Jump to content

Գիորգի Աբաշվիլի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գիորգի Աբաշվիլի
հոկտեմբերի 7, 1910(1910-10-07) կամ հունվարի 8, 1910(1910-01-08)[1] - սեպտեմբերի 26, 1982(1982-09-26)[1]
ԾննդավայրԹիֆլիս, Ռուսական կայսրություն
Մահվան վայրԼենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանՍերաֆիմովսկոե գերեզմանատուն
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն և  ԽՍՀՄ
ԶորատեսակԽորհրդային նավատորմ և Ռազմածովային նավատորմ
Կոչումփոխծովակալ և փոխծովակալ
Մարտեր/
պատերազմներ		Խորհրդա-ֆիննական պատերազմ, Հայրենական մեծ պատերազմ և Կարիբյան ճգնաժամ
ԿրթությունՍանկտ Պետերբուրգի ռազմածովային ինստիտուտ
Պարգևներ
Լենինի շքանշան Կարմիր դրոշի շքանշան Նախիմովի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Կարմիր Աստղի շքանշան «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ և «ԽՍՀՄ զինված ուժերի վետերան» մեդալ

Գիորգի Աբաշվիլի ( վրաց.՝ გიორგი აბაშვილი , ռուս.՝ Гео́ргий Семёнович Абашви́ли. հոկտեմբերի 7, 1910(1910-10-07) կամ հունվարի 8, 1910(1910-01-08)[1], Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 26, 1982(1982-09-26)[1], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային զորահրամանատար: Ռազմածովային գիտությունների թեկնածու (1971), դոցենտ (1965): Ռազմածովային նավատորմի բարձրագույն մասնագիտական սպայական դասընթացների (Высшие специальные офицерские классы ВМФ) պետ (1964—1970): Փոխծովակալ (1955)։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիորգի Աբաշվիլին ծնվել է 1910 թվականին Թիֆլիսում, որն այն ժամանակ Ռուսական կայսրության կազմում էր: 1931 թվականին ավարտել է Լենինգրադի ռազմածովային ուսումնարանը և ծառայության անցել խորհրդային Բալթյան նավատորմում, որի կազմում մասնակցել է Ֆիննական կռվին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին: Ընդ որում՝ Երկրորդ աշխարհամարտի սկզբում եղել է ականակիրների 2-րդ դիվիզիոնի հրամանատարը, կազմակերպել ականապատման[2], թշնամական նավաքարավանների հետապնդման ու ոչնչացման գործողություններ[3]: 1944 թվականին եղել է Բալթյան նավատորմի շտաբի պետի տեղակալը, ինչպես նաև ղեկավարել է էսկադրոնային ականակիրների այն ստորաբաժանումը, որը վճռորոշ դեր է խաղացել Լենինգրադի շրջափակումը վերացնելու գործում: Աբաշվիլին որպես ավագ սպա՝ ներառվել էր խորհրդային այն նավերի հրամանատարական կազմում, որոնք 1953 թվականին այցելել են Լեհաստան, հաջորդ տարում էլ՝ Ֆինլանդիա[4]: 1962 թվականին Կարիբյան ճգնաժամի ժամանակ նա եղել է գլխավոր հրամանատար Իսա Պլիևի տեղակալը և Կուբայում խորհրդային ուժերի առաջարկվող խմբի ռազմածովային ուժերի հրամանատարը (օպերացիա Անադիր): Ըստ մի տվյալների՝ նա դեմ է եղել ճգնաժամի օրերին ուժի անհապաղ կիրառմանը։ Ասում են, որ նա լարվածության գագաթնակետի ժամանակ 6 րոպեով հետաձգել է խորհրդային հրթիռների արձակման հրամանի կատարումը և դարձել է այն մարդկանցից մեկը, ով նպաստել է միջուկային պատերազմի կանխմանը[5][6]: Նույն թվականին նա թոշակի է անցել:

Մահացել է 1982 թվականին, Լենինգրադում, կաթվածից։

Պարգևներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիորգի աբաշվիլին արժանացել է հետևյալ պարգևներին[7].

