Գևորգ Ռուսչուգլյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գևորգ Ռուսչուգլյան
Ծնվել է1829
ԾննդավայրՊլովդիվ, Բուլղարիա
Մահացել է1893
Մահվան վայրՊլովդիվ, Բուլղարիա
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունհասարակական գործիչ

Գևորգ վարդապետ Ռուսչուգլյան (ի ծնե անուն-ազգանուն՝ Թադևոս Պողոսյան, 1829, Ֆիլիպպուպոլիս, (Բուլղարիա) - 1893, Ֆիլիպպուպոլիս), բուլղարահայ եկեղեցական, հասարակական գործիչ։

1864 թվականին ձեռնադրվել է քահանա, 1875 թվականին՝ վարդապետ։ Մեծ դեր է խաղացել 1878 թվականիի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի կնքման շուրջ ռուսների հետ բանակցություններ վարելու ժանամակ։ Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք Ներսես Վարժապետյանի հրահանգով հանդիպումներ է ունեցել ռուս դիվանագետների (Ն. Իգնատև, Ա. Նելիդով) հետ, կազմակերպել Բալկանյան ռազմաճակատի հրամանատար մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչի ընդունելությունը Պոլսի հայկական եկեղեցում (ուր կատարվել է բարեմաղթություն կայսեր պատվին և հոգեհանգիստ զոհված ռուս զինվորների հիշատակին), իր երկու խորհրդականներ Ս. Ասլանյանի և Հ. Նուրյանի հետ կազմել և Իգնատևին է ներկայացրել «ազգային ինքնօրինության» ծրագիր, որը Ման Ստեֆանոյի պայմանագրի՝ հայերին վերաբերող 16-րդ հոդվածի նախնական տարբերակն էր։ Ռուսչուգլյանը վարել է պատրիարքական փոխանորդությունը Ներսես Վարժապետյանի հրաժարականի ժամանակաշրջանում։

1884 թվականի հոկտեմբերի 25-ից աշխատել է որպես պատրիարքական տեղապահ։ 1886 թվականիի հունիսից՝ Կեսարիայի վիճակի առաջնորդ։

1887 թվականից մինչև կյանքի վերջին տարիները ապրել է ծննդավայր Ֆիլիպպուպոլիս։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Բուրժուական դիվանագիտությունը և Հայաստանը (XIX դարի 70-ական թթ.)», Կիրակոսյան Տ., , Ե., 1978, կ 128-133։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է «Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png