Գևորգ Սարգսյան (դրամատուրգ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)
Գևորգ Սարգսյան
Ծնվել էօգոստոսի 9, 1934(1934-08-09) (85 տարեկան)
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունդրամատուրգ և արձակագիր
Լեզուհայերեն
Ազգությունհայ
ԿրթությունՀայաստանի ազգային ագրարային համալսարան և Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ

Գևորգ Սարգսյան Արտաշեսի (օգոստոսի 9, 1934, Երևան), հայ խորհրդային դրամատուրգ, արձակագիր, ՍՍՀՄ գրողների միության անդամ 1974 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գևորգ Սարգսյանը ծնվել է 1934 թվականի օգոստոսի 9-ին Երևանում: 1957 թվականին ավարտել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտի ագրոնոմիական և 1963 թվականին Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետները։ 1963 թվականից 1967 թվականներին աշխատել է Երևանի ռադիակոմիտեում որպես ռեժսոր, գրական-դրամատիական հաղորդումների խմբագրության խմբագրիր: 1967 թվականից 1982 թվականներին աշխատել է կուլտուրայի մինիստրությունում որպես դրամատիկական գործերի խմբագիր: 1984 թվականից 1985 թվականների աշխատել է Հայկական թատերական ընկերությունում որպես պատասխանատու քարտուղար Երևանում, Թբիլիսիում, Ֆրունզեում, Ղափանուլք, Ստեփանակերտում, Ղափան (1968 թվական), Արտաշատ (1969 թվական) և այլուր բեմադրվել են Սարգսյանի «Մահ կամ ամուսնություն», «Քեֆ անողի քեֆը չի պակսի» (Կամո, Ղափան 1969 թվական), «Տունը ճանապարհի եզրին» (Գյումրի 1970 թվական,Ղափան 1973 թվական), «Մի հավատացեք խելագարին» ( Արտաշատ 1972 թվական), «Սիրո ջրապտույտի մեջ» (Երևան, Կամո 1973 թվական), «Գլխապտույտ» (Թբիլիսի 1975 թվական, Ֆրունզե 1980 թվական, Վանաձոր 1981 թվական), «Մեղվի փեթակը» (1982 թվական), Զարմանալի երազ (Երևան 1976 թվական), Հավերժական սիրո գաղտնիքը (Երևան 1975 թվական, Թիֆլիս 1976 թվական, Կամո 1976 թվական, Ստեփանակերտ 1977 թվական), Հորովել (Երևան 1978, Վանաձոր 1979 թվական), Մեղվի փոթակը (Երևան 1981 թվական), Ուռռա, ես մարդ դառնում (Կամո 1979 թվական, Արտաշատ 1984 թվական). Գլադիատոր (Ղափան 1984 թվական), Սուսիկյանի տարօրինակ երազը (Թիֆլիս 1978 թվական), Լեռների կարոտը (1984 թվական) և այլ դրամաներ։ (կամ «Տեսարաններ Բերոյանների ընտանիքի կյանքից») արդիական պիեսը, որ աչքի է ընկնում հարցադրումների սրությամբ, բեմադրվել է նաև Մոսկվայի պետական ակադեմիական Փոքրթատրոնում (1978 թվական)։ Մինչև 1983 թվական 112 անգամ Փոքր թատրոնում ցուցադրվել է Սարգսյանի «Գլխապտույտ» պիեսը: Այս պիեսը առաջին հայ դրաման էր, որը բեմադրվել է Մոսկվայի փոքր թատրոնում:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ծիծաղի զոհերը (պատմվածքներ), Երևան, «Հայաստան», 1975 թվական, 98 էջ, տպ. 5000
  • Գլխապտույտ (պիեսներ), Երևան, «Սովետական գրող» , 1980 թվական, 252 թվական, տպ. 3000
  • Յոթն ընդդեմ աքաղաղի (պատմվածքներ), Երևան, «Սովետական գրող», 1984 թվական, 138 թվական տպ. 5000
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 221 CC-BY-SA-icon-80x15.png