Դենիս Դավիդով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Դենիս Դավիդով
Denisdavydov.jpg
Ծնվել է հուլիսի 16 (27), 1784[1]
Ծննդավայր Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2]
Վախճանվել է ապրիլի 22 (մայիսի 4), 1839 (54 տարեկանում)
Վախճանի վայր Վերին Մազա, Q4333267?, Ռադիշչևսկի շրջան, Ռուսաստան
Մասնագիտություն բանաստեղծ, ինքնակենսագիր, գրող և զինծառայող
Լեզու ռուսերեն[1]
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Պարգևներ Սուրբ Աննայի Առաջին Փառքի շքանշան Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշան Արիության ոսկե թուր և Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշան
Զավակներ Julia Denisovna Zasetskaya[3]
Денис Давыдов автограф.svg
Denis Davydov Վիքիպահեստում

Դենիս Վասիլևիչ Դավիդով (ռուս.՝ Денис Васильевич Давыдов, հուլիսի 16 (27), 1784[1], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2] - ապրիլի 22 (մայիսի 4), 1839, Վերին Մազա, Q4333267?, Ռադիշչևսկի շրջան, Ռուսաստան), 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հերոս, ռազմական գրող, բանաստեղծ, գեներալ-լեյտենանտ (1831)։ Ծագումով ազնվական։

1813–1814 թվականին (որպես գեներալ Պ․ Ի․ Բագրատիոնի համհարզ) մասնակցել է Ֆրանսիայի (1806-1807), Շվեդիայի (1808-1809) և Թուրքիայի (1809-1812) դեմ պատերազմներին։ 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի սկզբին եղել է գումարտակի հրամանատար, ապա որպես պարտիզանական ջոկատի հրամանատար հաջողությամբ գործել է նապոլեոնյան բանակի թիկունքում։ Մասնակցել է ռուսական բանակի 1813–1814 արտասահմանյան արշավանքներին։ 1826-1827 թվականին ծառայել է Կովկասում (1826 թվականի սեպտեմբերին՝ Լոռի-Փամբակում և Շիրակում պարսկական բանակի դեմ գործող ռուսական զորքերի հրամանատար)։ Մասնակցել է 1830-1831 թվականի լեհական ապստամբության ճնշմանը։ Գրել է ռազմապատմական աշխատություններ («1812 թվականի պատերազմական գործողությունների օրագիր», «Պարտիզանական գործողության տեսության փորձ», 1821)։ Դավիդովը առաջինն է հերքել Նապոլեոնի պարտությունը ռուսական սառնամանիքներով պատճառաբանելու մեկնակերպը, թողել է Ա․ Վ․ Սուվորովի, Մ․ Ի․ Կուտուզովի, Պ․ Ի․ Բագրատիոնի և ուրիշների ցայտուն բնութագրեր։ Դավիդովը այսպես կոչված՝ «հուսարական քնարերգության» հիմնադիրն է («Հուսարական խնջույք», «Բորոդինոյի դաշտը» և այլն), գրել է նաև հակացարական բանաստեղծություններ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 300 CC-BY-SA-icon-80x15.png