Դիրկա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Դիրկա
Bartolini Dircé Louvre.jpg
ՏեսակՀին հունական դիցաբանության կերպար
Սեռիգական
Սպանված էAmphion? և Zethos?
ՀայրIsmenus?, Ախելոս և Հելիոս
ԱմուսինLycus?
ԶավակներLycus?
Dirce Վիքիպահեստում
Մինոտավրոս

Դիրկա, (հին հուն․՝ Δίρκη) հին հունական առասպելաբանության մեջ[1] արքա Ֆիվ Լիկի կինը, Անտիոպայի տալը, Ախելոյայի աղջիկը[2]կամ Իսմենի աղջիկը, կամ Գելիոսի[3]:

Զևսից հղիանալով`Անտիոպան ամոթով փախավ Սիկիոն,Կիֆերոն լեռան վրա թողնելով իր երեխաներին`Ամֆիոնային և Զեֆային, որնց հետո վերցրեց հովիվը:

Անտիոպայի ամուսինը` Նիկտեյը, չկարողանալով գտնել իր փախած կնոջը, խնդրում է իր եղբորը` Լիկին փնտրել նրան: Լիկը, գտնելով Անտիոպային, բերեց նրան ստրուկի կարգավիճակով իր կնոջ`Դիրկայի համա: Դիրկան դաժան էր վերաբերվում Անտիոպային: Ամֆիոնը վերջում դարձավ մեծ երգիչ և երգահան, քանի որ ինքը Հերմեսն էր սովորեցրել նրան նավագել և նվիրել էր ոսկյա քնար: Զեֆը դարձավ որսորդ և հովիվ: Այն բնից հետո, երբ նրանք մեծացան, Անտիոպան փախավ Դիրկայից իր որդիների մոտ: Դիրկան,բռնելով նրան այնտեղ,հրամայեց Ամֆիոնային և Զեֆային կապել Անտիոպային վայրի ցուլի պոզերից: Սակայն հովիվը, որ ինչ-որ ժամանակ վերցրել էր երեխաներին Կիֆերոնում, պատմեց նրանց իրենց ծագման մասին, և վերջիններս մոր փոխարեն կապեցին ցուլի կոտոշներից Դիրկային,որն էլ նրան անփառունակ մահ բերեց:

Դիրկայի մահը

Զեֆը և Ամֆիոնը կապեցին նրան ցուլից [4] և երբ նա վախճանվեց, գցեցին նրա դին Դիրկա [5]: Այստեղից էլ` Դիրկա գետը[6]:Կամ էլ նրանք սպանեցին նրան քարերով [7]: Աստվածներից ամենաշատը Դիրկան կարդում էր Դիոնիսին,և վերջինս զայրացավ Անտիոպայի վրա[8]: Ըստ Եվրիպիդեսի` Դիրկան եղել է քրմուհի և անց էր կացնում Դիոնիսի տոնակատարություններ:Նրա մարմնից աստծո կամքով ակունք բացվեց [9]:Եվրիպիդեսի ողբերգության գործող դեմքը Անտիոպա:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т. 1. С. 384
  2. Еврипид. Вакханки 520
  3. Фульгенций. Мифологии II 7
  4. Овидий. Ибис 535—536
  5. Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека III 5, 5
  6. Павсаний. Описание Эллады IX 25, 3
  7. Николай Дамасский. История, фр. 7 Якоби
  8. Павсаний. Описание Эллады IX 17, 6
  9. Гигин. Мифы 7; 8