  • Լենինի շքանշան (1953)
  • Կարմիր դրոշի 4 շքանշան (1944[8][9], 1947, 1956, 1963)
  • 2 Կարմիր աստղի շքանշան (1940, 1944[10])
  • Նախիմովի II աստիճանի շքանշան (20.7.1945)[11]
  • Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1968)
  • «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ (1943)[12];
  • «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ[13];
  • այլ մեդալներ
  • անվանական զենք (1960).

Ընտրյալ աշխատություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Г.С. Абашвили Умело использовать каждую милю походов для боевой учёбы // Красный флот (газета). — 1955. — 27 августа.
  • Г.С. Абашвили Офицерские классы Советского флота // Морской сборник. — 1968. — № 12. — С. 56-58.

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი (վրաց.) — 2001.
  2. ↑ Добушев Н. Бой в Ирбенском проливе // Добушев Н. Комбинированный удар [и другие рассказы]. — М.; Л.: Военмориздат, 1941. — С. 3–8. Архивировано из первоисточника 18 մայիսի 2015.
  3. ↑ «Послужной список Г. С. Абашвили (1944)» (ռուսերեն). Подвиг народа. Արխիվացված է օրիգինալից 2014-07-14-ին. Վերցված է 2015-05-08-ին.
  4. ↑ Jones, David R. (1978), The Military-naval encyclopedia of Russia and the Soviet Union, v. 1, p. 34. Academic International Press, 0-87569-028-9
  5. ↑ Smirnov, Alexey. «Георгий Семёнович Абашвили - Вице-адмирал остановил начало третей мировой войны» [Georgy Semyonovich Abashvili - Vice Admiral stopped the start of World War III]. Արխիվացված օրիգինալից 2021-04-19-ին.
  6. ↑ Смирнов А. [www.pseudology.org/CubaCrisis/Obdin_NL_2.htm «Георгий Семёнович Абашвили: Вице-адмирал остановил начало третьей мировой войны»] (ռուսերեն). Псевдология. Վերցված է 2015-05-08-ին. {{cite web}}: Check |url= value (օգնություն)
  7. ↑ Послужной список к наградному листу от 3 ноября 1944 года. Արխիվացված 2014-07-14 Wayback Machine
  8. ↑ «Орден Красного Знамени (1944). Архивные документы о данном награждении из электронного банка документов «Подвиг Народа в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.»». Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-08-ին. Վերցված է 2015-07-13-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 159 (օգնություն)
  9. ↑ «Приказ Командующего Краснознамённым Балтийским флотом № 1 от 8.1.1944» (ռուսերեն). Подвиг народа. Արխիվացված օրիգինալից 2010-04-14-ին. Վերցված է 2015-05-08-ին.
  10. ↑ «Абашвили Георгий Семёнович 1910г.р.; № записи: 50637255» (ռուսերեն). Подвиг народа. Արխիվացված օրիգինալից 2010-04-14-ին. Վերցված է 2015-05-08-ին.
  11. ↑ «Абашвили Георгий Семёнович 1910г.р.; № записи: 50434666» (ռուսերեն). Подвиг народа. Արխիվացված օրիգինալից 2010-04-14-ին. Վերցված է 2015-05-08-ին.
  12. ↑ «Медаль «За оборону Ленинграда» (1943). Архивные документы о данном награждении из электронного банка документов «Подвиг Народа в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.»». Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-08-ին. Վերցված է 2015-07-13-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 167 (օգնություն)
  13. ↑ «Медаль «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» (1945). Архивные документы о данном награждении из электронного банка документов «Подвиг Народа в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.»». Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-08-ին. Վերցված է 2015-07-13-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 72 (օգնություն)

Գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Лурье В. М. Георгий Семёнович Абашвили // Адмиралы и генералы Военно-морского флота СССР. — М.: Кучково поле, 2007. — С. 10–11. — 672 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-9950-0009-9
  • Лурье В. М. 2.2. Краткие биографии лиц командного и политического состава, работников судостроительной промышленности // Платонов А. В. Трагедии Финского залива. — М.; СПб.: Эксмо: Terra Fantastica, 2005. — С. 413. — ISBN 5-699-11958-2. ISBN 5-7921-0677-0
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Գիորգի_Աբաշվիլի&oldid=10511779» էջից