեսինա-Վիտաչեկ
Елизавета Фабиановна Гнесина.jpg
Ծնվել էդեկտեմբերի 23, 1876(1876-12-23) կամ 1879
Դոնի Ռոստով, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
ԵրկիրՌուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Մահացել էապրիլի 29, 1953(1953-04-29)[1]
Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտություներաժշտության ուսուցիչ և ջութակահարուհի
Գործիքներջութակ
ՇրջանավարտՄոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիա
ԱմուսինJevgenij Francevič Vitaček?

Ելիզավետա Ֆաբիանովնա Գնեսինա-Վիտաչեկ (ռուս.՝ Елизаве́та Фабиа́новна Гне́сина-Витачек, դեկտեմբերի 23, 1876(1876-12-23) կամ 1879, Դոնի Ռոստով, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 29, 1953(1953-04-29)[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ)[2], խորհրդային ջութակահար: Գնեսինա քույրերից մեկը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գնեսինա , մակավարժ: գերեզմանը Նովոդևիչյան գերեզմանատանը

Ելիզավետա Գնեսինա-Վիտաչեկը ծնվել է 1876 կամ 1879 թվականին Դոնի Ռոստովում, քաղաքային րաբբունի Ֆաբիան Օսիպովիչ Գնեսինի և Բելլա Իսաևնա Ֆլետզինգեր-Գնեսինայի ընտանիքում: 1901 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ջութակի դասարանը (Իվան Գրժիմալիի դասարան): Մասնակցել է ուսանողական համերգների և՛ ուսումնառության ժամանակ, և՛ հետագայում: Մինչև 1917 թվականի հեղափոխություն, պարբերաբար համերգներով հանդես է եկել քրոջ՝ Ելենա Գնեսինայի հետ:

Մանկուց դրսևորել է բանաստեղծական հակումներ: 1894 թվականը եղել է նրա բանաստեղծական ստեղծագործության համար ամենաարդյունավետ ժամանակը, և բանաստեղծությունների մի մասն ընդունվել է տպագրության «Եվրոպայի բանբեր» ամսագրում: Ներկայումս Էլենա Գնեսինայի հիշատակի թանգարանում պահվում են Ելիզավետա Գնեսինայի բանաստեղծությունների յոթ ձեռագրեր: Էլիզաբեթ Գնեսինայի բանաստեղծությունների հիման վրա Դ. Կորնիլովը և Մ. Գնեսինան գրել են ռոմանսներ:

Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո ամուսնացել է ջութակահար Ա. Բ Վիվիենի հետ: Վիվիեն ազգանունը կրել է մինչև 1907 թվականը, երբ սկսել է դասավանդել Ե. և Մ. Գնեսինաների երաժշտական ուսումնարանում: Քույրերի հետ հիմնել է «Ե. և Մ. Գնեսինաների անվան երաժշտական ուսումնարանի» (հետագայում՝ Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիա) ջութակի բաժինը, քույրերը՝ դաշնամուրի: Էլիզաբեթա Ֆաբիանովնան նաև ղեկավարել է դպրոցում տեսության և սոլֆեջիոյի դասարանները, հետագայում դասավանդել է անսամբլի խաղ, ղեկավարել նվագախումբը[3]: Քույրերի հիմնած երաժշտական հաստատություններում դասավանդել է մինչև 1952 թվական:

Մահացել է 1953 թվականի ապրիլի 29-ին: Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (տեղամաս № 2):

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935)
  • ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (14.02.1945)
  • «Պատվո նշան» շքանշան (14.02.1945)

«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ

  • Մեդալներ

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Առաջին ամուսին՝ Ա. Բ. Վիվիեն, ջութակահար: Ամուսնացած են եղել վեց տարի: Այս ամուսնությունից ունեցել է որդի՝ Շուրիկ Վիվիեն (1903-1911), տաղանդավոր երաժիշտ, թողել է մի քանի ստեղծագործություններ:
  • Երկրորդ ամուսին՝ Եվգենի Ֆրանցևիչ Վիտաչեկ (1880-1946), ջութակի վարպետ[4]: Ամուսնացել են 1909 թվականին: Այս ամուսնությունից ունեցել է որդի՝ Ֆաբի Վիտաչեկ (1910-1983), տաղանդավոր երաժիշտ, կոմպոզիտոր, Գնեսինների անվան երաժշտական ինստիտուտի պրոֆեսոր: Եվգենի Իտաչեկն ու Ելիզավետան ամուսնալուծվել են 1936 թվականին:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]