Jump to content

Գոլոն Միհրան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Գոլոն Միհրանը ( միջին իրանական Gōrgōn- ից), հայտնի է նաև որպես Միհրան Միհրևանդակ,[1]Սասանյան սպահբեդ էր,[2]և նաև Պարսկական Հայաստանի մարզբանը 572-ից 574 թվականներին։ Գոլոնը Սեբեոսի կողմից հիշատակվել է որպես Սասանյան սպարապետ Հայաստանում։[3] Եղել է նաև Միհրանի տան անդամ։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

572 թվականին Վարդան Գ Մամիկոնյանը ապստամբեց մարզբան Չիհոր-Վիշնասպի դեմ և սպանեց նրան։ Խոսրո Ա-ն այնուհետև Գոլոն Միհրանին ուղարկեց քսանհազարանոց բանակի գլխավորությամբ Հայաստանը վերագրավելու համար, սակայն վերջինս Տարոնում պարտություն կրեց Վարդան Մամիկոնյանից, ով որպես պատերազմական ավար գերեց նրա մարտական փղերին։[4] Իր պարտությունից հետո նա շարժվում է դեպի Կովկասյան Իբերիա, որտեղ ևս մեկ անգամ պարտություն կրում։

Այնուհետև նա ներխուժեց Հարավային Հայաստան՝ քսանհազարանոց մեկ այլ բանակի գլխավորությամբ, մի քանի մարտական փղերի հետ «Հայաստանի բնակչությանը բնաջնջելու, ավերելու, սպանելու, հողն անխնա ավերելու հրամանով»։ Նա գրավել է Բագրևանդի Անգլ քաղաքը, ինչ եղավ հետո՝ հայտնի չէ։[5]

Bahram Chobin, the famous Mihranid spahbed and briefly shahanshah, claimed to be the grandson of Golon Mihran.[6]

  1. Pourshariati (2008), p. 103
  2. Pourshariati (2008), p. 103
  3. Maenchen-Helfen, Otto (1973). The World of the Huns: Studies in Their History and Culture. University of California Press. էջեր 391. ISBN 978-0-520-01596-8. «Golon Mihran.»
  4. Grousset 1947, էջեր. 242–245.
  5. (Grousset 1947, էջ 245)
  6. Pourshariati (2008), p. 103