Ելիզավետա Գնեսինա-Վիտաչեկ

Ելիզավետա Գնեսինա-Վիտաչեկ
Ծնվել է	դեկտեմբերի 23, 1876 կամ 1879; Դոնի Ռոստով, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Երկիր	Ռուսական կայսրություն և ԽՍՀՄ
Մահացել է	ապրիլի 29, 1953; Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Գերեզման	Նովոդեվիչյան գերեզմանոց
Մասնագիտություն	երաժշտության ուսուցիչ և ջութակահարուհի
Գործիքներ	ջութակ
Կրթություն	Մոսկվայի կոնսերվատորիա
Ամուսին	Jevgenij Francevič Vitaček?
Պարգևներ	; և

Ելիզավետա Ֆաբիանովնա Գնեսինա-Վիտաչեկ (ռուս.՝ Елизаве́та Фабиа́новна Гне́сина-Витачек, դեկտեմբերի 23, 1876(1876-12-23) կամ 1879^[1], Դոնի Ռոստով, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 29, 1953(1953-04-29), Մոսկվա, ԽՍՀՄ)^[2], խորհրդային ջութակահար։

Գնեսինա քույրերից մեկը։

Կենսագրություն

Ելիզավետա Գնեսինա-Վիտաչեկը ծնվել է 1876 կամ 1879 թվականին Դոնի Ռոստովում, քաղաքային րաբբունի Ֆաբիան Օսիպովիչ Գնեսինի և Բելլա Իսաևնա Ֆլետզինգեր-Գնեսինայի ընտանիքում։ 1901 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ջութակի դասարանը (Իվան Գրժիմալիի դասարան)։ Մասնակցել է ուսանողական համերգների և՛ ուսումնառության ժամանակ, և՛ հետագայում։ Մինչև 1917 թվականի հեղափոխություն, պարբերաբար համերգներով հանդես է եկել քրոջ՝ Ելենա Գնեսինայի հետ։

Մանկուց դրսևորել է բանաստեղծական հակումներ։ 1894 թվականը եղել է նրա բանաստեղծական ստեղծագործության համար ամենաարդյունավետ ժամանակը, և բանաստեղծությունների մի մասն ընդունվել է տպագրության «Եվրոպայի բանբեր» ամսագրում։ Ներկայումս Էլենա Գնեսինայի հիշատակի թանգարանում պահվում են Ելիզավետա Գնեսինայի բանաստեղծությունների յոթ ձեռագրեր։ Էլիզաբեթ Գնեսինայի բանաստեղծությունների հիման վրա Դ. Կորնիլովը և Մ. Գնեսինան գրել են ռոմանսներ։

Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո ամուսնացել է ջութակահար Ա. Բ Վիվիենի հետ։ Վիվիեն ազգանունը կրել է մինչև 1907 թվականը, երբ սկսել է դասավանդել Ե. և Մ. Գնեսինաների երաժշտական ուսումնարանում։ Քույրերի հետ հիմնել է «Ե. և Մ. Գնեսինաների անվան երաժշտական ուսումնարանի» (հետագայում՝ Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիա) ջութակի բաժինը, քույրերը՝ դաշնամուրի։ Էլիզաբեթա Ֆաբիանովնան նաև ղեկավարել է դպրոցում տեսության և սոլֆեջիոյի դասարանները, հետագայում դասավանդել է անսամբլի խաղ, ղեկավարել նվագախումբը^[3]։ Քույրերի հիմնած երաժշտական հաստատություններում դասավանդել է մինչև 1952 թվական։

Մահացել է 1953 թվականի ապրիլի 29-ին։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (տեղամաս № 2):

Պարգևներ

ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935)
ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (14.02.1945)
«Պատվո նշան» շքանշան (14.02.1945)

«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ

Մեդալներ

Ընտանիք

Առաջին ամուսին՝ Ա. Բ. Վիվիեն, ջութակահար։ Ամուսնացած են եղել վեց տարի։ Այս ամուսնությունից ունեցել է որդի՝ Շուրիկ Վիվիեն (1903-1911), տաղանդավոր երաժիշտ, թողել է մի քանի ստեղծագործություններ։
Երկրորդ ամուսին՝ Եվգենի Ֆրանցևիչ Վիտաչեկ (1880-1946), ջութակի վարպետ^[4]։ Ամուսնացել են 1909 թվականին։ Այս ամուսնությունից ունեցել է որդի՝ Ֆաբի Վիտաչեկ (1910-1983), տաղանդավոր երաժիշտ, կոմպոզիտոր, Գնեսինների անվան երաժշտական ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Եվգենի Իտաչեկն ու Ելիզավետան ամուսնալուծվել են 1936 թվականին։

Ծանոթագրություններ

1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #1038177979 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
↑ Мемориальный музей-квартира Ел. Ф. Гнесиной
↑ «Онлайн Энциклопедия». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 19-ին. Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 16-ին.
↑ Московская консерватория: От истоков до наших дней. 1866-2003 / под ред. Миронова Н. А.. — Прогресс-Традиция, 2005. — С. 102—103. — ISBN 5-89826-232-6

Արտաքին հղումներ

Еврейский мемориал. Виртуальный некрополь

[_c7096d9f4875eb08-1] 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #1038177979 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.

[2] Мемориальный музей-квартира Ел. Ф. Гнесиной

[3] «Онлайн Энциклопедия». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 19-ին. Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 16-ին.

[МК-4] Московская консерватория: От истоков до наших дней. 1866-2003 / под ред. Миронова Н. А.. — Прогресс-Традиция, 2005. — С. 102—103. — ISBN 5-89826-232-6

[1]

[2]

[3]

[4]