Գենադի Աբրամով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գենադի Աբրամով
Ծնվել էսեպտեմբերի 30, 1940(1940-09-30)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էհոկտեմբերի 26, 2011(2011-10-26) (71 տարեկանում)
Վախճանի վայրՄոսկվա, Ռուսաստան
Մասնագիտությունարձակագիր
Լեզուռուսերեն
ԿրթությունԴ. Մենդելևի անվան Մոսկվայի քիմիատեխնոլոգիական ինստիտուտ

Գենադի Աբրամով (ռուս.՝ Абрамов, Геннадий Михайлович, սեպտեմբերի 30, 1940(1940-09-30), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 26, 2011(2011-10-26), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս արձակագիր:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Մոսկվայում: Տարհանվել է, Մոսկվա վերադառնալուց հետո ընդունվել է դպրոց: 1958 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի Մենդելեևի անվան քիմիատեխնիոլոգիական ինստիտուտը, որն ավարտել է 1963 թվականին[1]: 1963-1973 թվականներին աշխատել է որպես ինժեներ քիմիկ-տեխնոլոգ ծրագրային ինստիտուտում: Այդ ժամանակ հետաքրքրվել է գրականությամբ և սկսել է գրել պատմվածքներ:

1973-1975 թվականներին Մոսկվայի մետրոպոլիտենում զբաղվել է գրքավաճառությամբ: Այդ ժամանակ սկսել է տպագրվել թերթերում և ամսագրերում:

1975 թվականին ավարտել է Կենտրոնական կոմիտեի Մոսկվայի քաղաքային կոմիտեի և Մոսկվայի գրողների միության գրական ստուդիան: 1975-1990-ական թվականներին «Գյուղական երիտասարդություն» թերթում աշխատել է որպես գիտական խորհրդատու: 1982 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ: «Ազատ հրաձիգ» մրցանակի դափնեկիր է:

Մահացել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Մոսկվայում:

Կինը` Ելենա Դոբուժենսկայան, ամուսնու հիշատակին է նվիրել «Իմ թանկագին տղաներ» գիրքը[2]:

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1979 թվականինն հրատարակվել է իր առաջին` «Տաք հագնվել» պատմվածքների գիրքը, սրան հաջորդել է երկրորդ` «Պատահական հոգսեր» գիրքը (երկուսն էլ հրատարակվել են «Երիտասարդ գվարդիա» հրատարակչությունում): Այնուհետև տպագրվել են «Առավոտից երեկո» (Խորհրդային գրող), «Անաստվածները» (Մոսկովյան աշխատավոր) գրքերը, «Թռչնակ» վեպը (Երիտասարդ գվարդիա):

  • Տաք հագնվել. պատմվածքներ: Մոսկվա, Երիտասարդական գվարդիա հրատարակչություն, 1979 թվական, 222 էջ:
  • Առավոտից երեկո. պատմվածքներ և վիպակներ: Մոսկվա, Խորհրդային գրող հրատարակչություն, 1983 թվական, 294 էջ:
  • Պատահական հոգսեր. պատմվածքներ: Մոսկվա, Երիտասարդական գվարդիա հրատարակչություն, 1983 թվական, 174 էջ:
  • Թռչնակ. վեպ: Նկարիչ` Ե. Ֆլերովա, Մոսկվա, Երիտասարդական գվարդիա հրատարակչություն, 1990 թվական, 300 էջ:
  • Անաստվածներ. պատմվածքներ: Նկարիչ` Ե. Կորոլկովա, Մոսկվա, Մոսկովյան աշխատավոր հրատարակչություն, 1990 թվական, 300 էջ:

Քննադատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին գրքի հրատարակվելուց հետո եղել են արձագանքներ:

Aquote1.png Գենադի Աբրամովը պատկանում է այն երիտասարդների սերնդին, որոնց մանկությունը անցել է հետպատերազմական տարիներին: Իր գործի բերումով նա ստիպված է եղել շատ ճամփորդել երկրով: Աբրամովն առավելապես գրում է կարճ ձևով պատմվածքի ժանրով: Նրա պատմություններին հատուկ են կյանքի իմացությունը, թեմաների և իրավիճակների յուրահատկությունը, ինքնատիպ լեզուն:
- Նիկոլայ Վորոնով, գրող, գլխավորել է ԽՍՀՄ Գրողների միության մոսկովյան բաժանմունքի երիտասարդ արձակագիրների խորհուրդը: Մեջբերումը` Գ. Աբրամովի «Օգնականը» պատմվածքի համար գրված առաջաբանից[3]
Aquote2.png


Պատմվածքների առաջին` «Տաք հագնվել» ժողովածուն, որը լույս է տեսել «Երիտասարդ գվարդիա» հրատարակչատանը, բարձր է գնահատվել Լեոնիդ Ժուխովիցկու կողմից.

Aquote1.png «Տաք հագնվել» ժողովածուն անհամաչափ գիրք է: Եվ այդպես էլ պետք է լիներ. չէ՞ որ քանի դեռ գիրքը գրվում էր, հեղինակն աճում էր: Կան ուժեղ ու խորը պատմվածքներ, ինչպես, օրինակ, «Վարդերը», «Պարտք», «Հանդիպում» ստեղծագործությունները: Կան նաև ավելի թույլ գործեր, ինչպես, օրինակ, «Օգնականը» կամ «Հանուն արվեստի»: Սակայն հենց այնպես, դատարգ գրված տողեր չկան: Դա ինձ իրավունք է տալիս կրկնել, որ Գենադի Աբրամովը նոր անուն է գրականության մեջ: Հենց գրականության, և ոչ թե ուղղակի գրքերի հոսքի մեջ:
- Լեոնիդ Ժուխովիցկի, «Երիտասարդություն» ամսագիր, 1980 թվական[4]
Aquote2.png


Aquote1.png Այնպես չէ, որ մենք ընկերություն էինք անում, բայց մենք գիտեինք իրար երեք երեք տասնամյակ, և ես կարող եմ վստահեցնել, որ նա խելացի, նուրբ ու նրբազգաց մարդ էր, կիրթ ու բարի: Հիանալի էր, եթե մեկ բառով ասեմ, լավագույններից: Եվ հենց դա էլ, վախենամ, ամենաշատն է խանգարել նրան ինչպես հարկն է ամրապնդել իր անունը գրականության մեջ:
- Սերգեյ Չուպրինին, «Դրոշակ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, գրող, գրականագետ, 2018[5]
Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. История инженерного химико-технологического факультета / Денисюк А.П.. — Москва: РХТУ им. Д.И. Менделеева, 2005. — С. 117. — 432 с.
  2. Елена Добужинская представит в Доме кино свою книгу «Мои дорогие мальчики» // Газета «Труд», 2 марта 2017
  3. Мы - молоде - М.: "Молодая Гвардия", 1976 - стр. 5
  4. Леонид Жуховицкий — К вопросу о рыцарях // Юность, 1980 — стр. 93-95
  5. Геннадий Абрамов // Елена Добужинская — Мои дорогие мальчики - Издательство «БОС», 2018