Jump to content

Գևին Ուիլյամսոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գևին Ուիլյամսոն
Կուսակցություն՝Մեծ Բրիտանիայի պահպանողական կուսակցություն[1]
Ծննդյան օր՝ հունիսի 25, 1976(1976-06-25)[2] (50 տարեկան)
Ծննդավայր՝Սկարբորո, Նորդ Յորքշիր, Նորթ Յորքշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն
Պարգևներ՝

Գևին Ալեքսանդր Ուիլյամսոն (անգլ.՝ Gavin Alexander Williamson; հունիսի 25, 1976(1976-06-25)[2], Սկարբորո, Նորդ Յորքշիր, Նորթ Յորքշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի քաղաքական գործիչ։ Մեծ Բրիտանիայի պաշտպանության նախարար (2017-2019), կրթության նախարար (2019-2021)։ Նախարար առանց պաշտոնի (2022 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր):

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Բրեդֆորդի համալսարանի գիտությունների բակալավրի աստիճանով, որտեղ սովորել է հասարակական գիտություններ[4]։

Համալսարանն ավարտելուց հետո կարիերա է սկսել արտադրության մեջ, այնուհետև դարձել է ճարտարապետական բյուրոյի գործադիր տնօրեն, որը մշակել է բազմաթիվ դպրոցների, ինչպես նաև տարբեր շենքերի նախագծեր մասնավոր և պետական պատվերով: Եղել է Citizens Advice բարեգործական կազմակերպության տեղական Բյուրոյի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2001 թվականին ընտրվել է վարչությունների խորհրդի անդամ[5]։ Նա զբաղեցրել է Բուխարիներ արտադրող Elgin & Hall ընկերության գործադիր տնօրենի պաշտոնը, որտեղից ազատվել է 2004 թվականին աշխատակցուհու հետ կապի պատճառով[6]։ 2010 թվականին գլխավորել Է Պահպանողական կուսակցության Սթոք-օն-Թրենտի մասնաճյուղը, որտեղ զբաղվել է կերամիկայի արտադրությամբ[7]։

Քաղաքական կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2005 թվականին Պահպանողական կուսակցությունը խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրեց Ուիլյամսոնի թեկնածությունը Հյուսիսային Բլեքփուլ և Ֆլիթվուդ ընտրատարածքում, սակայն նա պարտություն կրեց։ Ընտրվել է Համայնքների պալատ 2010 թվականի մայիսի 6-ի ընտրություններում Հարավային Ստաֆորդշիր շրջանում։ 2011-2012 թվականներին եղել է Հյուսիսային Իռլանդիայի հարցերով կրտսեր նախարար Ուգո Սվայրի խորհրդարանական անձնական քարտուղարը, 2012 թվականի հուլիսից մինչև սեպտեմբեր եղել է Հյուսիսային Իռլանդիայի հարցերով նախարար Օուեն Պատերսոնի խորհրդարանական անձնական քարտուղարի պարտականությունները։ 2012-2013 թվականներին եղել է տրանսպորտի նախարար Պատրիկ Մակլոհլինի խորհրդարանական անձնական քարտուղարը, 2013 թվականին նույն պաշտոնը զբաղեցրել է վարչապետ Դևիդ Քեմերոնի աշխատակազմում[8]։

Կարևոր պաշտոններ չզբաղեցնելով՝ Ուիլյամսոնն առաջին անգամ ուշադրություն է գրավել 2013 թվականին, երբ պատգամավորների հարցերին Քեմերոնի պատասխանների ժամանակ նկատողություն է ստացել Համայնքների պալատի խոսնակ Ջոն Բերքոուից աղմկոտ պահվածքի համար: Բերկոուն այնուհետև հետևյալ կերպ է բնութագրել վարչապետի խորհրդարանական անձնական քարտուղարի պարտականությունները՝ «նրա դերը ճիշտ տեղերում գլխով անելը, թղթերը հանելը և կրելը. ոչ մի աղմուկ չի պահանջվում»[9]։

2015 թվականի մայիսի 7-ին հաղթել է նախկին ընտրատարածքի հերթական խորհրդարանական ընտրություններում՝ ձայների 59,4% արդյունքով ՝ 6,2%-ով բարելավելով 2010 թվականի իր հաջողությունը։ Մրցակիցներից ուժեղագույնը՝ լեյբորիստ Քևին Մաքիլդաֆը (Kevin McElduff), ստացել է ընդամենը 18,4 տոկոս %[10]։

