Գյունտեր Դեմնիգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյունտեր Դեմնիգ
գերմ.՝ Gunter Demnig
Stolpersteinverlegung in Pitten (07).jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 27, 1947(1947-10-27)[1][2][3][4][5] (72 տարեկան)
ԾննդավայրԲեռլին, Allied-occupied Germany[1][6][7]
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
ԿրթությունԲեռլինի գեղարվեստի համալսարան, Kunsthochschule Kassel? և University of Kassel?
ԵրկերԳայթաքար
Մասնագիտությունարվեստների գործիչ
Պարգևներ և
մրցանակներ
«Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների» շքանշանի խաչ և «Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան
Կայքgunterdemnig.de
Gunter Demnig Վիքիպահեստում
Pic of a stumbling stone in Berlin
Գայթաքար Բեռլինում Մաքս Կալմանի հիշատակին: Գրված է[8]
Այստեղ ապրել է
Մաքս Կալմանը
ծնված 1899 թվական
Փախել է Ֆրանսիա
Արտաքսվել է 1944-ի հունիսին
Սպանվել է Օսվենցիմում
Գայթաքար Բելգիայում
Դեմնիգը Կոլոնում գայթաքար է տեղադրում, 2013 թվական

Գյունտեր Դեմնիգ (հոկտեմբերի 27, 1947(1947-10-27)[1][2][3][4][5], Բեռլին, Allied-occupied Germany[1][6][7]), գերմանացի նկարիչ: Առավել հայտնի է իր հեղինակած հիշատակի նախագծի՝ գայթաքարի համար: Նախագծի շրջանակներում գայթաքարեր են տեղադրվում նացիզմի զոհերի՝ հրեաների, համասեռամոլների, հաշմանդամների հիշատակին: Գայթաքարերը տեղադրվում են Հոլոքոստի զոհերի ապրած հասցեներում՝ մայթերի վրա: Սկիզբ առնելով Գերմանիայում՝ նախագիծը տարածվել է, և արդեն շուրջ 60.000 քար է տեղադրվել եվրոպական 21 երկրներում:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գյունտեր Դեմնիգը մեծացել է Նաուեն ու Բեռլին քաղաքներում և ստացել է իր աբիտուրը 1967 թվականին: Նույն տարում ընդունվում է Բեռլինի արվեստի համալսարան և սովորում պրոֆեսոր Հերբերտ Կաուֆմանի դասարանում: 1969-1970 թվականներին համալսարանում ուսումնասիրում է նաև ինդուստրիալ արվեստ: 1971 թվականին նա տեղափոխվում է Կասել քաղաքի գեղեցիկ արվեստների Կունստհոխշուլե քոլեջ՝ շարունակելով արվեստների ուսումնասիրությունը, և 1974 թվականին հանձնում իր առաջին պետական քննությունը: Նույն տարում նա սկսում է նկարչություն սովորել Կասելի համալսարանում՝ Հարի Կրամերի դասարանում: Այնուհետև, երկու տարի շարունակ՝ 1977-1979 թվականներին, զբաղվում է պատմական հուշարձանների նախագծմամբ և կառուցմամբ: 1980-1985 թվականներին Դեմնիգը Կասելի համալսարանի արվեստի ֆակուլտետի գիտամշակութային աշխատակից էր: 1985 թվականին նա բացում է իր առաջին արվեստանոցը Կոլոնում և իրականացնում բազմաթիվ տեղական նախագծեր: 1994 թվականից ի վեր մասնակցում է IGNIS մշակութային կենտրոնի նախագծերին: Դեմնիգն առավելապես հայտնի է իր ստեղծած Գայթաքար նախաձեռնությամբ: Գերմաներեն «Stolpersteine» բառացի նշանակում է «գայթակղության քար»: Դեմնիգի գայթաքարերը փոքր, մայթի սալիկի չափերի արույրապատ քարեր են, որոնք որպես հիշատակ տեղադրվում են նացիզմի զոհերի ապրած կամ աշխատած հասցեներում՝ մայթերի վրա: Զոհերին հարգանքի տուրք մատուցելուց զատ, գայթաքարերը նաև իրազեկում են հանրությանը նացիստական պատերազմական հանցագործությունների մասին: 2017 թվականի հուլիսի տվյալներով՝ եվրոպական ավելի քան 20 երկրներում արդեն տեղադրվել է շուրջ 61.000 գայթաքար[9]՝ դարձնելով նախագիծը աշխարհի ամենամեծ հիշատակի նախաձեռնությունը:

Աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1980 - Odor marks, Կասել-Փարիզ
  • 1981 - Blood spot, Կասել-Լոնդոն
  • 1988 - Ճանապարհորդություն Արևմտյան Բեռլին
  • 1993 - Սկսում էԳայթաքար նախագիծը:
  • 1997 - Առաջին երկու գայթաքարերը տեղադրվում են ավստրիական հոլոքոստի զոհերի հուշարձանի մոտ՝ Մաթիաս և Յոհան Նոբիսների հիշատակին, Զալցբուրգի Ս. Գրիգոր եկեղեցու պաշտոնական թույլտվությամբ[10]
  • 2000 - Շարունակվում է գայթաքար նախագիծը՝ ընդգրկելով ավելի շատ երկրներ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]