Գեորգի Դիմիտրով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գեորգի Դիմիտրով
բուլղար․՝ Георги Михайлов Димитров
Georgi Dimitrov.jpg
Ծնվել է հունիսի 18, 1882({{padleft:1882|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:18|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Կովաչեվցի, Պերնիկ նահանգ[3][4]
Մահացել է հուլիսի 2, 1949({{padleft:1949|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:2|2|0}})[5][2] (67 տարեկանում)
Մահվան վայր Barvikha, Q21349458?, Q4247327?, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Բուլղարիա
Ազգություն բուլղարացի
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ և արհմիութենական գործիչ
Զբաղեցրած պաշտոններ Բուլղարիայի վարչապետ և ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի պատգամավոր
Քաղաքական կուսակցություն Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան և Order of 9 September 1944
Georgi Dimitrov Վիքիպահեստում

Գեորգի Դիմիտրով Միխայլով (բաշկիրերեն՝ Георги Димитров Михайлов, հունիսի 18, 1882({{padleft:1882|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:18|2|0}})[1][2], Կովաչեվցի, Պերնիկ նահանգ[3][4] - հուլիսի 2, 1949({{padleft:1949|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:2|2|0}})[5][2], Barvikha, Q21349458?, Q4247327?, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայտնի նաև որպես՝ Գեորգի Միխայլովիչ Դիմիտրով (ռուս.՝ Георгий Михайлович Димитров), բուլղարացի քաղաքական գործիչ, կոմունիստ։

1902 թվականից Բուլղարիայի բանվորական ս-դ․ կուսակցության (ԲԲՍԴԿ), իսկ դրա պառակտումից (1903) հետո ԲԲՍԴ (տասնյակ սոցիալիստների), 1919 թվականից Բուլղարիայի կոմունիստական (տ-ս․) կուսակցության անդամ։ 1905-1923 թվականին եղել է Ընդհանուր բանվորական արհմիության ղեկավարներից (1909 թվականից՝ քարտուղար)։ Մասնակցել է բալկանյան I (1909 թվական) և II (1915 թվական) կոնֆերանսներին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918 թվական) շրջանում, որպես խորհրդարանի պատգամավոր (1913-1923 թվականին) քվեարկել է ընդդեմ պատերազմին Բուլղարիայի մասնակցելուն և ռազմական վարկերի։ 1917 թվականին սատարել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը և դրա հաղթանակը Ռուսաստանում։ 1921 թվականին մասնակցել է Կոմինտերնի III կոնգրեսին, հանդիպել բոլշևիկյան պարագլուխ Վլադիմիր Լենինի հետ։ 1923 թվականին Վասիլ Կոլարովի հետ ղեկավարել է նացիստական ուժերի դեմ սեպտեմբերյան ապստամբությունը, որի պարտությունից հետո մեկնել է Խորհրդային Միություն։ Կոմինտերնի V կոնգրեսում (1924 թվական) ընտրվել է նրա Գործադիր կոմիտեի անդամության թեկնածու։ 1933 թվականին Բեռլինում ձերբակալվել է Ռայխստագի հրկիզման մեղադրանքով։ Բանտից ազատվելուց (1934 թվական) հետո ապրել է ԽՍՀՄ-ում։ Ընտրվել է (1934 թվական) Լենինգրադի քաղսովետի պատգամավոր, 1935-1943 թվականին, մինչն Կոմինտերնի լուծարքը՝ Կոմինտերնի Գործադիր կոմիտեի գլխավոր քարտուղար, 1937-1945-ին՝ ԽՍՀՄ I գումարման Գերագույն սովետի պատգամավոր։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Кореньков А. Георгий Димитров / Кореньков А. — М.: Госполитиздат, 1962. — 93 с.
  • Курелла А. Димитров против Геринга: По материалам Г. Димитрова о Лейпцигском процессе 1933 г. / Пер. с нем. Г. Я. Рудого. — М.: Прогресс, 1966. — 325 с.
  • Болдырев С. Н. Трижды приговоренный…: Повесть о Георгии Димитрове. — М.: Политиздат, 1968. (Пламенные революционеры) — 414 с., ил.
  • Георгий Димитров. Биографический очерк. М., Политиздат, 1973. — 271 стр.
  • Хаджиниколов В. Георгий Димитров и советская общественность. 1934—1945 / Сокр. пер. с болг. А. Н. Киршевской и А. М. Коренькова. Под ред. В. П. Груздевой. — М.: Прогресс, 1975. — 296 с.: Фотогр.
  • Воспоминания о Георгии Димитрове / Сост. В. Н. Гребенников. — М.: Политиздат, 1982. — 350 с.: ил.
  • Камен Калчев Димитров. Жизнь замечательных людей, Молодая гвардия, 1962 г.
  • Annoté par Gaël Moullec Dimitrov, Journal (1933—1949), 1505 p., 2005 ISBN 2-7011-3856-6 (ֆր.)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 392 CC-BY-SA-icon-80x15.png