Թերեզա Մեյի կառավարություններում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2016 թվականի հուլիսի 14-ին Թերեզա Մեյը կաբինետի ձևավորման ժամանակ նշանակվել է Գանձապետարանի խորհրդարանական քարտուղար և Համայնքների պալատում մեծամասնության գլխավոր խորհրդարանական կազմակերպիչ[11]։

2017 թվականի հունիսի 9-ին պահպանել է իր պաշտոնները Մեյի երկրորդ կաբինետի ձևավորման ժամանակ։

2017 թվականի նոյեմբերի 2-ին Մայքլ Ֆելոնի հրաժարականից հետո նշանակվել է պաշտպանության նախարար[12]։

Ուիլյամսոնի՝ որպես պաշտպանության նախարարի առաջին կարևոր ելույթը մամուլի առջև տեղի է ունեցել 2018 թվականի մարտի 15-ին և նվիրված էր նախկին կրկնակի գործակալ Սկրիպալի և նրա դստեր թունավորմանը նյարդապարալիտիկ նյութով: Մեղադրելով Ռուսաստանի իշխանություններին Մեծ Բրիտանիայի տարածքում այդ հանցագործությանը մասնակցության մեջ և մեկնաբանելով Ռուսաստանի արձագանքը Մեծ Բրիտանիայից իր դիվանագետների արտաքսմանը՝ Ուիլյամսոնը հայտարարել է, որ Ռուսաստանը պետք է «մի կողմ քաշվի և լռի» (to go away and shut up)[13]։ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչ գեներալ-մայոր Իգոր Կոնաշենկովը Գևին Ուիլյամսոնի հայտարարությունն անվանել է «բազար հաբալկայի հռետորաբանություն» և հավելել, որ բրիտանացի նախարարի նման հայտարարությունը «հրաշալի բնութագրում է նրա մտավոր իմպոտենցիայի ծայրահեղ աստիճանը»[14], իսկ Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը հայտարարել է, որ Ուիլյամսոնը, հնարավոր է, կրթության պակաս ունի[15]։

2019 թվականի մայիսի 1-ին ազատվել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնից՝ Մեծ Բրիտանիայում 5G ցանցի զարգացման նախագծերին չինական Huawei ընկերությանը ներգրավելու մասին Մեծ Բրիտանիայի ազգային անվտանգության խորհրդի տվյալների արտահոսքի մեջ ներգրավվելու կասկածանքով[16]։ 2019 թվականի մայիսի 4-ին Mail On Sunday թերթը Ուիլյամսոնի հրաժարականի իրական պատճառ է անվանել մասնավոր զրույցներում նրա պնդումները, որ Թերեզա Մեյի առաջին տիպի շաքարախտը թույլ չի տալիս նրան պատշաճ կերպով կատարել վարչապետի պարտականությունները[17]։

Բորիս Ջոնսոնի կառավարություններում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2019 թվականի հուլիսի 24-ին Բորիս Ջոնսոնի կառավարության ձևավորման ժամանակ նշանակվել է կրթության նախարար[18]։

2021 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Ջոնսոնի երկրորդ կաբինետում մի շարք կադրային տեղաշարժերի ընթացքում հեռացվել է կառավարությունից[19]։

Ռիշի Սունակի կառավարությունում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2022 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, կառավարական ճգնաժամի ավարտին, ձևավորվեց Ռիշի Սունակի կաբինետը, որտեղ Ուիլյամսոնը նշանակվեց նախարար առանց պաշտոնի[20]։

2022 թվականի նոյեմբերի 8-ին հրաժարական է տվել ենթակաների և գործընկերների նկատմամբ կոպտության մեղադրանքների պատճառով[21]։

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ուիլյամսոնն ամուսնացած Է Ջոան Իլանդի հետ, ամուսիններն ունեն երկու դուստր՝ Անաբելն ու Գրեյսը[22]։

