Գեորգի Ադամովիչ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox auteur.png
Գեորգի Ադամովիչ
Adamovich georgy.jpg
Ծնվել է ապրիլի 7 (19), 1892[1]
Ծննդավայր Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է փետրվարի 21, 1972({{padleft:1972|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1][2] (79 տարեկանում)
Վախճանի վայր Նիս, Ֆրանսիա
Մասնագիտություն լեզվաբան, բանաստեղծ, գրական քննադատ և թարգմանիչ
Լեզու ռուսերեն[1]
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Կրթություն Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան
Georgy Adamovich Վիքիպահեստում

Գեորգի Վիկտորովիչ Ադամովիչ (ապրիլի 7 (19), 1892[1], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 21, 1972({{padleft:1972|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1][2], Նիս, Ֆրանսիա), ռուս պոետ-ակմեիստ, գրաքննադատ, թարգմանիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գեորգի Ադամովիչը ծնվել է 1892 թվականի ապրիլի 7-ին Մոսկվայում, որտեղ ապրել է 9 տարի և որոշ ժամանակ սովորել է Մոսկովյան 2-րդ գիմնազիայում։ Նրա հայրը՝ Վիկտոր Միխայլովիչ Ադամովիչը (1839-1903) ծագումով լեհ, ծառայել է որպես շրջանի ռազմական ղեկավար, ապա գեներալ-մայոր կոչումով` Մոսկվայի ռազմական հիվանդանոցի ղեկավար:

Aquote1.png Մեր ընտանիքում շատ զինվորներ կան, երկու եղբայրներս ծառայում էին բանակում: Իսկ իմ մասին, ըստ ընտանեկան լեգենդի, հայրս ասել է. «Նրա մեջ զինվորական չկա, նրան պետք է թողնել քաղաքացի»: Այդպես ինձ քաղաքացի էլ թողեցին:
- Գ. Ադամովիչ
Aquote2.png


Գ. Վ. Ադամովիչի արյունակցական ավագ եղբայրը՝ Բորիսը (1870-1936) - ռուսական բանակի գեներալ-լեյտենանտ էր, Սպիտակ շարժման մասնակից:

Հոր մահից հետո ընտանիքը տեղափոխվեց Պետերբուրգ, որտեղ տղան ընդունվեց Պետերբուրգի առաջին գիմնազիա: «Ես շրջապատված էի մայրիկիս հարազատների կողմից, դա յուրահատուկ, միջին բուրժուական ընտանիքն էր: Քաղաքականությամբ նրանք քիչ էին հետաքրքրված և ցանկանում էին, որ ամեն ինչ շարունակվեր այնպես, ինչպես կար, որպեսզի պահպանվեր կարգուկանոն», - պատմեց Ադամովիչը: Մայրը՝ Էլիզաբեթ Սեմյոնովնա Վեյնբերգը (1867, Օդեսսա - 1933, Նիցա) երրորդ գիլդիայի օդեսացի առևտրական Սեմյոն Իսաևիչ Վեյնբերգի (1835 - 1903-ից հետո) դուստրը գրականագետ Պյոտրի և Պավել Վայնբերգների զարմուհին էր[3]:

1910 թվականին նա ընդունվեց Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պատմափիլիսոփայական ֆակուլտետ, իսկ 1914 թվականին ընկերացավ ակմեիստների հետ: Ըստ Ադամովիչի հիշողությունների այդ տարիներին նա հետաքրքրված էր միայն գրականության հարցերով. Նա «վաղուց էր ծանոթացել Պետերբուրգի բանաստեղծական շրջանակներին և այնտեղ էլ քաղաքական խնդիրների մասին քիչ էր խոսվում»: Ամեն ինչ փոխվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբներին: Երբ Ադամովիչը 1916 թվականին ճակատից եկած իր եղբորը հարցրեց, թե նրա կարծիքով պատերազմը կավարտվի, նա (զինվորներ տրամադրությունների տպավորությամբ) պատասխանեց. «Ավարտվում է այն, ինչից բոլորս կախվածություն կունենանք»:

Այդ ժամանակ Ադամովիչն արդեն մտել էր «Պոետների միություն», դառնալով (1916-1917թթ.) իր ղեկավարներից մեկը: 1915 թվականին հրապարակվեց Ադամովիչի առաջին պատմությունը «Ուրախ Ձիեր» (Կյանքի ձայն, No. 5), որին հետևեց «Մարի Անտուանետը» (Exchange Notes, 1916): Ադամավիչի բանաստեղծական դեբյուտը տեղի ունեցավ նաև 1916 թվականին, երբ հրապարակվեց «Ամպեր» հավաքածուն, որը նշանավորվել է «այդ ժամանակահատվածում հեշտությամբ ճանաչելի ակմեիստ պոետիկայի առանձնահատկությունները»:

Ն. Գումիլյովից գիրքը ստացել է դրական արձագանք, վերջինս գրել է, որ «կա լավ դպրոց և ճաշակ»,[4] չնայած, որ նա սկզբից բանաստեղծի ակնհայտ կախվածությունը նկատեց Ի. Աննենսկիից և Ա. Ահմատովայից: 1918 թվականին Ադամովիչը դարձավ երկրորդ, ապա երրորդ`« Պոետների միության» անդամ (և ղեկավարներից մեկը):

Հրապարակվել է «Նոր տեղեկագիր բոլորի համար», «Ապոլլոնե», «Հյուսիսային ծանոթագրություններ», «Կանաչ ծաղիկ» (1915) և ուրիշներ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119250640 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  3. Наталья Панасенко «Обыкновенная буржуазная семья»: Об одесских корнях Георгия Адамовича: Двоюродные братья Елизаветы Семёновны Вейнберг - актёр Вейнберг, Павел Павлович, композитор Вейнберг, Яков Владимирович, физик Вейнберг, Борис Петрович. Двоюродная сестра - детский писатель и педагог Шведова, Надежда Яковлевна (1852-1892), жена ректора Новороссийского университета Шведов, Фёдор Никифорович.
  4. Ермаков, Э. Георгий Адамович. Стихи. - Ковчег - поэзия первой эмиграции, М., ИПЛ - 1991

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]