Դրիտընդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Դրիտընդ բալիստիկ հրթիռ է, սուզանավներէն արձակուող բալիստիկ հրթիռ է, պարտրաստուած է իրակացնել բազմաթիւ հարձակումներ տարբեր տեղերու մէկ անգամ էն։ Իրէն արձակումը ջուրի տակէն կլլայ եւ ինքը զինուած է միջուկաին մարտագլխիկներով եւ ինքը կարձակուի ադոմական ուժով շարժող սուզանավերէն։ Իսկ Օհայոյ դասի սուզանավերը որոնք կը պատկանին ԱՄՆ-ի ռազմանավաին ուժերուն կը շալկէն 14 հատ Դրիտընդ հրթիռ, իսկ Մեծ Բրիտանիա-ի թագաւորական ռազմանավաին ուժերու պատկանող Վանկարդ դասի սուզանավերը կը շալկէն 4 հատ Դրիտընդ հրթիռ։ Հրթիռի նախագծողը եւ արտադրողը Լոգհիտ Մարդին-ը ( Lockheed Martin)

Զարգացում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դրիտընդ-I նախագծուէցաւ որպէս C-4 որ տարածուցաւ եւ ծառաութեան մտաւ 1979-ին եւ ծառաութիւնէն ելաւ 2005-ին։[1] Իրէն նպատակներ հասնիլ ամէնէ լավ ծառաութեան ինչպէս Poseidon (C3) եւ իրէն օգնեց որ մնայ ավելի երկար ժամանակ ծառաութեան մէջ իրէն սուզանավերուն մէջ։ Դրիտընդ-II նախագծուէցաւ որպէս D-5 իրէն նպատակն էր իրէն ճշկրտութիւնը ավելցնել եւ իրէն կեանքը երկարացգել 30 տարի մինչեւ 2027 թ։

Դրիտընդ II D-5 հրթիռը խախտելու ատէն ջրի մակերերէսը ԹաՌազմանավաին սուզանավ

Դրիտընդ հրթիռ-ը տրուեցաւ Մեծ Բրիտանիա-ի Պոլարիս առեւտուրի պայմանագիրի համաձայն 1963 որ փոխուեցաւ 1982-ին[2]։ Մեծ Բրիտանիա-ի վարչապետ-ը Մարգրիտ Թեդչերը (Margaret Thatcher) գրեց նախագահԳարդըր-ի 10 Հուլիս 1980-ին թէ Մեծ Բրիտանիան կը պահանջէ Դրիտընդ-I հրթիռները ձերք բերէլ։ Սակայն 1982-ին Թեդչերը գրեց նախագահ Ռեյկայն-ի (Reagan) թէ Մեծ Բրիտանիան պէտք է ձեռք բերէ Դրիտընդ-II,պայմանագիրի համաձայն Մեծ Բրիտանիան վճարեց 5% ընդհանուր գումարէն 2,5 միեարդ դոլար է ԱՄՆ կառավարութեան, որպես հետազոտություններու եւ զարգացման վճարում։

D-5 հրթիռի կեանքի երկարաձգման ծրագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2002-ին ԱՄՆ-ի ռազմանավաին ուժերը որոշեց երկարաձգել սուզանավերու եւ հրթիռներու կեանքը ամէնայ աժան ձեւով, ծրագիրը կոչուեցաւ (D5LEP) եւ իրէն նպատակը փոխէլ հին բաղաթրիչները նոր բաղաթրիչներով, բայց նոյն ժամանակ պահպանելով իրէն կարողութիւները։[3] Այնուհետեւ Մեծ Բրիտանիաի վարչապետ Թոնի Պլերը (Tony Blair) , ըսաւ թէ որ հարցը պետք է լիովի քնարկուի խորհրդարանի մէջ որոշում արնելէն առաջ։ 4 Դեկտեմբեր 2006-ին Պլերը հայտարաեց թէ նոր սուզանավեր պիտի արտադրուին եւ Դրիտընդ հրթիռները պիտի միանան D5LE ծրագիրին։[4][5] D-5 առաջին փորձի թռիչքին մէջ փորձուեցաւ առաջնորդութեան համակարքը որ կոչուեցաւ MK6 իսկ փորձի գործինէութեան անուն էր «Demonstration and Shakedown Operation (DASO)-23» եւ հրթիռները տեղավորուեցան USS Tennessee (SSBN-734) 22 փետրվուար 2012-ին եւ այս փորձը եղաւ ճիշտ 22 տարի Դրիտընդ-II ի առաջին առձակումն էր 22 փետրիւար 1990։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դրիտընդ-ը կ՝ արձակուի ջուրի, հրթիռը կը տեղավորուի սուզանավի հատուկ խողուակներու մէջ եւ արձակումը կը կատարուի երբ հրթիռի շարժիչի տակ գտնուող առանցին պայդուցիկները պայդին եւ Տիտանէ պատրաստուած վարելանիւթերը այրին եւ շոքիի համակարգի մէջ գտնուղ ջուրը շոքիանայ եւ ստեղծէ մէծ ճնշում այս ճնշումը բավարար է որ այդ մեծ հրթիռը ջուրէն դուրս հանէ եւ հրթիռը ճնշուած կլլայ Ազոտով որպէսզի ոչ մէկ կադիլ ջուր հրթիռի մէջ չի մտնէ կամ հրթիռին վրայ ծանրութիւն ավելցնէ, իսկ երբ հրթիռի մէջ գտնուող զգացական համակարգերը իմանան որ հրթիռը արդէն ջուրէն դուրս ելավ համակարգը կ՝ աշխատցնէ առաջին հրթիռաին շարժիչը եւ երկու վարկեանուայ մէջ հրթիռի արագութիւնը կը հասնի 6000 Մ/ մէկ երքվարկեանուա մէջ կամ 216000 Քմ/Ժ։