  • Բրիտանական կայսրության կոմանդորի աստիճանի շքանշան (2016 թվականի օգոստոսի 4)՝ «քաղաքական և պետական ծառայությունների համար»[23]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ https://www.workwithdata.com/person/gavin-williamson-1976
  2. 1 2 Munzinger Personen (գերմ.)
  3. ↑ The London Gazette 61678 (բրիտ․ անգլ.) — 2016. — Iss. 61678. — P. RH3. — ISBN 978-0-11-686678-3
  4. ↑ Rebecca Perring (2016-07-14). «Gavin Williamson 'very privileged' to be appointed as chief whip». Express.co.uk (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2016-07-15-ին. Վերցված է 2016-07-19-ին.
  5. ↑ «The Rt. Hon. Gavin Williamson MP» (անգլերեն). South Staffordshire Concervatives. Վերցված է 2016-07-21-ին.(չաշխատող հղում)
  6. ↑ Rajeev Syal (2018-01-26). «Defence secretary refuses to answer questions about relationship with past colleague». The Guardian (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2018-01-27-ին. Վերցված է 2018-03-16-ին.
  7. ↑ Phil Corrigan (2017-11-02). «Pottery industry welcomes Gavin Williamson's appointment as Defence Secretary». The Sentinel (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2018-03-16-ին. Վերցված է 2018-03-16-ին.
  8. ↑ «Gavin Williamson MP». Democracy Live (անգլերեն). BBC. Արխիվացված օրիգինալից 2014-11-02-ին. Վերցված է 2016-07-19-ին.
  9. ↑ Alice Foster (2016-07-14). «Who is Gavin Williamson? Meet the Conservative Government's new chief whip». Express.co.uk (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2016-07-15-ին. Վերցված է 2016-07-21-ին.
  10. ↑ «Staffordshire South». Election 2015 (անգլերեն). BBC News. Արխիվացված օրիգինալից 2016-07-18-ին. Վերցված է 2016-07-19-ին.
  11. ↑ Dan Bloom, Stephen Jones (2016-07-14). «Who is in Theresa May's new Cabinet? Full line-up after Tory Prime Minister's bombshell reshuffle». Mirror.co.uk (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2016-07-13-ին. Վերցված է 2016-07-14-ին.
  12. ↑ Kate McCann, Helena Horton (2017-11-02). «Gavin Williamson announced as new Defence Secretary replacing Michael Fallon». The Telegraph (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2017-11-03-ին. Վերցված է 2017-11-02-ին.
  13. ↑ Tom Peck (2018-03-15). «Gavin Williamson, a fireplace salesman from Stoke, has told Vladimir Putin to shut up and go away – we can rest easy now». Independent (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2018-03-16-ին. Վերցված է 2018-03-16-ին.
  14. ↑ «В Минобороны назвали заявление Уильямсона "риторикой базарной хабалки"». РИА Новости. 2018-03-16. Արխիվացված օրիգինալից 2018-03-16-ին. Վերցված է 2018-03-16-ին.
  15. ↑ «Лавров предположил, что министру обороны Британии не хватает образования». РИА Новости. 2018-03-16. Արխիվացված օրիգինալից 2018-03-16-ին. Վերցված է 2018-03-16-ին.
  16. ↑ Heather Stewart, Dan Sabbagh and Peter Walker. Gavin Williamson sacked as defence secretary over Huawei leak Արխիվացված 2019-05-01 Wayback Machine(անգլ.). The Guardian (1 may 2019)
  17. ↑ Glen Owen (2019-05-04). «Williamson 'slur' on PM's health: Sacked Defence Secretary is accused of saying Theresa May's diabetes makes her UNFIT to govern and of spreading claims her health is failing». Mail Online (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2019-05-05-ին. Վերցված է 2019-05-05-ին.
  18. ↑ Heather Stewart, Rowena Mason, Jessica Elgot and Peter Walker (2019-07-24). «Who's who in Boris Johnson's first cabinet» (անգլերեն). The Guardian. Արխիվացված օրիգինալից 2020-02-05-ին. Վերցված է 2020-01-12-ին.{{cite web}}: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
  19. ↑ «Reshuffle: Boris Johnson fires Gavin Williamson as he rings cabinet changes» (անգլերեն). BBC News. 2021-09-16. Արխիվացված օրիգինալից 2021-09-15-ին. Վերցված է 2021-09-16-ին.
  20. ↑ «Factbox: UK PM Rishi Sunak's new team of ministers» (անգլերեն). Reuters. 2022-10-25. Արխիվացված օրիգինալից 2022-10-25-ին. Վերցված է 2022-10-26-ին.
  21. ↑ Pippa Crerar and Rowena Mason (2022-11-08). «Gavin Williamson quits cabinet after claims of 'unethical and immoral' behaviour» (անգլերեն). The Guardian. Արխիվացված օրիգինալից 2022-11-09-ին. Վերցված է 2022-11-10-ին.
  22. ↑ «GAVIN WILLIAMSON». World eBook Library (անգլերեն). World Heritage Encyclopedia. Արխիվացված օրիգինալից 2016-08-27-ին. Վերցված է 2016-07-21-ին.
  23. ↑ «Supplement 61678, page RH3». The London Gazette. 2016-08-16. Արխիվացված օրիգինալից 2017-11-08-ին. Վերցված է 2017-11-02-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գևին Ուիլյամսոն» հոդվածին։