Դոլարի դիվանագիտություն

Դոլարի դիվանագիտություն՝ ԱՄՆ-ի էքսպանսիոնիստական քաղաքականություն, որի նպատակն է եղել Լատինական Ամերիկայի և Արևելյան Ասիայի երկրներին կախման մեջ դնել ամերիկյան մոնոպոլիաներից։ «Դոլարի դիվանագետություն» տերմինը առաջինն օգտագործել է ԱՄՆ նախագահ Ուիլյամ Տաֆտը, 1912 թվականին։

Կիրառվել է քաղաքականության՝ ճնշման, թույլ պետությունների ներքին գործերին զինված միջամտություն ցուցաբերելու, ինչպես նաև նրանց փոխառություններ ու ֆինանսատնտական «օգնություն» պարտադրելու միջոցով։

«Դոլարի դիվանագետության» օրինակներ են «Թրումենի դոկտրինան», լատինաամերիկյան երկրների հանդեպ կիրառվող «Հանուն առաջադիմության դաշինքի» քաղաքականությունը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 431)։