Դրիտընդ առաջին Փորձի ժամանակ 18 հունուարի 1977 - ին

Հրթիռը կը հասնի ժամանակավոր ցած բարձրության ուղեգիծի վրայ մի գանի վարկեան վերջ իրէն արձակումէն վերջ, եւ այս հրթիռին առաջնորդութեան համակարգը զարգացուեցաւ (Charles Stark Draper Laboratory) ի մէջ։ Առաջնորդութեան համակարգը կը կոչուի Inertial Guidance System իսկ իրէն աջակցող համակարգին անունն է Star-Sighting որ կը գործածուի պզտիկ սխալները ճշտելու եւ փորձերու ժամանակ կը գործածուի GPS-ը։

(Դրիտընդ) Trident I (C4) UGM-96a[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին 8 Ohio սուզանավերը կարուցուեցան Դրիտընդ-I հրթիռի համար իսկ հետո երբ 12 SSBNs բարելավումը եղաւ եւ կոչուեցան James Madison եւ Benjamin Franklin դաս որպէսզի փոխարինեն Poseidon հրթիռները։

(Դրիտընդ) Trident II (D5) UGM-133A[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկրորդ տարբերակը Դրիտընդ ավելի բարդ է եւ կրնայ շալկել ավելի ծանր մարտագլխիկներ։ Այն ճշգրիտ է որ կրնայ իրակացնել առաջին հարված եւ թնամին ուժերը գանդել կամ երկրորդ հարձակման զենք։ եւ Դրիտընդ-ի երկրորդ եւ երրորդ ամբողջ մասը պատրաստուած է Գարպոնէ եւ այսպիսով հրթիռին կշիրքը շատ կը թեթեւնայ։ Դրիտընդ-ի բնօրինակը նախագծուած էր թագաուրական ռազմանավաին ուժերու պատկանող Vanguard դասի եւ ԱՄՆ-ի ռազմանավաին ուժերու պատկանող Ohio դասի սուզանավերու համար իսկ 14 հատ D5 հրթիռը տեղավորուեցաւ Ohio դասի սուզանավերու մէջ եւ 4 հատ թագաուրական ռազմանավաին ուժերու պատկանող Vanguard դասի սուզանավերու համար։ Ըստ Lockheed Martin ընկերութեան, ընկերութիւնը կատարեց 142 հատ փորձ 1989 թուականեն։[6]

Օգտագործողներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ ԱՄՆ

Մեծ Բրիտանիա Մեծ Բրիտանիա

  1. Popejoy, Mary (5 November 2005). "USS Alabama Offloads Last of C4 Trident Missiles". navy.mil. US Navy. Retrieved 2012-05-16.
  2. "Letter to Prime Minister Margaret Thatcher of the United Kingdom Confirming the Sale of the Trident II Missile System to the Her Country". 11 March 1982. Retrieved 2012-11-23.Դրիտընդ համար
  3. Ministry of Defence and Property Services Agency: Control and Management of the Trident Programme. National Audit Office. 29 June 1987. Part 4. ISBN 0-10-202788-9.
  4. "Defence.gov: Contracts for Monday 26th November 2007" (Press release). US DoD. 26 November 2007. Retrieved 2010-07-30.
  5. "UK nuclear weapons plan unveiled". BBC News. 4 December 2006. Retrieved 2012-11-23
  6. Shachtman, Noah (4 December 2006). "Hypersonic Cruise Missile:America's New Global Strike Weapon". Popular Mechanics. Retrieved 2012-11-23.